Dan Burn: 11 yoshida rad etilgan, 34 yoshida jahon sahnasida
Dan Burn bugun Shimoliy Amerikadagi eng yirik sahnada maydonga tushayotganida, tablodagi yoshiga qarasangiz – 34. Ammo uning hikoyasi haqiqiy professional futbolchining odatiy yo‘li emas. U Angliya terma jamoasida ilk bor 2025-yil martida, 33 yoshga to‘lishiga bir necha hafta qolganida debyut qilgan. Kechikkan mukofot, lekin munosib mukofot.
Newcastle’dan haydalgan bola
Hammasi Newcastle’da boshlangan, lekin ertak darhol tugagandek ko‘ringan. Burn atigi 11 yoshida bolalikdagi klub akademiyasidan bo‘shatiladi. Ko‘pchilik uchun shu yerda orzu yakun topadi. U uchun esa yo‘l faqat murakkablashdi, xolos.
U non-liga jamoalari orqali o‘zini qayta tikladi, qo‘pol maydonlar, kichik tribunalar, uzun avtobus safarlari. Shu yerda xarakter pishdi. Keyin esa eshik ochildi: Fulham. Konferensiya darajasidan to‘g‘ri Premier League sari sakrash – lekin baribir hammasi bir zumda bo‘lmadi.
Fulham safida u sabrni yana o‘rgandi. Londonning g‘arbidan tashqaridagi ijaradagi davrlar, kichikroq klublarda muntazam o‘yin amaliyoti, xatolar, o‘rganish, yana urinish. Wigan va Brighton orqali asta-sekin yuqoriga ko‘tarildi. Nihoyat, 2022-yil yanvarida telefon jiringladi: Newcastle qayta chaqirdi. Bolalikdagi klub, bolalikdagi orzu.
Bolalikdagi klubda kubok va 200 o‘yin arafasida
Bugun Burn Newcastle safida 200 ta o‘yin chegarasiga yaqinlashib qolgan. Bu orada u klub tarixidagi eng uzun tanaffuslardan birini sindirdi – 70 yillik ichki sovrinsizlikka yakun yasashga yordam berdi. 2025-yilgi Carabao Cup g‘alabasi – St James’ Park uchun tarixiy nafas, Burn uchun esa shaxsiy g‘alaba.
Shu paytda uning hikoyasi yana bir burilish oldi. Thomas Tuchel uni England tarkibiga chaqirdi. “Kechikkan” himoyachi nihoyat terma jamoa formasini kiydi.
U hali Three Lions tarkibida doimiy asosiy tarkib futbolchisi emas. Lekin u zaxiradan tushadigan, aniq vazifa bajaradigan o‘yinchi sifatida muhim rolni egalladi. Uning havodagi ustunligi va chap oyog‘i uni murabbiylar uchun “finisher” – o‘yinni yopib beruvchi himoyachi qildi.
2026-yilgi Jahon chempionati: zaxiradan chiqqan dev
2026-yilgi Jahon chempionatida bu fazilatlar to‘liq ishga tushdi. Burn murabbiy shtabi uchun aynan mudofaa mustahkamlanishi kerak bo‘lgan pallalarda maydonga tashlanmoqda.
U jarima maydoni ichiga uchib kelayotgan to‘plarni “orbitaga” bosh bilan qaytarib yuborayotgan paytda, yangi 3D texnologiyalar orqali o‘yinni kuzatayotgan muxlislar ham bu sahnadan rohat olmoqda. Mexikoga qarshi 1/8 final uchrashuvida balandlik, Norvegiyaga qarshi Mayamidagi chorak finalda esa jazirama issiq – himoyachilar uchun sinov. Burn bu bosim ostida o‘zini haqiqiy qahramondek ko‘rsatdi.
U zaxiradan tushdi va raqibning havodagi umidlarini birin-ketin sindirib bordi. Uzun bo‘y, to‘g‘ri joylashuv, qo‘rqmas sakrash – oddiy ko‘rinadigan, lekin katta turnirlarda hal qiluvchi detallar. Shuning uchun ham u qisqa vaqt ichida muxlislarning sevimlisiga aylandi. Burn maydonga chiqqan zahoti bir narsani va’da qiladi: 100 foiz fidoyilik.
Darlingtondan kelgan bashorat
Uning ko‘tarilishiga uzoq yillardan beri kuzatuvchan ko‘zlar ham guvoh bo‘lib kelgan. County Durhamda ulg‘aygan sobiq markaziy himoyachi Gary Pallister Burn haqida GOAL bilan suhbatda gapirar ekan, ilk taassurotlarini eslab o‘tdi.
Uning yaqin do‘sti Raj Singh o‘sha paytlarda Darlington klubini boshqargan, Burn esa u yerda o‘ynagan. Pallister shunday eslaydi: Singh unga “mana bu yigitga jiddiy qiziqishlar paydo bo‘lyapti” deganida, u 6 fut 7 dyuym bo‘yli himoyachiga diqqat bilan qaraydi. Faqat balandligi emas, to‘pni boshi bilan yutishi emas – u biroz o‘ynay olishini ham ko‘radi.
Ha, o‘sha paytda Burn hali sodda, tajribasiz edi. Lekin Pallister uning barcha zarur atributlarga ega ekanini payqagan. Oradan 13-15 yil o‘tdi. Burn bir nechta klubni aylanib chiqdi va oxiri bolalikdagi jamoasiga qaytdi. Endi esa u Newcastle bilan kubok ko‘targan, England tarkibida Jahon chempionatida ishtirok etayotgan futbolchi.
Pallister ayniqsa Mexikoga qarshi o‘yinda uning o‘yinidan mamnun bo‘lganini aytadi. Norvegiyaga qarshi uchrashuvda esa raqib uzluksiz jarima maydoniga baland to‘plar oshirayotgan bir paytda, bu hammasi Burn uchun “go‘sht va ichimlik”dek oson ko‘ringanini ta’kidlaydi. U Darlington safida o‘zi ham atigi yetti o‘yin o‘tkazganini eslab, Burn karerasini alohida qiziqish bilan kuzatayotganini qo‘shimcha qiladi.
O‘zi haqida: “To‘g‘ri chiziq yo‘q”
Burnning o‘zi Jahon chempionati sahnasiga kech, 34 yoshida chiqqanini hali to‘liq anglab ulgurmaganini tan oladi. U buni faqat nafaqaga chiqqach, orqaga qarab, tinchgina o‘tirib ko‘rganda to‘liq his qilishini aytadi.
U uchun bu birinchi Jahon chempionati, birinchi daqiqalar, birinchi hislar. Va u bitta oddiy haqiqatni takrorlaydi: bu xotirani undan hech kim tortib ololmaydi. Bolaligida Newcastle o‘yinlarini tomosha qilgan, 2002-yilgi Jahon chempionati uning ilk yirik turnir xotirasi bo‘lgan. O‘sha paytda u televizor qarshisida o‘tirib, bir kun kelib shunday sahnada bo‘lish qanday bo‘lishini o‘ylagan.
Bugun u bu orzuni ro‘yobga chiqardi. Buni aytarkan, u juda sodda, lekin kuchli jumlani ishlatadi – u juda faxrlanadi.
Burn hikoyasining eng muhim nuqtasi shunda: uning yo‘li to‘g‘ri chiziq bo‘lmagan. Akademiyadan yuqoriga qarab silliq ko‘tarilish emas, balki pastga tushish, qayta ko‘tarilish, aylanma yo‘llar, non-liga maydonlari, ijaralar, shubhalar va oxir-oqibat eng yuqori darajaga yetib borish.
U umid qiladi: bu hikoya bolalarga ilhom beradi. Futbolda muvaffaqiyatga erishish uchun faqat bitta yo‘l yo‘q, akademiyadan o‘tish shart emas. Turli yo‘llar bor, muhim narsa – taslim bo‘lmaslik.
Bugun Dan Burn Shimoliy Amerikada Jahon chempionatida havodagi to‘plarni “orbitaga” uchirayotgan bo‘lishi mumkin. Ammo uning haqiqiy sakrashi allaqachon amalga oshgan: 11 yoshida rad etilgan bola 34 yoshida mamlakatini dunyo sahnasida himoya qilmoqda. Endi savol bitta: bu ertakning navbatdagi bobida yana qanday cho‘qqi kutyapti?
