Montreal Canadiens: Qayta Qurilish va Yangi Strategiyalar
Uch yil avval Atlantika bo‘limining tubida qolib ketgan, qayta qurilishga kirishgan Montreal Canadiens bugun butunlay boshqa klubga o‘xshaydi. Hozirgi kayfiyat shunday: yana bitta to‘g‘ri qadam – va ular Eastern Conference tepasida Carolina Hurricanes bilan taxt uchun olishadigan darajaga chiqadi.
Bu o‘zgarish qayerdan boshlandi?
Rejadan ham muhimroq narsa – vaqti
Klub qayta qurilishni deyarli ideal paytda boshladi. Liga “salary cap”i portlab ketishidan oldin Montreal o‘zining eng muhim yosh yulduzlarini topdi, ulg‘aytirdi va uzoq muddatga bog‘lab qo‘ydi. Natija – bozor sharoitiga nisbatan arzon, jamoa uchun qulay shartnomalar to‘plami.
- Noah Dobson,
- Lane Hutson,
- Nick Suzuki,
- Cole Caufield,
- Juraj Slafkovsky,
- Ivan Demidov
- va darvozabon Jakub Dobes kamida 2029-30 yilgi mavsumgacha shartnoma ostida.
O‘rtacha “cap hit” – atigi 7,9 million. Shu yadroning o‘zi o‘tgan mavsumda 106 ochko jamg‘argan jamoaning asosiy tayanchi bo‘ldi.
Bu faqat birinchi chiziq haqida emas. Montreal butun tuzilmani qayta yig‘di.
Martin St. Louis va yangi tortish kuchi
Klub bosh murabbiy masalasini ham aniq hal qildi. Martin St. Louis dushanba kuni to‘rt yillik yangi kelishuvga imzo chekdi. Zalda hurmat qozongan, g‘alabaga o‘rgatadigan murabbiy – bu nafaqat ichkaridagi tartib, balki butun liga bo‘ylab jamoaga bo‘lgan munosabatni o‘zgartiradigan omil.
Shu fon ortida Canadiens bozorga chiqqan tajribali qanot hujumchisi Chris Kreider’ni ham qo‘lga kiritdi. Anaheim Ducks uni sotib olganidan keyin Montreal uni chegirmali shartnoma bilan olib ketdi. Kreider esa – yiliga 20 va undan ortiq gol urib beradigan deyarli avtomatik kafolat.
Jamoa hali ham “cap space” bo‘yicha nafas ola oladi. Phillip Danault, Josh Anderson, Alex Carrier, Kirby Dach va Sam Montembeault shartnomalari shu mavsum oxirida yakunlanadi. Bu esa 2027-28 va keyingi yillarda ishlatish mumkin bo‘lgan 21,5 million dollarlik bo‘shliq demak.
Bitta bo‘sh joy: ikkinchi markaz
Hozirgi mavsumga qaytsak, Montreal boshida aylantirayotgan asosiy savol – ikkinchi markaz pozitsiyasini kuchaytirish. Detroit hujumchisi Dylan Larkin darhol qiziq uyg‘otadi, lekin uning “no-trade clause”i bu yo‘lni ancha murakkab qiladi.
Shu sabab diqqat, asosan, shartnomasi tugayotgan ikki markazda: Columbus hujumchisi Kirill Marchenko va Nashville sardori Ryan O’Reilly.
Ikkalasi ham Suzuki ortida safga qo‘yilsa, tarkibda juda tabiiy ko‘rinadi, lekin turlicha sabablarga ko‘ra.
26 yoshli Marchenko so‘nggi ikki mavsumda 141 ochko to‘plab, o‘zini yuqori darajadagi “top-six” hujumchisi sifatida ko‘rsatdi. O‘Reilly esa – klassik “veteran rental”: tajriba, play-off mentaliteti va, albatta, markaz chizig‘ida mudofaa sifati bo‘yicha aniq yangilanish.
Statistik modellar ham ularni yuqori baholaydi. So‘nggi yillarda Goals Above Replacement ko‘rsatkichiga qaralsa, ikkalasi ham o‘z pozitsiyasida tengdoshlari orasida yuqori qatorda.
Savdo bozori: murakkab raqs
Ikkala markaz ham bu qishda savdo bozorida qizg‘in talash bo‘lishi kutilayotgan nomlar. Lekin ularning atrofida o‘ziga xos “twist”lar bor.
Columbus o‘z navbatida Marchenko’ni uzoq muddatga saqlab qolishni istaydi. U shartnoma tugashi bilan “restricted free agent” bo‘ladi. Ammo uning keyingi shartnomasi yiliga sakkiz xonali raqamga chiqishi ehtimoli katta, va allaqachon Marchenko boshqa variantlarga ko‘z tikayotgani haqida xabarlar tarqalgan.
Shu yerda Montreal o‘z imkoniyatini ko‘rishi mumkin: Columbus bilan kelishib, Marchenko uchun “sign-and-trade” sxemasini ishga tushirish. Klub va o‘yinchini bir vaqtning o‘zida ko‘ndira olsalar, Canadiens uzoq muddatli ikkinchi markazini topgan bo‘ladi.
Ryan O’Reilly esa boshqa sahifa. 35 yoshda, faoliyatining so‘nggi boblarini yozayotgan pallasi. U yana bir marta Stanley Cup uchun haqiqiy kurash olib borishni istaydi. Bu mavsumda Nashville bilan bunday imkoniyat bo‘lmaydi – klub chuqurlik bo‘yicha ko‘proq draft lotereyasiga qarab qolgan jamoaga o‘xshaydi.
Predators uchun mantiqiy yo‘l aniq: O’Reilly’ni contender’ga sotish va o‘z qayta qurilishini yanada keskinroq bosqichga olib chiqish. Montreal bu ro‘yxatda juda mantiqiy manzil bo‘lib ko‘rinadi.
Uzoq muddatmi yoki ideal “rental”?
Savol endi Canadiens uchun: ular ikkinchi chiziq markazi uchun uzoq muddatli va qimmat majburiyatni zimmasiga oladimi yoki hozircha “rental” bilan cheklanadimi?
Agar klub Marchenko tipidagi uzoq muddatli yulduzga katta pul bog‘lashga shoshilmasa, O‘Reilly deyarli ideal vaqtinchalik yechimga aylanadi. U bir mavsumga markaz chizig‘ini yopib beradi, jamoa esa shu orada ichki variantlarni yetiltirish yoki keyingi yozgi bozorni sinchiklab o‘rganish uchun vaqt yutadi.
Har qanday holatda ham Montreal muxlisi uchun bu davr hayajonli. GM Kent Hughes tinch o‘tiradigan rahbarlardan emas. U va uning shtabi navbatdagi zarbani qayerdan beradi – savol shunda. Chunki bugungi Atlantika bo‘limida kichik bitta to‘g‘ri qaror ham jamoani oddiy play-off ishtirokchisidan haqiqiy da’vogarga aylantirib yuborishi mumkin.
