Katie Taylor: Croke Parkdagi xayrlashuv va jangning so‘nggi raundi

Katie Taylor matbuot kuniga o‘tirarkan, yuzida tabassum. Ko‘zlari esa boshqa gapni aytadi.

Shanba kuni u Croke Parkda mag‘lubiyat nimaligini bilmay kelayotgan fransiyalik Flora Pili bilan ringga ko‘tariladi. Bu oddiy jang emas. Bu – ayollarni ringga yaqinlashtirmagan davrda o‘g‘il bola libosida musobaqalarga kirgan qizaloqdan tortib, Olimpiya chempioni va mutlaq jahon chempionigacha yetib kelgan yo‘lning yakuni.

Endi esa Irlandiyaning ramziga aylangan bu bokschi ring bilan xayrlashishga tayyorlanar ekan, yillar og‘irligi yelkalariga tushayotgani sezilib turibdi.

“Bugungacha hammasini yaxshi boshqaryapman deb o‘ylagandim”, deydi 40 yoshli Taylor BBC Sport bilan suhbatda.

U odatda jang haftasidagi shov-shuv, sun’iy teatrlashtirilgan sahnalarni yoqtirmaydi, jimgina zalda mashg‘ulot qilganini afzal biladi. Lekin bu hafta boshqacha. Croke Parkdagi xayrlashuv haqiqatga aylangan sari uning odatdagi sovuqqon qalqoni asta-sekin tushyapti. Endi navbatdagi raqib yo‘q. Uning o‘rnini 80 ming tomoshabin, yashil-oq-to‘q sariq bayroqlar dengizi va buyuk kareraning so‘nggi sahifasi egallaydi.

“Bu haqiqiy orzu. Hali ham o‘zimni chimchilab ko‘ryapman – chinakam bo‘layaptimi, deb”, deydi u.

“Kareramga nazar tashlasam, naqadar hayratlanarli bo‘lganini ko‘raman. Eng baland cho‘qqilar, eng past tubanliklar, mag‘lubiyatlar, ko‘ngil qolishlar va g‘alabalar.”

Xayrlashuv haftasi: qalqon tushdi, insoniylik ochildi

Bu hafta Taylor kameralar yorug‘ida ko‘ziga yosh oldi, raqib bilan yuzma-yuz turgan pallalarda esa odatdagidan biroz ko‘proq turib, lahzaning og‘irligini ich-ichiga singdirdi.

“Dunyodagi har bir jangchi hozir mening o‘rnimda bo‘lishni xohlaydi”, deydi u.

“Bu mamlakatning menga ko‘rsatgan yordami meni hayratda qoldiradi. Ayol sportchi uchun 80 ming kishi stadionni to‘ldiradigan davlatlar ko‘p emas, deb o‘ylayman.

“Tomoshabinlar – ‘ole ole ole’ni oxirgi marta eshitish, shu muhitni his qilish, har tomonda hilpirayotgan bayroqlarni ko‘rish...”

Bu hissiyotlar uning yaqin atrofidagilarga ham o‘tgan. Promouter Eddie Hearn yakuniy matbuot anjumanida gap o‘rtasida bo‘g‘ilib qoldi – aynan o‘sha daqiqada u uchun ham bu Taylor bilan so‘nggi jang haftasi ekanini yuragi bilan his qildi.

“Hamma narsa tugagach, kamarlaringizga qaraysiz, bank hisobingizni tekshirarsiz. Lekin bir payt kelib, ko‘zlaringizni yumasiz va hayotingizdagi o‘sha sizni yig‘latgan, larzaga solgan lahzalarni birma-bir eslaysiz”, – deya aytgan u keyinroq BBC Sportga.

“Ringga chiqish paytida yig‘layman. [Jangdan keyingi] intervyuda ham yig‘layman.”

Taylor odatda past ovozda gapiradigan, nigohi bitta nuqtaga qadalmaydigan, lekin diqqatini hech qayerga chalg‘itmaydigan sportchi. Bu hafta esa jamoatchilik kamdan-kam ko‘radigan erkin, hazilkash tomoni ochildi. Yakuniy matbuot uchrashuvida u hatto zerikarli marosimni buzish uchun “stolni ag‘darib yuborish” haqida hazil qildi.

“Katie Taylor men uchrashgan eng kulgili insonlardan biri. Kutilmaganda hazil qiladi. U juda kuchli, qat’iyatli. Lekin biladiganlar biladi – u juda quvnoq, ajoyib energiyaga ega va hozir shu energiyani to‘liq his qilib turibdi”, deydi Hearn.

“Hech kim Katie kabi ishlamaydi”

Bu hafta uning atrofidagilar bir ovozdan bir gapni takrorlayapti: u – Irlandiya tarixidagi eng buyuk sportchi. Menejeri Brian Peters esa Roy Keane nomidan “hazilomuz uzr” so‘rab, uni “mustahkam ikkinchi o‘rin” bilan tinchlantirganini aytadi.

Dublin bo‘ylab tirbandlikda qolgan taksi haydovchisidan tortib, Temple Bar’da pivo quyayotgan ofitsiantlargacha – hamma bir savol bilan yashayapti: ortiqcha chipta bormi?

Taylor qanchalik mashhur bo‘lmasin, Croke Parkni to‘ldirish oson ish emas. Ayniqsa ayol bokschi uchun. U har doim shon-shuhratni emas, zalni tanlaydigan, reklama emas, mashg‘ulotni afzal biladigan sportchi bo‘lib kelgan. Lekin bu safar boshqacha yo‘l tutdi. Ishladi. Juda ko‘p ishladi. Va ehtimol, bu safar shu jarayondan ham zavq oldi.

Peters boshchiligida 32 okrugni qamrab olgan, 1 500 milga cho‘zilgan, o‘nlab radioefirlar va jamoa uchrashuvlarini o‘z ichiga olgan mashaqqatli avtobus safari tashkil etildi.

“Hech kim Katie kabi mehnat qilmaydi”, deydi Peters. “O‘sha to‘rt kun davomida u bir daqiqa ham to‘xtamadi. Bunday stadionlar o‘z-o‘zidan to‘lmaydi.”

Jadval shafqatsiz bo‘lsa-da, Kilkennydagi bekatlarning birida minglab muxlislar avtobus darvozasini o‘rab olganida, Taylor bir qarashda yo‘lini davom ettirishga majburday ko‘rinardi. Lekin u boshqacha yo‘lni tanladi. “Brian, ularni aylanib o‘ta olmaymiz-ku”, degan u, deya eslaydi Peters. Shundan so‘ng avtobus to‘xtatilgan, Taylor esa muxlislar bilan umumiy suratga tushish uchun tashqariga chiqqan.

Mana shu mehnat tufayli shanba kungi kecha oddiy boks shousidan kattaroq voqea ko‘rinishiga keldi. Stadiondagilarning qariyb 80 foizi hayotida birinchi marta jonli jang tomosha qiladi. Chipta sotuvining 65 foizi esa Dublin tashqarisidan.

Butun Irlandiya bo‘ylab efirga uzatiladigan bepul teletranslyatsiya, sahnada mamlakatning eng mashhur pop guruhlaridan biri – Westlife chiqishi, Croke Parkdagi bu kechani milliy bayram darajasiga ko‘tardi. Bu – xayrlashuv. Lekin ayni paytda umumxalq tantanasi.

Pili tinchgina tayyorlanmoqda, lekin och qolgan

Flora Pili esa hafta davomida shov-shuvdan yiroq, koridorlardan sokin o‘tib yurdi. Butun e’tibor Taylor atrofida girdikapalak bo‘layotgan bir paytda u jim tayyorlanmoqda.

Mag‘lubiyat nimaligini bilmaydigan bu 29 yoshli fransiyalik ringga 12-0 rekord bilan keladi. U ham o‘z tarixini yozishni istaydi.

“Menda yo‘qotadigan hech narsa yo‘q, yutadigan hamma narsa bor”, deydi u.

Taylor uchun esa ish boshqacha yo‘lga qo‘yilgan. Jang haftasidagi barcha matbuot tadbirlari hafta boshiga yig‘ib tashlangan, shunda u haftaning qolgan qismini ringga, o‘ziga va hissiyotlarini tartibga solishga bag‘ishlashi mumkin bo‘ldi. Ko‘z yosh, hayajon – bari oldindan chiqib ketishi uchun.

“Shanba kuni nima bo‘lishiga to‘liq tayyorlana olmasligimni bilaman, lekin imkon qadar hissiyotlarni boshqarishga, ringga chiqish lahzasidan zavq olishga harakat qilaman. Eng muhimi – g‘alaba qozonish”, deydi u.

Yakshanba tongi haqida so‘rashganda, Taylor biroz jim qoladi, so‘ng qisqa javob beradi: “Ehtimol, yengillikni his qilarman – endi boshqa zarba qabul qilishimga hojat qolmaydi.”

Shanba kechasi yakunida yana ko‘z yosh bo‘lishi mumkin. Bu safar esa yakuniy gong chalinishi – haqiqatan ham oxiri degani bo‘ladi. Irlandiya esa o‘sha daqiqada bir savol bilan qoladi: uning o‘rnini yana kim to‘ldira oladi?