Yengil og‘ir vazn: Navajo Stirlingning g‘alabasi
Yengil og‘ir vazn bo‘sh, lekin tiqilib qolgan. Aynan shunday g‘alati manzara.
Fevral oyida braziliyalik yulduz Alex Pereira 205 funtlik kamarni bo‘shatib, og‘ir vazn sari xatarli sayohatga chiqdi. Tashkilot esa bo‘sh qolgan taxtni uzoq ushlab turishni istamadi: shoshilinch tarzda Jiri Prochazka – Carlos Ulberg jangini “chempionlik” deb e’lon qildi. Ha, o‘sha paytda mavjud variantlar ichida eng mantiqli juftlik shu edi. Lekin hech kimning yuragini tez ura boshlatgani yo‘q. Prochazka allaqachon “Poatan”dan ikki marta nokaut bo‘lgan, “Black Jag” esa to‘qqizta g‘alabaga qaramay, katta auditoriya qalbini zabt etishga ulgurmagandi.
Natija esa yanada og‘ir bo‘ldi: Ulberg tizzasini yorib oldi va baribir Prochazkani nokaut qildi. Qog‘ozda yangi chempion paydo bo‘ldi, amalda esa divizion boshlig‘i yo‘qdek qoldi. Kamar kamida bir yilga muzlatildi, bo‘lim esa xuddi smola surtilgandek sekin harakatlana boshladi.
Paulo Costa aprel oyida divizionni larzaga soldi: mag‘lubiyat nimaligini bilmagan Azamat Murzakanov ustidan yorqin g‘alaba, keyin esa aniq signal – endi UFC bilan shartnoma imzolamaydi. Magomed Ankalaev Bogdan Guskovni to‘xtatdi, lekin bu yilning eng zerikarli asosiy janglaridan biri sifatida esda qoldi. U ham kamida Ramazongacha oktagonga qaytmaydi.
Shu umumiy sustkashlik fonida esa bitta ism alohida ajralib turibdi – Navajo Stirling. 2026 yil aynan uning yili bo‘lib boryapti. Yil boshida u UFC’da 3-0 bo‘lib, bitta ham muddatidan oldin yakun qilmagan, Rodolfo Bellato singari raqiblarga qarshi “mehnatkash” ochkolar yig‘ib yurgan yigit edi. Oradan o‘n ikki oy ham o‘tmay, u ketma-ket to‘rtta jangni nokaut bilan yutdi, har safar raqib darajasi oshib bordi va o‘zini chempionlik poygasiga otib yubordi.
Kecha kechasi Prochazkaga qarshi ko‘rsatgan o‘yini esa, aslida, burilish nuqtasi bo‘ldi. Bu – navbatdagi prospect jang emasdi. Bu – sahnaga haqiqiy da’vogar chiqishi edi. Stirling tribunalar sevimlisining old oyog‘ini mayda bo‘laklarga ajratgandek tepdi, toza zarbalarga e’tibor bermay oldinga yurdi va nihoyat ajoyib shifting o‘ng xook bilan Prochazkani yakson qildi. Yosh, o‘tkir, tomoshabinlarni o‘ziga tortadigan uslubga ega Stirling aynan shu qotib qolgan bo‘limga hayot bag‘ishlaydigan figuraga o‘xshaydi. Divizionga aynan shunday qon quyilishi kerak edi.
Ammo bu ertakning eng g‘alati joyi endi boshlanadi. Stirling va Ulberg – bir jamoa odamlari. Bu yerda Jon Jones – Rashad Evans uslubidagi dramatik portlash, ichki lager mojarosi, sarlavhalarni portlatadigan chempionlik jangi ko‘rinmayapti. Hozircha hech bo‘lmaganda. Stirling ochiqchasiga kamar uchun o‘rtoqqa qarshi chiqish niyatida emas, u avval boshqa raqib bilan jang qilishga rozi. Ulbergning oktagonga qachon qaytishi esa umuman noaniq.
Demak, bo‘lim yana bo‘shliq ichida. Tepada jarohatlangan chempion, ostida esa tezlikni olgan, lekin o‘z yo‘lini to‘liq ochishga tayyor bo‘lmagan asosiy da’vogar. Oraliqda esa Ankalaev, Costa va qolganlar – kimdir chetga chiqib ketgan, kimdir kutyapti, kimdir shunchaki xavfga borishni istamayapti.
Eng qiziq savol esa endi oldinda turibdi: agar Stirling navbatdagi raqibni ham nokaut qilsa, nima bo‘ladi? Divizion yana uni orqaga qaytara oladimi – yoki nihoyat bu bo‘sh taxt yonib turgan yangi qirolni qabul qilishga majbur bo‘ladimi?

