Infantino poygada raqibsiz, lekin siyosiy bosim kuchaymoqda

Gianni Infantino atrofida siyosiy bosim, savollar va norozilik to‘lqinlanmoqda, ammo u Fifa prezidentligi uchun navbatdagi saylovga borar ekan, raqibsiz qolmoqda. Raqibsiz va, hozircha, deyarli to‘liq qo‘llab-quvvatlov bilan.

Fifa’ning 211 a’zo assotsiatsiyasidan 200 dan ortig‘i allaqachon uning nomzodini rasmiy ravishda ma’qullagan. Qolganlari – faqat bir hovuch. Shular orasida Yevropaning ayrim federatsiyalari bor, eng yirik va ramziy og‘irlikka ega bo‘lgan nom – Germaniya futbol ittifoqi hali hech qanday rasmiy xat yubormagan.

Shunga qaramay, mart oyida bo‘lib o‘tadigan kongressda Infantino’ning to‘rtinchi muddatga katta farq bilan qayta saylanishi deyarli tayyor ssenariyga o‘xshaydi.

Balogun bo‘yicha mojaro va Tramp soyasi

So‘nggi haftalarda futbol siyosatining markazida turgan savollar sport maydonidan ko‘ra ko‘proq kulislarni eslatadi. USA hujumchisi Folarin Balogun’ning Bosnia and Herzegovina bilan o‘yindagi qizil kartochkasi bekor qilingani atrofida ko‘tarilgan mojaro hanuz bosilmagani ko‘rinib turibdi.

Donald Trump Fifa’ga ushbu qarorni qayta ko‘rib chiqish uchun bosim o‘tkazganini tan olgach, yevropalik ko‘plab rahbarlar uchun chiziq aniq chizilgandek bo‘ldi. Ularning ko‘nglida savol bir xil: Fifa qanchalik mustaqil?

Norozilik ayniqsa Yevropa federatsiyalari va ular bilan yaqin ishlaydigan tuzilmalar ichida qaynamoqda. Ammo bu kayfiyat global xaritaga chiqqanida, Infantino uchun xavf darajasi ancha pasayadi: uning saylanishi uchun Yevropaning ovozlari hal qiluvchi emas.

Bosim, etik kodeks va yopiq eshiklar ortidagi o‘yin

Rasmiy tartib bo‘yicha, nomzodlar 18 noyabrgacha ko‘rsatilishi kerak. Shu muddatgacha qo‘llab-quvvatlash xatlarini qaytarib olish yoki boshqa nomzod foydasiga o‘tkazish ham mumkin. Hozircha esa maydonda bitta nomzod bor – Infantino.

Aynan shuning o‘zi ayrim assotsiatsiyalarni noqulay holatga qo‘ygan. Ular Fifa ichkarisidan o‘z pozitsiyasini tezroq aniqlash va sodiqligini rasmiylashtirish bo‘yicha muntazam bosim sezayotganini aytmoqda. Fifa etik kodeksiga ko‘ra, bunday bosim bo‘lmasligi kerak. Amalda esa hokimiyat markazi yana bir muddat o‘zini mustahkamlashga urinayotgandek taassurot qoldiradi.

Infantino’ni kursidan tushirish uchun, hozirgi raqamlar fonida, haqiqiy siyosiy zilzila kerak bo‘ladi. Bunday zarba esa hozircha na ko‘rinayapti, na sezilayapti.

Yevropa nomzodi: g‘oya bor, ism yo‘q

So‘nggi o‘n kun ichida Yevropa tomonidan qo‘llab-quvvatlanadigan muqobil nomzod haqida suhbatlar jiddiy tus ola boshladi. Lekin g‘oya va real nomzod o‘rtasidagi masofa hanuz katta.

Bir nechta federatsiya bitta ism atrofida birlashishi ehtimoli hozircha juda sust. Uefa Fifa bilan bir qator masalalarda ochiqchasiga qarama-qarshi pozitsiyada turibdi: Balogun voqeasi, Somali hakami Omar Artan’ning Jahon chempionatidan chetlashtirilishi – bularning barchasi Yevropaning norozilik signallari.

Shu bilan birga, Uefa rahbariyati saylovda rasmiy tarzda kimnidir maydonga tushirishga tayyormi – bu savol javobsiz qolmoqda. Yevropa futbol doiralariga yaqin manbalar shuni ta’kidlashadiki, hatto 30–40 ovoz to‘play oladigan nomzod paydo bo‘lsa ham, bu Fifa boshqaruvi va yo‘nalishi haqida ochiq, jamoat oldidagi bahsni boshlab berishi mumkin edi. Balki hozirgi pallada ular uchun eng muhim narsa ham shu – hech bo‘lmaganda munozarani majlis zalidan tashqariga olib chiqish.

Nyu-Yorkdagi kongress: pul, emas siyosat

Shanba kuni Fifa a’zo assotsiatsiyalari Nyu-Yorkda to‘planadi. Zalda kim raislik qiladi? Albatta, Infantino. Shuning o‘ziyoq kun tartibining qaysi tomonga og‘ishini ko‘rsatib turibdi.

Balogun mojarosi, hakamlar atrofidagi bahslar yoki siyosiy bosim haqidagi savollar kongress kun tartibiga chiqishi dargumon. Uchrashuvda Jahon chempionati moliyaviy natijalari, tushumlar va ular asosida federatsiyalarga qanday imtiyozlar, grantlar yoki dasturlar taqsimlanishi haqida gap ketishi ehtimoli ancha yuqori.

Pul oqimi – bu saylovoldi kampaniyasining eng kuchli valyutasi. Ayniqsa, kichik va o‘sib kelayotgan assotsiatsiyalar uchun. Ular uchun Fifa – infratuzilma, stadion, akademiya va hatto milliy terma jamoadan ham oldin keladigan moliyaviy tomir.

Shu fon’da siyosiy e’tirozlar ko‘pincha yuqori qatlamlarda qolib ketadi. Ovoz berish payti esa ko‘pchilikning qarori bir narsaga borib taqaladi: barqaror pul manbaini xavf ostiga qo‘yishga arziydimi?

Savol ochiq qoladi

Infantino hozircha poygada yolg‘iz. Uning ortida yuzlab imzo, moliyaviy natijalar va tizimdan manfaatdor bo‘lgan keng tarmoq turibdi. Qarshisida esa, hozircha, faqat shubha, norozilik va nomzodsiz muxolifat.

Kongress zalida raqamlar baribir gapiradi. Lekin bu raqamlar Fifa’ning kelgusi to‘rt yillik yo‘lini belgilayotganda, Yevropa va boshqalar o‘z ovozini qanchalik baland eshittira oladi?