Scott Parker: London Stadiumdagi birinchi o‘yin va ochkolar uchun kurash
Scott Parker uchun bu hafta oxiri oddiy uy o‘yini emas. Bu qaytish. Bu oradan 15 yil o‘tib, yana “temirchilar” uyiga qadam qo‘yish.
Shu shanba, Championshipda pastki pog‘onaga joylashib olgan Preston North Endga qarshi uchrashuv Parkerning London Stadiumdagi birinchi o‘yini bo‘ladi. Endi u maydon o‘rtasidagi yetakchi emas, texnik hududdagi bosh qo‘mondon.
2011-yil avgustida Upton Parkdagi so‘nggi uy o‘yindan keyin u Tottenham Hotspurga ketgan, “West Ham” libosidagi sahifa yopilgandek tuyulgandi. Endi esa yana shu klub, lekin boshqa rol, boshqa bosim.
“Juda hayajondaman, bunga juda intilyapman,” – deydi u BBC Radio Londonga bergan intervyusida. “Dastlabki ikki o‘yinda safardagi muxlislarni, ularning e’tirofini his qildim. Endi 60 ming tomoshabin oldida uy stadionimizga qaytishni kutyapman.”
Ammo romantika shu yerda tugaydi. Parker o‘zi ham tan oladi: hozir hissiyotlar emas, natija birinchi o‘rinda turibdi.
Go‘l yomg‘iri bor, lekin g‘alaba yo‘q
Parker klubni Nuno Espirito Santo o‘rnidan olganidan beri “West Ham” hali g‘alaba nimaligini tatib ko‘rmadi. Cardiffga qarshi dramatik 3:3, so‘ngra Blackburn safarida 1:2 hisobidagi mag‘lubiyat – milliy terma jamoalar tanaffusiga shunday kayfiyatda kirishdi.
To‘rt o‘yindan iborat g‘alabasiz seriya (1 durang, 3 mag‘lubiyat) jamoani turnir jadvalida to‘qqizinchi pog‘onaga tushirib qo‘ydi. Pley-off chizig‘idan atigi bir ochko ortda, avtomatik ko‘tarilish zonasi esa allaqachon olti ochkoga uzoqlashgan.
Shunga qaramay, hujum chizig‘i ishlayapti. “West Ham” Championshipda eng sermahsul jamoa: 37 ta gol, raqiblardan kamida beshtaga ko‘p. Premyer-ligaga tezroq qaytish yo‘lida bu raqamlar yomon emas.
Ammo har bir hujumkor ertakning qorong‘i tomoni bo‘ladi. Parkerning o‘zi ta’riflaganidek, jamoa “teshik” – himoya bo‘g‘ini o‘tkazib yuborilgan gollar soni bo‘yicha turnirda atigi 15-o‘rinni egallab turibdi: 23 ta gol o‘tkazib yuborilgan.
Ko‘p urish – yaxshi. Har safar g‘alaba uchun uch-to‘rtta gol urishga majbur bo‘lish – xavfli odat.
“Darvozamizni hayotimizga teng asraymiz”
Himoyadagi zaiflik haqida so‘ralganda, 46 yoshli mutaxassis bir soniyaga ham ikkilanmaydi. Uningcha, bu yerda “kelishish” yo‘q, faqat “talablar” bor.
“Darvozamizni hayotimizga teng asraymiz,” – deydi u qat’iy ohangda. “O‘yinning ikki tomoni bor. Qanday hujum kuchiga ega bo‘lishingizdan qat’i nazar, o‘yinga uch-to‘rt gol urmasangiz yutolmaysiz degan kayfiyatda chiqib bo‘lmaydi.”
Bu so‘zlar shunchaki shior emas, Parker uchun bu – “non-negotiable”, o‘zgarmaydigan tamoyillar. U tashkilot, tuzilma, sabr va boshqacha mentalitetni talab qiladi.
“Bu kayfiyat, bu talablar – kimga qarshi o‘ynashingizdan qat’i nazar – hech qachon o‘zgarmaydi. Maydonda hech kim erkalik qilmaydi, shart shunaqa,” – deydi u.
Uning nazarida texnika xatolarini, yomon kunlarni kechirish mumkin. Lekin bitta chiziq bor, undan o‘tib bo‘lmaydi.
“Men odamning yomon o‘yinini qabul qila olaman, lekin maydonda har doim intizomli, mehnatkash, diqqatli va qat’iyatli jamoani ko‘rishni istayman. Chunki mana shu – poydevor, mana shu – tayanch. O‘yindagi kichik qiyinchiliklardan ham, butun mavsumdagi og‘ir davrlardan ham sizni shu xususiyatlar olib chiqadi,” – deydi sobiq Angliya terma jamoasi yarim himoyachisi.
Preston bilan sinov: hissiyotlar chetga, ish oldinga
Endi esa navbat London Stadiumdagi birinchi imtihonga keldi. Raqib – turnir jadvalining eng pastki pog‘onasidagi Preston. Qog‘ozda bu “ideal” raqibga o‘xshaydi: uyga qaytgan yangi bosh murabbiy, gol urishni yaxshi ko‘radigan jamoa va oxirgi o‘rindagi mehmon.
Ammo Parker bunday soddalikni yoqtirmaydi. U uchun bu o‘yin – faqatgina birinchi uy kechasi emas, balki yo‘nalishni o‘zgartirish imkoniyati.
“Hozir men uchun eng muhimi – o‘yin sifatini topish. Umid qilamanki, uyimizdagi muxlislar uchun munosib o‘yin ko‘rsatib, uch ochkoni qo‘lga kiritamiz,” – deydi u.
London Stadium tribunasida 60 ming muxlis kutib turibdi. Ular uchun bu o‘yin – yangi bo‘limning kirish sahifasi. Parker uchun esa, ehtimol, butun mavsum ohangini belgilaydigan burilish nuqtasi.
“West Ham” allaqachon gol ura olishini isbotladi. Endi savol boshqacha: ular darvozalarini haqiqatan ham “hayotlariga teng” asray oladimi?

