Arsenal chempionlikni himoya qilishni boshladi
Cardiffdagi Principality Stadium birinchi daqiqadanoq titradi. Bu yerda ikkita turli kayfiyat to‘qnashdi: 22 yillik tanaffusdan keyin chempionlik ta’mini tatib ko‘rgan, ochligi qaytmagan Arsenal va davr almashinuvi boshlangan, Enzo Maresca qo‘l ostidagi Manchester City. Natija esa bahsli emasdi. Faqat bitta jamoa maydonda hukmronlik qildi.
Bu Arsenal edi.
Ikkinchi bo‘limda “You’ve got to come see the Arsenal” degan qo‘shiq tribunalarni bosib ketdi. Bu shunchaki hazilona shior emas, ogohlantirishga o‘xshardi. Agar bu o‘yin mezon bo‘lsa, Mikel Arteta jamoasi bu mavsumda ham kayfiyati kelgan kuni raqibni yanchib tashlaydigan, tomosha ko‘rsatadigan mashinaga aylanadi.
Riccardo Calafiori, Kai Havertz va sardor Martin Odegaard — maydondagi eng yaxshi futbolchi — kiritgan gollar Cardiff kechasini to‘liq qizil rangga bo‘yadi. Bu g‘alaba nafaqat yana bir sovrin, balki Arsenalning Premier League chempionligini himoya qilishga tayyorligi haqida baland ovozdagi bayonot bo‘ldi.
“Biz hali tugatmadik”: chempionning ishtahasi yo‘qolmagan
Bu uchrashuv bir savolni hal qilishi kerak edi: 22 yillik tanaffusdan so‘ng nihoyat chempionlikni qo‘lga kiritgan Arsenal ochligini yo‘qotdimi yoki yo‘qmi? Javob maydonda aniq ko‘rindi. Declan Rice o‘tgan aprel oyida Cityga qarshi mag‘lubiyat paytida lablari bilan aytgan gapni eslatganday bo‘ldi: “We’re not done”.
Odegaard maydonda ham, so‘zda ham boshchilik qildi. U uchrashuvdan so‘ng: “Mavsumni birinchi sovrin bilan boshlamoqchi edik va bunga erishdik. Juda chiroyli futbol o‘ynadik. Mavsumni shunday boshlash ajoyib”, — dedi. Gaplari o‘yinga to‘liq mos edi.
Statistika bir narsani aytadi: 2018 yildan beri Community Shield g‘olibi mavsum yakunida Premier League chempioni bo‘lmagan. Demak, bu g‘alabani haddan tashqari kattalashtirish vasvasasi bor. Lekin kayfiyat boshqa narsa. Arsenal ichki ishonchi bilan bu faktni stol chetiga surib qo‘ygandek ko‘rindi.
Juma kungi liga ochilishidan oldin Arteta jamoasi o‘zini tetik, yangilangan va ishonchga to‘la his qilmoqda. Buni raqiblar ham ko‘rdi, eshitdi, his qildi.
Dastlabki zarba: 24 soniya va Calafiori sahnaga chiqadi
Tabloda atigi 24 soniya o‘tgandi. Myles Lewis-Skelly markazda bosim ostida to‘pni saqlab qoldi, vaziyatni aql bilan o‘qidi va hujumni boshladi. Bir necha soniyadan so‘ng esa Riccardo Calafiori Arsenal libosidagi ilk katta sahnasini gol bilan bezadi.
Enzo Maresca uchun Citydagi ilk rasmiy o‘yin shunday tush ko‘rgan kabi boshlandi: birinchi hujum, birinchi zarba, birinchi gol. Principality Stadiumdagi Arsenal muxlislarining hayqirig‘i esa bu golni yanada og‘irroq qildi. Ularning ovozi butun o‘yin davomida City tarafdorlarinikidan balandroq bo‘lib turdi — ayniqsa Budapeshtdagi Champions League finalidagi alamli mag‘lubiyatdan keyingi ilk rasmiy uchrashuv ekanini hisobga olsak.
Havertzning yaqin masofadan boshi bilan urgan golidan keyin tribunalar kulgini ham ishga soldi: “Are you Tottenham in disguise?” degan qo‘shiq yangradi. Bu o‘yin nafaqat hisob bo‘yicha, balki kayfiyat bo‘yicha ham bir tomonlama ketayotganini ko‘rsatdi.
Arsenal birinchi bo‘limda yarim daqiqada, ikkinchi bo‘limda esa ikki yarim daqiqada gol urdi. Ikkinchi bo‘limdagi zarbani Odegaard berdi. Uning harakati alohida e’tiborga loyiq: aldama zarba bilan Gianluigi Donnarumma’ni yerga yotqizib, darvozani bo‘sh qoldirdi va to‘pni xotirjamlik bilan to‘rga yo‘lladi. Bu nafaqat texnika, bu sovuqqonlik, chempionga xos ishonch edi.
May oyidagi “hukm kuni”gacha hali uzoq. Lekin bu kecha Arsenalning “back-to-back” haqida o‘ylashiga jiddiy asos qo‘shdi.
Yangi kelganlar: Bruno Guimaraes va Christos Tzolis sinovi
Bu uchrashuv bir tomondan sovrin uchun kurash bo‘lsa, ikkinchi tomondan Arteta uchun yangi transferlarni real bosim ostida ko‘rish imkoniyati edi.
Bruno Guimaraes yillar davomida Newcastle bilan birga Arsenalni qiynab kelgan, raqib muxlislar tomonidan yoqtirilmagan, lekin hurmat qilingan futbolchi edi. Uni qo‘lga kiritish — klub uchun katta yutuq. To‘rtinchi daqiqada bu narsa yaqqol ko‘rindi: Nico O’Reilly chiziq bo‘ylab Jeremy Doku’ni to‘p bilan topdi, ammo Bruno raqibini kutib olib, tana bilan kuchli zarba berdi va uni maydon tashqarisiga uchirdi. Doku yerda qolgancha hakam Sam Barrottdan nimanidir talab qildi, lekin foydasi bo‘lmadi.
Arsenal muxlislari bu epizodni baland olqish bilan qarshi oldi. Ular bunday “tikanli”, ammo balansli yarim himoyachidan ko‘p narsa kutayotganini yashirmadi. Bruno o‘zini jamoa ruhiga juda tez moslashtira olishini ko‘rsatdi.
Chap qanotdagi Christos Tzolis esa o‘yin boshida raqibini aldashda qiynaldi, lekin asta-sekin o‘yinga kirib bordi. Yakunda u ikki golli uzatma bilan maydonni tark etdi. 24 yoshli yunon futbolchisi Club Brugge safidan kelgan va ikkinchi bo‘limda Arsenalning o‘tish fazasidagi xavfli hujumlaridan katta foyda ko‘rdi. Bo‘sh zonalarni topdi, tezlikni oshirdi, to‘p bilan qarorlarni tez qabul qildi. Bu uning o‘zi uchun ham, murabbiylar shtabi uchun ham ruhlantiruvchi chiqish bo‘ldi.
Himoya devori: Saliba va Timber bo‘lmasa ham, darz yo‘q
Transfer bozorida Arsenal hali ham orqa chiziqni kuchaytirish haqida o‘ylamoqda. Bayer Leverkusen himoyachisi Jarell Quansah va Aston Villa futbolchisi Ezri Konsa bo‘yicha qiziqishlar bor. Lekin bu uchrashuvdagi himoyaviy intizom Arteta va skautlar guruhiga bitta savolni tashladi: balki bor tarkib bilan ham mavsumni bemalol boshlab yuborish mumkinmikan?
William Saliba va Jurrien Timber jarohat tufayli yo‘q edi. Shunga qaramay, Arsenalning orqa chizig‘ida bo‘shliq sezilmadi. Jeremy Doku bir epizodda Ben White’ni yelka harakati bilan ortda qoldirdi, ammo darhol Gabriel chaqmoqdek paydo bo‘lib, keskin va aniq tacle bilan vaziyatni yopdi. Bu nafaqat to‘pni olib qo‘yish, balki jamoaga signal edi: bu yerda hech kim yon bosmaydi. Jamoadoshlari uning yoniga yugurib borib, hissiyot bilan tabrikladi.
Taym yakunlanishiga yaqin Cristhian Mosquera ham Doku’ni quvib yetib, to‘pni toza uslubda olib qo‘ydi. Darvoza chizig‘ida esa David Raya o‘z ishini xotirjam bajardi: Phil Foden va Erling Haaland zarbalarini past burchaklardan ishonch bilan qaytardi.
Bu ko‘rinish bir narsani aytib turibdi: Arsenalning himoyasi mavsum boshlanishi arafasida tayyor. Va ehtimol, aynan shu barqarorlik ularning chempionlikni himoya qilish rejasida hal qiluvchi rol o‘ynaydi.
Cardiffdagi bu kecha faqat bir sovrin haqida emasdi. Bu — yangi mavsum oldidan berilgan siyosiy bayonot, raqiblarga yuborilgan aniq xabar edi. Savol endi shunday: bu Arsenal may oyigacha shu ohangni ushlab tura oladimi yoki yo‘qmi?
