Fabian Ruiz: Mendan yaxshiroq mavsum o‘tkazgan odam yo‘q
Parijda o‘tgan mavsum faqat shov-shuvlar bilan emas, katta da’volar bilan ham esda qoldi. Paris Saint-Germain yarim himoyachisi Fabian Ruiz o‘z nomini ochiqchasiga Ballon d’Or poygasiga qo‘shdi. U bunga faqat his-tuyg‘u bilan emas, sovrinlar bilan kelmoqda.
Jahon chempioni. Chempionlar Ligasi g‘olibi. Uch oyga cho‘zilgan tizzadagi jarohat fonida.
Ruiz baribir o‘zini yilning eng sovrinli futbolchisi deb biladi.
Sovrinlar bo‘yicha mendan yaxshiroq mavsum bo‘lmagan
L'Equipe bilan suhbatda ispaniyalik yarim himoyachi hech qanday chekinishsiz fikr bildirdi:
“Unvonlar nuqtai nazaridan mendan yaxshiroq mavsum o‘tkazgan hech kim yo‘q. Individual jihatdan ham juda katta mavsum o‘tkazgan futbolchilar bor. Lekin mamlakating bilan Jahon chempionatini yutish — qo‘lga kiritish mumkin bo‘lgan eng katta unvon”.
Ruiz o‘zini ideal futbolchi sifatida emas, lekin g‘olib sifatida ko‘rsatmoqda. U o‘yinini statistikaga emas, hal qiluvchi lahzalarga bog‘laydi: muhim gollar, o‘yin taqdirini o‘zgartirgan paslar, final bosqichlarida sovuqqonlik. Uningcha, aynan shular uni mukofot atrofidagi suhbat markaziga olib kelishi kerak.
Shu bilan birga, u raqobatni ham tan oladi. U ayniqsa Barcelona safidagi yosh yulduz Lamine Yamal nomini alohida tilga oladi. Yamal hozir Ballon d’Or uchun asosiy nomzodlardan biri sifatida qaralayotgan bo‘lsa-da, Ruiz o‘zining jamoaviy yutuqlari fonida ovoz beruvchilarni o‘ylashga majbur qilishga urinmoqda.
O‘tgan yilgi 24-o‘rin va bu yilgi da’vo
Ruiz bir yil avvalgi tajribasini unutgani yo‘q. France Football bilan suhbatda u o‘tgan mavsum yakunida Ballon d’Or reytingida 24-o‘rinni olgani haqida to‘xtaldi.
“Ballon d’Or poygasida o‘zimni qayerda ko‘raman? Bu ovoz beruvchilarga bog‘liq”, — deya tushuntiradi u. “Menga eng muhimi — jamoa ixtiyorida bo‘lish, lekin shu bilan birga eng yaxshilar qatorida bo‘lishga intilish. O‘tgan yili o‘ttiz nafar nomzod ichida bo‘lganim omad edi. O‘ttizlikka kirishning o‘zi katta sharaf”.
Bu so‘zlar bir tomondan kamtarlikni, ikkinchi tomondan esa ambitsiyani yashirmaydi. O‘ttizlik — endi orzu emas, boshlang‘ich nuqta. Endi u reytingda yuqoriroq pog‘onani ko‘zlayapti va bunga asos sifatida aynan sovrinlar vitrinasi va katta sahnadagi ta’sirini ko‘rsatadi.
Yarim himoyachining kurashi: raqamlar emas, rol
Futbolda ko‘p yillardan beri bir haqiqat o‘zgarmay keladi: individual mukofotlar ko‘pincha hujumchilarga ketadi. Gol, xet-trik, rekordlar — ko‘zga ko‘rinadigan, oson baholanadigan ko‘rsatkichlar. Yarim himoyachilar esa ko‘pincha soyada qoladi.
Ruiz bu stereotipga qarshi chiqmoqda. U o‘ziga dalil sifatida vatandoshi Rodrini eslaydi:
“Rodri ikki yil oldin Ballon d’Orni qo‘lga kiritdi. Hali ham himoyachilar va darvozabonlar uchun e’tirof topish qiyin, lekin bugun muhim narsa — o‘yinchining maydondagi roli, pozitsiyasi emas, nima ish bajarayotgani. Va bu futbolni endi o‘ynay boshlayotgan bolalarga ham namuna bo‘lishi kerak, ular ham yarim himoyachilar, himoyachilar va darvozabonlarga qarashsin”.
Bu fikrlar faqat shaxsiy kampaniya emas, butun avlod uchun xabar. Ruiz uchun Ballon d’Or — faqat o‘zini isbotlash emas, balki markaziy chiziqdagi futbolchilarning qadri qay darajada ekanini ko‘rsatish imkoniyati.
Uning mavsumi allaqachon tarixiy: Jahon chempionligi, Chempionlar Ligasi g‘alabasi, jarohatdan qaytib, yana yuqori darajada o‘ynash. Endi savol bitta: ovoz beruvchilar statistika ortidan yuguradimi yoki nihoyat maydon markazidagi ishning haqiqiy qiymatini tan oladimi?
