Mercedesning yo‘qolgan ochkolari: mayda detallar bilan yo‘qotilgan imkoniyatlar
2026 yil boshida hamma narsa aniq edi. Mercedes Avstraliyada ishonchli 1-2 bilan mavsumni ochdi, eng yaqin raqib 15 soniyadan ortda. Xitoyda xuddi shunday natija va Kimi Antonelli uchun ilk g‘alaba. Paddok favoritni tanlab bo‘lgandek ko‘rindi.
Lekin tezlik yetarli bo‘lmadi. Ishonchlilik og‘ir zarba berdi. Mexanik nosozliklar, motor xavotirlari, elektr tizimidagi uzilishlar – bularning bari jamoaning ochko hosilini asta-sekin yemira boshladi. Natijada raqiblar yaqinlashdi, Konstruktorlar kubogidagi ustunlik esa qog‘ozda ko‘rinishi mumkin bo‘lgan darajaga hech yetmadi.
Qancha yo‘qotildi? Hisob oddiy: juda ko‘p.
Kanada – Russell qo‘lidan uchib ketgan 25 ochko
Montreal George Russell uchun mavsum burilishiga aylanishi kerak edi. U ochilish poygasidan beri poyga kuni peshqadam bo‘la olmagan, bu orada esa o‘smir jamoadoshi Antonelli ketma-ket uchta g‘alaba bilan parvoz qilayotgan edi.
Kanadada esa boshqa Russell ko‘rindi. Sprintda pole, sprintda g‘alaba. Yakshanba kuni esa Antonellidan yana bir pole. Mukammal hafta oxirining ssenariysi yozilib bo‘lgandek edi.
Startdan keyin Mercedes ichidagi duel tomoshabinlarni ham, pit-wallni ham qotirib qo‘ydi. Peshqadamlik bir necha bor almashdi, xavf ham, zavq ham maksimal darajada edi. Eng muhimi – Russell kayfiyatini, ishonchini, “men qaytdim” degan ishorani topgandi.
Shunda hammasi 30-burilishda quladi. Kutilmagan texnik muammo, mashina sekinlashadi, so‘ng butunlay to‘xtaydi. Russell ruldan bosh suyanchig‘ini yulib otadi, mashinadan otilib chiqib, g‘azab bilan uzoqlashadi. Antonelli esa shu paytda navbatdagi g‘alabasiga qarab uchib ketayotgan edi.
Keyinroq Mercedes texnik direktori James Allison buni batareyadagi halokatli nosozlik, motorning “o‘chishi” bilan izohladi. Lekin bu texnik tahlil Russell uchun bir narsani o‘zgartirmaydi: qo‘lida turgan 25 ochko nolga aylandi.
Taxminiy yo‘qotilgan ochkolar: 25
Barselona – Antonellining ilk DNF’i va bo‘shab qolgan podium
Circuit de Barcelona-Catalunya ga kelguncha Kimi Antonelli ketma-ket besh Grand Prixda g‘alaba qozongan edi. Rukining bu qadar tez portlashi deyarli hech kimning ssenariysida yo‘q edi. Shunga qaramay, u FP1 sessiyasini zaxira uchuvchi Fred Vesti ga bo‘shatdi va vaqtni yo‘qotdi. Qaytarib olishga ulgurmadi: faqat uchinchi bo‘lib saralandi, mashinani “ortiqcha haydagani”ni tan oldi.
Poyga kuni esa boshqa Antonelli paydo bo‘ldi. Xatolar emas, sabr. U uzoq vaqt kutdi, tempini ushlab bordi va oxirgi besh burilishga kirar ekan, Russellni quvib o‘tib, ikkinchi o‘rinni tortib oldi. Oldinda faqat Lewis Hamilton, lekin u allaqachon sezilarli farq yaratgan, vaqt esa kam edi.
Real ssenariy aniq edi: xavfsiz P2. Mashinani uyga olib kelish kifoya edi.
Lekin elektr tizimidagi kutilmagan o‘chish hammasini bir zumda o‘zgartirdi. Antonelli uchun mavsumdagi ilk DNF. 18 ochkolik deyarli kafolatlangan natija – nolga aylandi. Pit-wallda hafsalasi pir bo‘lgan yuzlar, radio orqali qisqa, og‘ir sukut.
Toto Wolff ishonchlilikni “yetarli darajada emas” deb atadi. 19 yoshli Antonelli esa o‘zini “biroz bo‘sh, ichim bo‘shab qolgandek” his qilganini aytdi. Bu zarba nafaqat kayfiyatga, balki jadvalga ham tegdi: Russell ham, Ferrari uchuvchisi Hamilton ham uning ustunligini qisqartirdi.
Taxminiy yo‘qotilgan ochkolar: 18
Silverstone – g‘alabaga qurilgan hujumni yemirgan detallar
Bir necha haftadan so‘ng Mercedes yana odatdagi ikki podiumli rejimiga qaytgandek ko‘rindi: Avstriyada Russell g‘alaba, Antonelli uchinchi. Biroq bu yerda Max Verstappen ularning eng yaqin quvuvchi sifatida ko‘tarildi va shunday taassurot paydo bo‘ldiki, uchta top jamoadan har qaysisi imkon tug‘ilganda zarba bera oladi.
Buyuk Britaniya esa Antonelli uchun qayta tiklanish sahnasi bo‘lishi kerak edi. Silverstone Sprintida u Hamiltonni ortda qoldirib, g‘alaba qozondi. Ferrari forma topgan, ammo italiyalik uchuvchi shanba kuni ham, yakshanbaga kirib kelayotganda ham o‘zini favoritdek tutdi.
Asosiy poyga oldidan u yana pole pozitsiyasini qo‘lga kiritdi. Orqasida Charles Leclerc va Hamilton. Lekin start bilan hammasi chizildi: Leclerc ham, Hamilton ham uni birinchi aylanada ortda qoldirishdi. Antonelli keyinroq Hamiltonni qayta quvib o‘tdi, ammo strategiya unga uzoq stintni majbur qildi – maqsad Leclercga qarshi so‘nggi qismda yangi shinalar bilan zarba berish edi.
Hammasi rejaga muvofiq ketayotgandi. Ferrari peshqadam, Mercedes quvib kelmoqda, temp farqi ko‘zga tashlanib turibdi. Antonelli har aylanada Leclercni “yeyotgan” edi.
Shu payt old chap g‘ildirak qalqoni ishdan chiqdi. Mayda detal, katta falokat. Jamoa muammoni hal qilish uchun uni ikki marta qo‘shimcha pitga chaqirishga majbur bo‘ldi. Ustiga-ustak, trek chegaralarini buzganlik uchun yana besh soniyalik jarima.
G‘alaba? Balki. Kamida ikkinchi o‘rin? Devoradek turgan maqsad edi. Reallikda esa – P15. Mercedes uchun ikkala uchuvchi ham podiumda bo‘lishi kerak bo‘lgan poygada Antonelli ochkosiz deyarli yo‘q bo‘lib ketdi.
Toto Wolff keyinroq shunday dedi: “Biz Charlesni oxiriga olti burilish qolganda, katta shina ustunligi bilan ushlab olgan bo‘lardik.” Matematik mantiq bor. Jadval esa bunday tasalli bermaydi.
Taxminiy yo‘qotilgan ochkolar: 18
Budapesht – bir burilishdagi nosozlik va kichik, ammo og‘ir yo‘qotish
Hungaroring har doim murakkab bo‘lgan, bu yil esa sharoitlar uchuvchilarni yanada qiynadi. 11-bosqichga kelib raqiblar Mercedesga ancha yaqinlashgan, Russell esa P6 start o‘rnidan ham mamnun emasdi. Q3dagi kech sariq bayroq, kutilmagan suv sizishi – hammasi uning ishini qiyinlashtirdi.
Bu trekda quvib o‘tish og‘ir, shuning uchun Russell “zararni minimallashtirish” rejimiga o‘tgandi. Lekin hatto bunga ham imkon bo‘lmadi. Startdayoq W17 anti-stall rejimiga tushib qoldi. Atrofidan mashinalar oqib o‘tdi, Russell bir zumda P21 gacha qulab tushdi.
Keyin u o‘z ishini qildi: tirbandlikni yorib o‘tdi, pozitsiyalarni birma-bir qaytarib oldi va oxirida yettinchi bo‘lib marraga yetib keldi. Shu paytda Antonelli allaqachon mavsumdagi to‘qqizinchi podiumini nishonlayotgan, ammo McLaren uchuvchisi Lando Norrisdan ancha ortda edi.
Toto Wolff startdagi muammoni shunday ta’rifladi: Russell taxminan 10% gaz berganda, dvigatel maksimal aylanishga sakrab ketgan, u gazni qo‘yganida esa tizim tushib ketgan. Yana bir texnik chalg‘ish, yana bir og‘ir nafas.
Russell qaytish bo‘yicha ishni maksimal darajada bajardi, lekin oddiy, muammosiz start bilan u hech bo‘lmaganda P6ni saqlab qolishi, ehtimol oldinga ham qarashga urinishi mumkin edi. Bu yerda gap katta raqamlar haqida emas – lekin chempionlik poygasida aynan shunday ikki-uch ochko oxirida hamma narsani hal qilishi mumkin.
Taxminiy yo‘qotilgan ochkolar: 2
Mercedes uchun umumiy rasm og‘riqli darajada aniq: tezlik bor, konsepsiya ishlayapti, uchuvchilar formda. Lekin uch-to‘rt poygada yo‘qolgan o‘nlab ochkolar chempionlik jangini butunlay boshqa ohangga ko‘chirdi. Savol shuki, ular texnik nosozliklarni jilovlab, bu mavsumni hali ham hukmronlik hikoyasiga aylantira oladimi – yoki bu mayda detallar yil oxirida eng katta xatoga aylanadimi?
