Rangers atrofida bosim: Jagiellonia kechasidan keyingi gʻazab va charchoq
Jagiellonia Bialystok bilan durang, Europa League oʻrniga Conference League pley-offiga tushib ketish – bu faqat bitta kecha natijasi emas. Bu Glasgowdagi katta klub atrofida toʻplanib qolgan norozilik, umidsizlik va charchoqning navbatdagi portlashi boʻldi.
Bir tomonda sabrga chaqirayotganlar bor. Boshqa tomonda esa chidam chizigʻidan allaqachon oʻtib boʻlgan muxlislar.
“Moʻjiza kutmang” – 60 yillik sabr egasi
Olti oʻn yillikni Rangers bilan oʻtkazgan Jim ovozini baland koʻtarmaydi, lekin gapini aniq aytadi. U Derek McInnesga vaqt berish kerak, deydi. Uningcha, yangi murabbiy yangi jamoani bir kunda yasab qoʻya olmaydi, jamoa “yopishib ketishi” uchun vaqt zarur.
Jim koʻp narsani koʻrgan. Unga koʻra, bu tarkib ham tarixdagi eng yomon Rangers emas. Moʻjiza emas, lekin hammasi tugadi ham emas. Bunday qarash bugungi shovqin ichida kam eshitilayotgan, lekin klub tarixini biladigan avlodning ovozi.
“Hech kim tanimaydigan klubga uchib ketdik”
Keyingi gaplar esa ancha keskin. Ronnie uchun Jagiellonia Bialystok bilan elenish Rangersning hozirgi holatini juda aniq ifodalaydi. U raqibni “hech kim eshitmagan” klub deb ta’riflaydi, Europa Leaguega hech qachon chiqa olmagan jamoaga qarshi uchib ketish – bu uningcha sharmandalik darajasi.
Ronnie bir narsani tinmay takrorlaydi: jamoa oʻtgan mavsumdan ham yomonroq koʻrinmoqda. Taktika, almashtirishlar – hammasi muxlislar asabini yanada tarang qilmoqda. Toʻrt oʻyin, ochiq oʻyindan bitta ham gol yoʻq. Statistikaga qarab koʻp gapirish shart emas – bu oʻziyoq yetarli.
Uning ogohlantirishi ogʻir: yakshanba kuni St Mirren ga yutqazilsa, tribunalar boʻshab qolishi mumkin. Bu endi faqat sport masalasi emas, bu ishonch inqirozi.
Yaratuvchanlik yoʻq, himoya chayqalmoqda
John uchun bu mavsumning boshidan beri takrorlanayotgan manzara bitta soʻz bilan ifodalanadi – “disfunksional”. Eng yomon tomoni, deydi u, hujumda deyarli hech qanday gʻoya yoʻq. Yaratuvchanlik yoʻqolgan, raqib jarima maydonida xavf tugʻdiradigan lahzalar soni juda kam.
U buni “mutlaqo gʻalati” deb ataydi. Bunga himoyadagi ishonchsizlik qoʻshiladi. Chayqalib turgan orqa chiziq, oldinga ishlamaydigan oʻyin – bular Johnni oʻtmishdagi ogʻriqli davrni eslatishga majbur qilmoqda. U buni “Russell Martin 2.0” kayfiyati bilan taqqoslaydi – bu taqqoslash Rangers muxlislari uchun yetarlicha ogʻir.
Millionlar ketdi, oʻyin oʻzgarmadi
Derek esa boshqa nuqtaga urgʻu beradi. Yangi murabbiy, yangi futbolchilar, katta mablagʻ sarflandi. Natija-chi? Uningcha, oʻtgan yildan deyarli farq yoʻq – hatto oʻsha darajada ham emas.
Yangi kelganlar darajasi yetarli emas, deydi u. Youssef Chermiti uchun katta taklif rad etildi, endi esa u butun mavsumga safdan chiqqan. Bu qaror hozir ayniqsa ogʻriqli koʻrinadi. Derekning fikricha, Rangers hozir “zaharli piyola”ga aylangan – hech kimga rohat bermaydigan, bosim va notinchlik manbai boʻlgan lavozimlar, notinch kiyinish xonasi, doimiy oʻzgarishlar.
Barqarorlik yoʻq. Tarkib tinmay “qirqilib” turibdi, bu esa oʻtgan yillardan beri sinovdan oʻtgan va ishlamagan yoʻl. Uningcha, yagona yupanch – klub Champions League da emas. Bu darajadagi oʻyinga hozircha tayyor emaslikni muxlisning oʻzi tan olayotgani ham holatning qanchalik jiddiyligini koʻrsatadi.
“Xarakter yoʻq jamoa”
Steven esa gapni yumshatmaydi. Uning tasviriga koʻra, Rangers hozir orqada – tartibsizlik, oldinda – ojizlik. Jamoada muvaffaqiyat uchun zarur deyarli hamma narsa yetishmaydi, eng avvalo – xarakter.
U har bir pasni “xavfsiz va bashorat qilinadigan” deb ataydi. Qabul qilingan gol esa unga koʻra, bu jamoaning bugungi yuzi: bitta hujumchi atrofida uch nafar himoyachi, baribir gol oʻtkazilgan. Bu jarohatlar bahonasiga sigʻmaydi, deydi Steven. Bu oddiygina yetarli darajadagi futbolchilar yoʻqligi.
Mavsum boshidan beri kiritilgan toʻrtta gol – ikkitasi avtogol, bittasi penalti. Ochilgan oʻyindan faqat boʻshlik. Bunday statistika bilan katta maqsadlar haqida gapirish qiyin.
Shu tariqa, Ibrox atrofida kayfiyat chizigʻi aniq koʻrinmoqda: sabrli avlod ham xavotirda, talabchan avlod esa charchoq va gʻazab orasida qolgan. Endi savol bitta – bu bosim ostida Derek McInnes va uning jamoasi javob qaytara oladimi yoki St Mirren bilan uchrashuv Rangers uchun bu mavsumning ilk haqiqiy burilish nuqtasiga aylanadimi?
