Prichard Colón 33 yoshida vafot etdi: Bokschining fojiali hikoyasi
Puerto-Riko boksi ramziga aylangan Prichard Colón 33 yoshida vafot etdi. Uning o‘limi haqida xabar kechasi World Boxing Council va World Boxing Organisation bayonotlarida tasdiqlandi. Bir paytlar ringda to‘xtatib bo‘lmas zarbalar egasi bo‘lgan yengil o‘rta vazn vakili, oxir-oqibat 11 yil davom etgan fojiali jarohatning qurboni bo‘ldi.
Bitta mag‘lubiyat, butun umrga zarba
2015-yil oktyabrida, Washington, DC yaqinidagi Fairfaxda Terrel Williamsga qarshi jang Colón hayotini butunlay o‘zgartirdi. O‘sha kecha u nafaqat professional faoliyatidagi yagona mag‘lubiyatni qabul qildi, balki qaytmas jarohat ham oldi.
Jang chog‘ida bosh orqa qismiga ketma-ket zarbalar tushdi. World Boxing Council bu zarbalarni “juda og‘ir, qoidaga zid zarbalar” deb atadi va aynan shu urinishlar Colón miyasida qon ketishiga sabab bo‘lganini qayd etdi. Shifokorlar zudlik bilan operatsiya qilib, miya bosimini tushirishga urindi, ammo tashxis aniq edi: “qaytarib bo‘lmaydigan nevrologik shikastlanish”.
U endi hech qachon ringga qaytmadi.
Chempionlik kamaridan nogironlar aravachasigacha
Keyingi yillarda Colónning suratlari butunlay boshqacha manzarani chizdi: ring markazida qo‘llarini baland ko‘targan yigit emas, nogironlar aravachasida o‘tirgan, lekin baribir kurashdan voz kechmagan inson.
World Boxing Council uni faxriy jahon chempioni deb e’lon qildi. Tashkilot uni “Champion of the Heart” deb atab, Colónni matonat, e’tiqod va qadr-qimmat timsoliga aylanganini ta’kidladi. Uning boshidan kechgan fojia WBC uchun ham burilish nuqtasiga aylandi: xavfsizlik qoidalari qayta ko‘rib chiqildi, tibbiy protokollar yanada qat’iylashtirildi. Ringdagi har bir zarba endi boshqacha baholanishiga aynan shu voqea turtki bo‘ldi.
WBC Colón oilasini ham alohida e’tirof etdi. Ular bu kurashni “dunyo ko‘rgan eng ta’sirli va shijoatli hayot uchun janglardan biri” deb atashdi. Oila 11 yil davomida taslim bo‘lmadi, har bir kun, har bir nafas uchun kurashdi.
Ringdan ham uzoq davom etgan jang
World Boxing Organisation ham o‘z ta’ziyasida Colónni “oxirigacha jangchi” deb ta’rifladi. Ular uning jasorati, kuchi va ruhiyati ring chegaralaridan ancha oshib ketganini yozdi. WBO uchun uning eng buyuk jangi na nokautlar, na ochkolar bilan o‘lchandi — bu oila muhabbati va inson irodasining sinovi edi.
Bayonotda shunday deyildi: Colónning “eng buyuk jangi chidamlilik va oilasining sadoqatli muhabbati uchun guvohlik bo‘lib qoldi”. U ringda raqibga qarshi turgan jangchi edi, keyinchalik esa hayotning o‘zi bilan kurashgan inson sifatida esda qoladi.
16 g‘alaba, so‘nggi kechaning achchiq yakuni
Prichard Colónning professional rekordi bir qarashda mukammal ko‘rinardi: 16 jang, 16 g‘alaba, ulardan 13 tasi nokaut bilan. U tezda istiqbolli yulduzga aylandi, yengil o‘rta vazn toifasida katta sahnaga chiqishga tayyor edi. Har bir zarbasi kuchli, har bir qadamida ishonch bor edi.
Terrel Williamsga qarshi jang esa uning burilish nuqtasiga aylandi. 10-raund tugagach, Colón burchagidagi murabbiylar jang yakunlangan deb o‘ylab, uning qo‘lqoplarini yechib tashlashdi. Qoidalar bo‘yicha bu xato unga qimmatga tushdi: hakam qarorni e’lon qildi — diskvalifikatsiya. Statistikada bu mag‘lubiyat sifatida qayd etildi, ammo haqiqiy yo‘qotish raqamlar bilan o‘lchanmaydi.
O‘sha kecha ringni tark etgan yigit bir umrga boshqa qaytmadi. Uning hikoyasi esa bugun bokschilar, murabbiylar va tashkilotlarga bitta savolni yana va yana eslatadi: har bir jang, har bir zarba, har bir qaror inson hayotidan ham qimmat bo‘lishi mumkinmi?
