Mac Allister – Anfilddagi muhim g‘alaba
Anfildda kecha chiroqlar yonib, tribunalar to‘lib-toshgan paytda asosiy sahnani faqat hisobdagi 3:1 emas, balki bir odamning kayfiyati belgiladi. Bu – Aleksis Mac Allister edi. U nafaqat hisobni ochdi, balki yonidagi yosh futbolchilarga talabchan ustoz bo‘lib, o‘yinning ohangini boshqarib turdi.
Carabao Cup uchinchi bosqichi, raqib – Tottenham Hotspur. Murabbiylar esa jasorat ko‘rsatib, Trey Nyoni, James McConnell va Rio Ngumoha kabi akademiya yulduzlariga ishonch bildirdi. Ular maydonda sovuqqonlik ko‘rsatdi, Premyer-liga raqibiga qarshi cho‘chimadi. Ammo bu yumshoq muhit emas – Mac Allisterning aytishicha, AXA Training Centre dagi mashg‘ulotlarda ularning yonida “erkalash” yo‘q.
U ITV ga bergan intervyusida buni yashirmadi. Ustozlik uslubini ochiq aytib berdi: u yoshlarga ko‘p e’tibor qaratadi, kerak bo‘lsa jahli ham chiqadi. Buning ortida esa bitta sabab yotadi – ularning muvaffaqiyatini ko‘rishni istashi. Uning ta’kidlashicha, bu yigitlar sifatli, intensiv, klub nimani anglatishini biladi va bu mavsumda jamoa uchun juda muhim bo‘ladi.
Yoshlar sinovi va argentinalik tayanch
Bu uchrashuv Andoni Iraola zaxira chetidagi futbolchilar uchun ham muhim sinovga aylandi. Ayniqsa Roberto De Zerbi tanlagan Tottenham tarkibi kuchli bo‘lganini hisobga olganda, xatoga joy yo‘qdek ko‘rindi. Shunga qaramay, yosh “qizillar” raqibga orqaga chekinib bermadi, tajribali Spurs ga qarshi dadil o‘ynadi.
Markazda esa bitta tinchlantiruvchi nuqta bor edi – Mac Allister. Uning o‘yini atrofdagilarning asabini bosdi, pressing bosimi ostida to‘pni saqlab qoldi, ritmni belgiladi. Conor Gallagher ikkinchi bo‘limda gol urib, Tottenham qaytish ishorasini bergan paytda ham argentinalik o‘rtani bo‘shashtirmadi, Liverpool ni o‘yinga qayta mahkamlab qo‘ydi.
Mac Allister uchun bu yoshlarning kechagi portlashi tasodif emas. U buni mashg‘ulot maydonida ko‘rgan mehnatning natijasi deb biladi. Ularning har kuni “bu yerda qolishni” isbotlashga urinishi, mashg‘ulotlarda o‘zini ayamasligi – Anfilddagi sahnaga olib chiqqan asosiy omil. U aynan shuning uchun ular uchun chin dildan xursandligini aytadi: bu o‘yin ular mashg‘ulotlarda allaqachon “yutib qo‘ygan” mukofot edi.
Mashg‘ulotdagi zarbalar va ochilish goli
Tottenham darvozasiga kiritilgan gollar xilma-xilligi ham bir narsani ko‘rsatdi – mashg‘ulotlardagi ish samara bermoqda. Mac Allisterning ochilish goli bunga yaqqol dalil bo‘ldi. U o‘yin oxirgi uchdan bir qismida ko‘proq ta’sir ko‘rsatishni, jarima maydoniga tez-tez kirib borishni hohlayotganini yashirmaydi.
Uning aytishicha, jamoa ko‘p zarba mashq qiladi. Dominik Szoboszlai uchun bu tabiiy, u zarbani tug‘ma qobiliyat sifatida ishlatadi. Mac Allister esa o‘zini kamtarona “biroz omad” bilan izohlasa-da, jarima maydoniga kirib gol urishni yoqtirishini aytadi. U uchun bu nafaqat shaxsiy ishonch, balki butun jamoa ruhiyati uchun muhim.
Bu gol ham aynan shunday bo‘ldi: Liverpool ni tinchlantirdi, yoshlar uchun ham “biz buni qila olamiz” degan ishora bo‘ldi.
G‘alaba – ogohlantirish bilan birga
Carabao Cupdagi bu g‘alaba, ayniqsa yoshlar fonida, klub ichida quvonch uyg‘otmasdan qolmadi. Ammo Mac Allister shodiyonani bir zumda yerga tushira oladigan futbolchilardan. U kiyinish xonasida hammani yerga qaytarib qo‘ydi: bu faqat bitta o‘yin, xolos.
U oldingi natijalarni eslatdi. Ipswich va Atletico ga qarshi o‘yinlar – sifatli, ishonchli. Lekin Fulham ga qarshi uchrashuvda Liverpool o‘zi xohlagan futbolni ko‘rsata olmadi. Mana shu tafovut argentinalikni bezovta qiladi. Uningcha, bu darajadagi klub uchun eng katta mezon – barqarorlik.
Shu bois u jamoaga bitta xabarni uzatmoqda: bu kechadagi g‘alaba chiroyli, ammo o‘tkinchi. Asosiy savol endi boshqacha – Liverpool bu talabchan, ba’zan jahli tez, lekin talabni pasaytirmaydigan Mac Allister boshchiligida shu darajani har uch kunda takrorlay oladimi?
