Rashfordning Old Trafforddagi qaytishi: yangi sahifa va kelajak
Marcus Rashfordning Manchester Uniteddagi kelajagi yoz boshida so‘nib borayotgandek ko‘ringan bo‘lsa, Ipswichga qarshi kechgan kecha uning hikoyasini keskin burib yuborgandek bo‘ldi. 21 oylik tanaffusdan so‘ng u nihoyat Premier League o‘yinini asosiy tarkibda boshladi, United esa Old Traffordda 5:2 hisobida g‘alaba qozondi. Maydondagi eng xavfli futbolchilardan biri esa aynan Rashford bo‘ldi.
Qaytish fonida – mojarolar, ijaralar va ochiq savollar
Bir paytlar bu stadion uning uyidek tuyulardi. So‘ng hammasi buzildi. Sobiq bosh murabbiy Ruben Amorim bilan kelishmovchilik, ketma-ket ijaralar – avval Aston Villa, keyin esa Barcelona. Kataloniyaliklar 26 million funtlik sotib olish bandini ishga tushirmagani bo‘lmaganda, Rashford bugun ham Camp Noudan qaytmagan bo‘lardi.
Transfer oynasi seshanba kechasi yopiladi. Shunga qaramay, hozirgi manzara aniq: Rashford bolaligidan orzu qilgan klubida qoladi. Endi savol boshqa – u bu klubni yana yelkasiga ola oladimi?
Maguire himoyadan emas, ichkaridan gapiryapti
Jamoa sardorlaridan biri Harry Maguire bu borada shubhalanmayapti. Uning so‘zlari Rashford atrofidagi shov-shuvlar orasida keskinroq eshitiladi.
U uni shunchaki yaxshi futbolchi deb emas, jamoaning asosiy quroli sifatida ko‘radi.
Maguire fikricha, Rashfordning qobiliyati hech qachon shubha ostida bo‘lmagan. Masala – kayfiyat, sog‘lik va ochko‘zlikda. U aniq aytadi: agar Rashford shu yerda bo‘lishni xohlasa, ishlashni, o‘sishni, jamoaga yordam berishni istasa, uni tarkibda quchoq ochib kutishadi. Himoyachi yana bir nuqtani urg‘ulaydi: Rashford hali ham ko‘proq narsaga qodir, o‘zi ham buni biladi. Lekin sog‘lom, baxtli va och bo‘lib qolsa – bu klub uchun ulkan boylik.
Tanqidlar soyasi va yo‘qolgan zavq
Rashford atrofidagi salbiy kayfiyat bir yillik hodisa emas. Erik ten Hag davridan beri uning ishchanligi, maydondagi mehnati, hatto futbolni o‘zi yoqtirishi-yoqtirmasligi savol ostiga qo‘yilgan.
Shu fon’da uning Aston Villa va Barcelona safidagi tajribasi foyda keltirgandek ko‘rinadi. Unai Emery va Hansi Flick qo‘l ostidagi mashg‘ulotlar, boshqa madaniyat, boshqa talablar Rashfordga yangicha turtki berdi. Endi esa bosh murabbiy Michael Carrick – uni bolaligidan biladigan inson. Bu yaqinlik Rashford uchun muhim ustunlik bo‘lib turibdi.
Maguire futbolchining o‘tmishini eslatadi: Rashford bu klub uchun allaqachon “ajoyib karera” qilgan. Lekin Manchester Unitedda yillar davomida o‘ynagan har qanday futbolchi kabi, u ham yomon mavsumlarni boshdan kechirishi tabiiy. Aynan o‘sha paytda bosim eng kuchayadi. Shu klubning “paketi” shunaqa.
Maguire ochiq tan oladi: klubning o‘zi ham bu yillarda “mukammal” bo‘lmadi. Yuqori pog‘onalar uchun kurashmadi, tizimiy muammolar bo‘ldi. Rashford esa shu notekis yo‘lning bir bo‘lagi bo‘lib qoldi. Shunda, deydi u, futbolchilar nishonga olinadi. O‘zi ham shuni boshidan o‘tkazgan – tarkibdan tushib, sardorlik bog‘ichidan ayrilgan, ketadi degan gaplar kuchaygan paytlar bo‘lgan.
Endi esa u Rashfordni boshqacha ko‘ryapti: qaytgan, juda yaxshi tayyorgarlikdan o‘tgan, charxlangan va och.
Carrick uchun “yangi transfer” va Mainoo omili
Michael Carrick Rashfordni ichkaridan “yangi transfer”ga qiyoslaydi. Bosh murabbiy uchun bu faqat chiroyli ibora emas – u o‘yinchiga bo‘lgan ishonchini ochiq ko‘rsatmoqda.
Carrick qo‘l ostida yana bir hikoya yozilyapti: Kobbie Mainoo. Amorim davrida qayta-qayta e’tibordan chetda qolgan bu yarim himoyachi yangi bosh murabbiy bilan porlab chiqdi. Endi esa uning ruhiy holatini yana ko‘tarish kerak: Angliya terma jamoasi bosh murabbiyi Thomas Tuchel uni Jahon chempionatida maydonga tushirmadi.
Ipswichga qarshi o‘yinda Mainoo ham bu mavsumdagi ilk bor asosiy tarkibda maydonga tushdi. United hisobda ortda qolgan paytda u asta-sekin o‘yinga kirib bordi va o‘z ta’sirini ko‘rsata boshladi.
Maguire uni alohida maqtaydi. Tayyorlov davrida deyarli o‘ynamaganiga qaramay, bu uchrashuvda u “a’lo darajada” bo‘lganini ta’kidlaydi. Eng katta o‘zgarish – to‘p bo‘lmagan paytdagi ishi. Carrick kelganidan beri bu borada juda katta sakrash qilgani aytiladi. Endi u markazda haqiqiy “yirtqich”: ikkinchi to‘plarni yutadi, yakkakurashlarda ko‘p g‘alaba qozonadi.
Maguire bir narsani unutmaydi – Mainoo hali juda yosh. Agar klub uni keyingi o‘n yilga tayanch futbolchi sifatida ko‘rsa, yo‘l davomida qiyin davrlar bo‘lishi muqarrar. Rashford va o‘zi kabi. Bu ham shu klub hayotining bir qismi.
Shunga qaramay, u Mainooni “xotirjam, bosimi baland bo‘lgan pallada ham o‘ziga ishongan” futbolchi sifatida ko‘radi va uning Manchester United uchun ko‘p yillar davomida muhim o‘yinchi bo‘lishiga ishonadi.
Yangi davr boshlanadimi?
Old Traffordda Ipswich ustidan qozonilgan g‘alaba jadval uchun uch ochkodan ko‘proq ma’noga ega bo‘ldi. Bu – Rashford qaytishi, Carrick falsafasining ilk konturlari, Mainooning markazda ulg‘ayayotganini ko‘rsatgan kecha bo‘ldi.
Endi savol bitta: bu faqat yorqin bir kechami, yoki Manchester United nihoyat o‘zining yangi, qat’iy davrini boshladimi?
