Richmonddagi poygada Shane van Gisbergenning sinovlari va imkoniyatlari
Yashin yomg‘ir, chaqmoq va tun yarimida boshlanadigan poyga. Richmonddagi kecha shunday boshlandi.
Kuchli momaqaldiroq va osmondan quyuq yog‘ilgan suv NASCAR kechasini izdan chiqardi, start vaqti yakshanba tongi soat 2:00 (AEST) ga surildi. Lekin bitta narsa o‘zgarmadi: start chizig‘ining eng oldida baribir Shane van Gisbergen turadi.
Richmonddagi tun – va yangi sinov
Spire Motorsports poygachisi uchun bu – Truck Seriesdagi beshinchi, Spire bilan esa to‘rtinchi start. Biroq Richmonddagi pole nafaqat kechikkan start yoki g‘aroyib ob-havo haqida. Bu, avvalo, van Gisbergenning oval treklarni o‘zlashtirish bo‘yicha uzoq muddatli rejasi haqida hikoya.
U o‘zini o‘zi qiynashni tanlagan haydovchi. Oddiy yo‘lni emas, og‘ir yo‘lni. Aynan shuning uchun ham 2027 yilga qarab ko‘proq imkoniyatlar haqida gapirmoqda – yana ko‘proq oval, yana ko‘proq murakkab treklar, yana ko‘proq xatolar ustida ishlash.
Van Gisbergen ochiq tan oladi: boshqa seriyalarda, ayniqsa oval poygalarda o‘rin topish oson emas. Shunga qaramay, so‘nggi oylar natijalari uni yuqoriga ko‘tarib boryapti. Har bir yaxshi yurish keyingisi uchun eshik ochyapti, har bir kuchli finish yangi takliflarga zamin yaratmoqda.
U buni raqamlar bilan emas, halolligi bilan his qildiradi. U ko‘proq poyga xohlaydi. Ayniqsa, o‘zi qiynaladigan joylarda.
Zaif nuqtalarini o‘zi izlab yuradigan haydovchi
Van Gisbergen o‘zini aldaydiganlardan emas. U eng kuchli bo‘lgan treklariga qaytishni emas, aksincha, eng ko‘p qiynaladigan joylarga ko‘proq borishni istaydi. Bristol, yaqinda o‘tilgan Iowa – u aynan shunday treklarni tilga oladi.
Uning fikri sodda, lekin qat’iy: kuchli tomonlarni emas, zaif tomonlarni oshirish kerak. Shuning uchun ham “yana Bristol, yana Iowa, yana o‘sha murakkab aylanishlar” deydi u. U ko‘proq aylanish, ko‘proq ma’lumot, ko‘proq xato va tuzatishlar izlayapti.
Bu yondashuv Richmonddagi kecha bilan hamohang. Ikki frontda – Truck Series va Cup Series – ishlash unga yaqinda North Wilkesboro’da foyda bergan edi. U yerda ikki seriyadagi “double duty” o‘zini oqladi, natijalar ijobiy bo‘ldi, kayfiyat ko‘tarildi.
Shu tufayli Iowa oldidan kutishlar katta edi. Lekin poyga bunday ssenariyni qabul qilmadi.
Iowa – tushunarsiz jumboq
Savol bitta: nega Iowa bunchalik og‘ir?
Van Gisbergen bu savolga kulib javob beradi: agar sababini bilganida, allaqachon tuzatgan bo‘lardi. Bu trek unga doimo g‘alati ta’sir qiladi – o‘zini qulay his qiladi, lekin mashina bilan til topisha olmaydi.
U avvalgi bosqichlarda ham – O’Reilly (ikkinchi divizion) poygalarida ham – Iowa’da zaif bo‘lganini eslaydi. Go‘yo bu trek bilan alohida, murakkab munosabat bor: har safar yo‘lga chiqsa, sarguzasht, va ko‘pincha – yomon natija.
Shunga qaramay, u Iowa’dagi so‘nggi hafta oxirini “to‘liq falokat emas” deb baholaydi. Chunki u ochko uchun kurashayotgan raqiblari bilan bir guruhda bo‘ldi, ularning ham natijalari unchalik yaxshi chiqmadi. Zarar cheklangan, mavsum bo‘yicha hisob-kitobda katta yo‘qotish bo‘lmadi.
Baribir ichida bitta g‘ashlik qolgan: u hanuzgacha Iowa’da nega kuchli bo‘lolmayotganini tushunmaydi.
Richmond – imkoniyat va sinov chorrahasi
Endi esa navbat Richmondga. Kechiktirilgan start, chaqmoqli tun va pole’dan boshlanadigan poyga. Bularning barchasi van Gisbergen uchun yana bir imtihon, ayni paytda esa katta imkoniyat.
U o‘zini yashirmaydi: 2027 yilga borib, ko‘proq oval poygalarda qatnashishni xohlaydi, ayniqsa o‘zi qiynaladigan treklar ro‘yxatini kengaytirishni. Bristol, Iowa va yana bir nechta murakkab manzillar – hammasi reja ichida.
Savol endi boshqacha: Richmonddagi bu tun – uning zaif tomonlarini kuchli tomonga aylantirish yo‘lida burilish nuqtasiga aylanadimi? Yoki Iowa kabi, yana bir jumboq bo‘lib qoladimi?
