Coventry City Premier League’ga Qaytishi: London Kechasi Mag‘lubiyat Bilan Boshlandi
Yigirma besh yil, 94 kun va son-sanoqsiz burilishlardan keyin nihoyat shu kun keldi: Coventry City yana Premier League sahnasida.
Natija? 3:0 hisobidagi mag‘lubiyat, London safaridan bo‘sh qo‘l bilan qaytish. Ammo yangi ko‘tarilgan jamoa uchun Emirates Stadiumdagi ochilish kechasi vahima qo‘zg‘atadigan darajadagi falokat emasdi. Ayniqsa, bu klubning oxirgi chorak asrlik tarixiga nazar tashlasangiz.
London kechasi – mag‘lubiyat, lekin bukilmagan ruh
Arsenal chempionlik nishonini hali yechmagan, o‘tgan mavsumda Champions League finaligacha yetib borgan jamoa sifatida o‘z qudratini tezda eslatdi. 49-daqiqaga kelib hisob 3:0 bo‘lib ulgurgan, Coventry esa butun o‘yin davomida atigi bitta aniq zarba yo‘llashga muvaffaq bo‘ldi. Uchrashuvning taktik manzarasi oddiy edi: mezbonlar to‘liq hukmronlik qildi.
Shunga qaramay, yuqori qatordagi ko‘k rangli sektor jim bo‘lmadi. Safarga chiqqan Coventry muxlislari 90 daqiqa davomida qo‘shiq aytdi, bayroq ko‘tardi, o‘z jamoasini bir soniyaga ham yolg‘iz qoldirmadi. Ular uchun bu faqat ochilish o‘yini emasdi. Bu qaytish edi. Eski og‘riqli xotiralar, yo‘qotilgan yillar, ko‘chmanchi mavsumlar ortidan sahnaga qaytish.
Frank Lampard Sky Sports mikrofoni oldida shu hissiyotlarni bir jumlaga jamladi: “Bir necha yil avval bu klub League Two’da, boshqa stadionda o‘ynayotgan edi. Biz kelganimizda, ligada 17-o‘rinda edik. Yigitlar o‘sdi, jamoa o‘sdi, muxlislar bilan bog‘lanish ajoyib bo‘ldi – ular bizning ulkan kuchimiz. Shunday bo‘lib qolishlari kerak, futbolchilar esa hammasini maydonda qoldirishlari shart.”
2001 yildan keyingi eng uzun yo‘l
Coventry’ning Premier League’dagi avvalgi o‘yini 2001 yil 19 mayga borib taqaladi. O‘sha paytda Bradford City’ga qarshi 0:0 hisobidagi durang nafaqat omadsiz 2000–01 mavsumiga, balki 34 yil davom etgan yuqori diviziondagi uzluksiz ishtirokiga nuqta qo‘ygan edi.
Keyin esa tushish boshlandi. 11 yil Championship, so‘ngra 2011–12 yilda League One. Bir mavsum League Two, 2016–17 yilda esa qaytish. 2020 yilda League One chempioni sifatida yana Championship sahnasiga ko‘tarilish. Endi esa, olti yil o‘tib, nihoyat yana Angliya futbolining eng yuqori pog‘onasida.
Bu yo‘l hech qachon tekis bo‘lmagan. Klub Highfield Road’dagi tarixiy uyidan ayrildi, egalik bo‘yicha tortishuvlar, Northampton va Birmingham’da o‘tkazilgan “uy” o‘yinlari, bo‘sh tribuna, sovuq ijaraga olingan stadionlar… Bu qaytish – Premier League tarixidagi eng uzun tanaffusdan keyingi qaytish – Emirates’dagi sovuq kechada ham iliq ma’no kasb etdi.
Lekin haqiqat ham shafqatsiz: bu darajadagi futbolga moslashish oson bo‘lmaydi. Arsenal bilan birinchi to‘qnashuv bunga aniq ishora bo‘ldi.
Lampard: mag‘lubiyat – dars, hukm emas
Lampard noyabr 2024 yilda Mark Robins o‘rnini egallab, Sky Blues bosh murabbiyi bo‘lgach, qisqa vaqt ichida klubni boshqa bosqichga olib chiqdi. Match of the Day dasturida u mag‘lubiyatni baholarkan, vaziyatni ortiqcha bo‘rttirmadi, lekin yumshatmadi ham: “Bu futbolchilarimiz uchun yaxshi o‘rganish jarayoni. Bu yerga kelib nimadir qilishni xohlaysiz, ammo juda qiyin. Bunday tajribani boshdan kechirish foydali. Mag‘lubiyatlarni yomon ko‘ramiz, lekin bu yerda yutqazishingiz mumkin. Bu mavsumda xohlagan narsamizga erishish uchun hali juda ko‘p ish qilishimiz kerak, shuning uchun bu o‘yindan kerakli saboqlarni olamiz.”
Uning so‘zlari ortida aniq bir pozitsiya bor: vahima yo‘q, lekin ko‘z yumish ham yo‘q. Premier League – kechirmaydigan liga, lekin birinchi turdayoq hukm chiqaradigan liga emas.
Kapitan Matt Grimes ham xuddi shu ohangni ushladi: “Bizning mavsumimiz bu kabi stadionlarga kelib, mag‘lub bo‘lishimiz bilan belgilanmaydi. Bunday futbolchilarga qarshi bu yerga kelish har doim og‘ir vazifa bo‘ladi.”
130 million funtlik qayta qurilish
Bu yoz Coventry shunchaki Premier League’ga chiqqani bilan kifoyalanib qolmadi, bozorni ham larzaga keltirdi. Championship’ni Ipswich Town’dan 11 ochko farq bilan yutgan jamoa taxminan 130 million funt sarflab, transfer rekordini to‘rt marta yangiladi.
Yangi markaz – Frank Onyeka. Himoyaning yuragi – Aurele Amenda. Qanotdan portlash kutilayotgan Loum Tchaouna. Darvozada ishonch uchun Carl Rushworth. Eng qimmat bitim esa – 23,1 million funt evaziga olingan Gana terma jamoasi yarim himoyachisi Caleb Yirenkyi.
Emirates’da beshovi ham asosiy tarkibda maydonga tushdi. Ikkinchi bo‘limda esa Sheffield United’dan kelgan Gustavo Hamer va Nottingham Forest’dan kelgan hujumchi Taiwo Awoniyi zahiradan o‘yinga qo‘shildi. Tajriba bor, jismoniy quvvat bor, yuqori darajadagi o‘yinlarga ko‘nikma bor. Shunga qaramay, bu kecha Arsenal’ning ustunligini to‘xtatish uchun yetmadi.
Bu ham Premier League haqiqatlaridan biri: katta sarmoya darhol kafolat bermaydi. Ayniqsa, chempionga qarshi mehmon bo‘lib o‘ynayotgan bo‘lsangiz.
Oldinda – haqiqiy sinov
Coventry uchun haqiqiy mezon bo‘ladigan o‘yin keyingi hafta keladi. Hull City – play-off orqali ko‘tarilgan jamoa – Coventry Building Society Arena’ga tashrif buyuradi. Opta ma’lumotlariga ko‘ra, Sky Blues bu mavsumda eng og‘ir start taqvimiga ega: keyingi oy Manchester City va Nottingham Forest safarlari kutib turibdi. Shunday sharoitda Hull’ga qarshi uy uchrashuvi alohida ahamiyat kasb etadi.
O‘tgan mavsum Championship’da bu ikki jamoa o‘rtasidagi ikkala o‘yin ham 0:0 hisobida yakunlangan. Endi esa durang emas, ohangni belgilaydigan g‘alaba kerak bo‘ladi.
Lampard ham bunga ishora qildi: “Bunday start bilan biz xotirjam bo‘lishimiz kerak. O‘tgan yili g‘alabalar seriyasidan yaxshi tuyg‘u olgan edik va hammasi ancha oson tuyulardi. Bu yil bunday bo‘lmaydi, lekin ochkolarni olishni xohlaymiz, albatta.”
Bir narsani u ochiq aytdi: bu liga oson bo‘lmaydi. Lekin Coventry allaqachon eng qiyin ishni uddaladi – qaytib keldi. Endi savol bitta: bu qaytish qisqa mehmonlik bo‘lib qoladimi yoki Sky Blues nihoyat yuqori sahnada qolish uchun yetarlicha kuch to‘plaganmi?
