Dodi Lukebakio: San-Sirodagi gol va kelishuv hikoyasi
Dodi Lukebakio: San-Sirodagi gol va yo‘qolib ketgan kelishuv hikoyasi
Bir paytlar Dodi Lukebakio hozirgi kabi AC Milan darvozasini ishg‘ol qilmay, aksincha ularning formasida gol urishi mumkin edi. Chorshanba kungi o‘yinda bo‘lgan voqea aslida bir necha yil avval yozilmay qolgan ssenariyning keskin burilishi edi.
Yo‘l ajralgan yoz
La Gazzetta dello Sport xotirani 2025-yil avgustiga qaytardi. O‘sha payt Milan bir vaqtning o‘zida Marseille bilan Adrien Rabiot bo‘yicha muzokara olib borayotgan, transfer bozoridagi ro‘yxatda esa yana bir ism paydo bo‘lgandi: Dodi Lukebakio.
O‘sha eski sport rahbariyati, boshida Igli Tare turgan shtab, belgiyalik vinger bo‘yicha so‘rov o‘tkazadi, sharoitni o‘rganadi. Conrad Harder transferi barbod bo‘lganidan keyin klub zudlik bilan o‘ng qanotga o‘rinbosar qidirayotgan, chunki Samuel Chukwueze allaqachon sumkalarini Fulham uchun yig‘ayotgan edi.
Variantlar ko‘p edi, lekin 11 ta gol bilan Sevilla safida porlagan Lukebakio nomi alohida ajralib turardi. Tezlik, ko‘p pozitsiyada o‘ynash qobiliyati, chap oyog‘ining aniqligi, zarba repertuari – hammasi skautlar yozuv daftarchasida allaqachon qayd etilgan.
Hech narsa bo‘lmadi. Muzokaralar chuqurlashmadi, taklif rasmiy darajaga yetmadi. Va o‘sha yozda yo‘llar ajraldi.
San-Sirodagi kecha: Bartesaghi uchun achchiq dars
Lukebakio oradan ko‘p o‘tmay Ispaniyani tark etdi. Sentyabr boshida u taxminan 25 million yevro evaziga Benfica bilan shartnoma imzoladi. Besh yillik bitim, 50 million yevrolik band – aniq va qat’iy qaror. Milan esa boshqa yo‘lni tanladi, boshqa profildagi o‘yinchilarga burildi.
Chorshanba oqshomi San Siroda esa shu qarorning narxi ko‘zga yaqqol ko‘rindi. Davide Bartesaghi Lukebakioning qanday futbolchi ekanini juda yaqin masofadan his qildi. Balki juda ham yaqin.
Chap oyoqli vingerga xos klassik harakat: kenglikda boshlaydi, to‘pni qabul qiladi, tezlanadi, ichkariga keskin buriladi. Himoyachi bir lahzaga ikkilanadi – u to‘pni uzatadimi yoki zarba beradimi? Lukebakio esa ko‘p o‘ylamaydi. Uzoq burchakka yo‘llangan o‘tkir zarba. Bartesaghi kechikdi, darvozabon yetib bormadi. Hisob ochildi.
Aynan shunday epizodlar uchun u yillar davomida mashq qilgan, aynan shunday zarbalar uchun skautlar uni qayd etgan. Milan bir paytlar qo‘l uzatgan, lekin ushlamagan sifat o‘sha kechada raqib libosida namoyon bo‘ldi.
Sayohatchi vinger
28 yoshida Lukebakio allaqachon yarim Yevropani kezib chiqdi. Belgiyada boshlandi, keyin Angliya, Germaniya, Ispaniya, endi esa Portugaliya. Har bir liga unga boshqa ritm, boshqa bosim, boshqa himoyachilarni taqdim etdi. U esa moslashdi.
Belgiya terma jamoasi bilan 33 ta o‘yin, 6 ta gol – bu raqamlar yulduzlik darajasini emas, lekin barqarorlik va ishonchni ko‘rsatadi. Murabbiylar uni chaqirishni davom ettiryapti, demak, u o‘z rolini biladi va uni bajara oladi.
Klub darajasida ham shunga o‘xshash manzara. U allaqachon bir mavsumda ikki xonali gol soniga chiqa olgan: Hertha Berlin bilan, Fortuna Düsseldorf bilan, Sevilla bilan. Har safar yangi muhit, yangi murabbiy, yangi talablar – va baribir natija bor.
Endi navbat Benficaga keldi. Lissabonda undan nafaqat tezlik va dribling, balki sovuqqonlik, hal qiluvchi lahzalarda sahnaga chiqish kutiladi. San Sirodagi gol – aynan shunday lahzalardan biri.
Endi savol boshqa
Milan uchun bu faqat bitta o‘yindagi yo‘qotilgan uch ochko yoki bir nechta mudofaa xatosi emas. Bu o‘tgan yozdagi qarorlar, tanlanmagan yo‘llar, qo‘lga olinmagan imkoniyatlar haqida ham eslatma.
Lukebakio esa ortga qarab o‘tirgani yo‘q. U Portugaliyada navbatdagi ikki xonali gol marrasiga intilyapti. Hertha, Fortuna, Sevilladan keyin endi Benfica bilan ham shunday natijaga erishishi mumkinmi?
Javobni yozadigan narsa – transfer bozori emas, sahnadagi o‘sha chap oyoq bo‘ladi.
