Sharqiy konferensiya: 2026-27 mavsumidagi eng yaxshi start beshliklar
Sharq yana markazga aylandi. Yillar davomida liganing yuragi deb qaralgan G‘arb biroz sekinlashgan bir pallada, Sharqiy konferensiya birdaniga asosiy sahnani egalladi. Endi “Golden State Warriors” sulolasi yo‘q, “Los Angeles Lakers”dagi LeBron James davri yakuniga yaqin, “Clippers”ning amalga oshmagan va’dalari ortda qoldi. “Denver Nuggets” va Nikola Jokic atrofidagi dahshat tarqaldi, Victor Wembanyama va “Spurs” atrofidagi apokaliptik vahima esa bo‘rttirilgan qo‘rquv bo‘lib chiqdi.
2026-27 mavsumi arafasida kuch markazi aniq: Sharqda. “New York Knicks” 53 yildan keyin nihoyat chempion bo‘ldi, LeBron o‘zining so‘nggi bobini “Philadelphia 76ers”da yozishga hozir, Giannis Antetokounmpo South Beach’ga ko‘chdi, Kawhi Leonard esa “uy – yurak qaerda bo‘lsa, o‘sha yer” degan xulosaga kelgandek.
G‘arbda ham hali yirtqichlar bor – “Oklahoma City Thunder” va “San Antonio Spurs” o‘z oynasi yopilmaganini isbotlashga tayyor. Lekin hozir tomosha qilinadigan sahna – Sharq. Shunday paytda, chaqmoqdek qisqa offsezonda, Missisipi sharqidagi eng kuchli start beshliklarni saralash vaqti keldi.
1. Philadelphia 76ers
- Tyrese Maxey
- VJ Edgecombe
- Jaylen Brown
- LeBron James
- Joel Embiid
“Philadelphia” yozni tarixiy darajada o‘tkazdi. “Boston”dagi tartibsizliklardan foydalanib, Jaylen Brown’ni tortib oldi, so‘ngra LeBron James’ni o‘z afsonaviy hikoyasining yakuniy bobini shu shaharda yozishga ko‘ndirdi. Thomas Jefferson 250 yil oldin Mustaqillik deklaratsiyasini imzolagan shahar endi yana bir ramziy sahnaga aylandi: Parij Olimpiadasida bayroq ko‘targan LeBronning surati birdaniga boshqacha ma’no ola boshladi.
Bu jamoa allaqachon istiqbolli edi. Tyrese Maxey va VJ Edgecombe’dan iborat yosh orqa chiziq navbatdagi sakrashga tayyor edi. Ammo bu loyihaning haqiqiy shiftini Joel Embiid belgilaydi. U “Celtics”ga qarshi birinchi raundda ritmni topdi, keyin esa “Knicks”ga qarshi ikkinchi raundda yana o‘sha tanish joyga – zaxiradagi o‘rindiqqa, jarohatlar ro‘yxatiga qaytdi.
Ha, LeBron 41 yoshda. Embiid tizzalari esa kamida 50. Lekin Maxey, Edgecombe va Brown yosh, chidamli, atletik. To‘liq maydonda hujum qilishlari raqiblar uchun dahshat bo‘ladi, keksaroq yulduzlardan yukni yengillashtiradi. Agar sog‘liq chetga chiqmasa, aynan shu beshlik ligadagi eng qo‘rqinchli kombinatsiyalardan biriga aylanishi mumkin. Hozircha esa Sharqni tomosha qilmoqchi bo‘lganlar uchun birinchi manzil aniq: “Philadelphia”.
2. New York Knicks
- Jalen Brunson
- Mikal Bridges
- Josh Hart
- OG Anunoby
- Karl-Anthony Towns
Amaldagi chempionni ikkinchi o‘ringa qo‘yish g‘alati tuyuladi. Ayniqsa, ularning asosiy zarbasi aynan start beshlik orqali berilganini hisobga olsak. Lekin ro‘yxat tepasida ikki nafar MVP va ikki nafar Finals MVP turibdi – bu bilan bahslashish qiyin.
“Knicks” yana start beshlik ritmiga mos yuradi. Bu beshlik o‘tgan mavsum muntazam chempionatda ikkinchi eng ko‘p birga maydonga tushdi (541 daqiqa), ammo bu vaqt ichida atigi +2,3 net reyting qayd etdi.
Qog‘ozda bu unchalik hayratlanarli emas. Parketda esa butunlay boshqa hikoya. Bu jamoa eng yaxshi qiladigan ish – g‘alaba qozonish. 1983 yilgi N.C. State “Cardiac Kids” jamoasini eslatadi: yurakni ushlab tomosha qilinadigan yakunlar, so‘nggi daqiqalarda qiyinchilik bilan tortib olingan o‘yinlar. “Knicks” clutch vaziyatlarda 21-13 bilan yakunladi, yakuniy daqiqalarda liga bo‘yicha uchinchi eng yaxshi net reyting (20,5) ko‘rsatdi.
Hech qanday hisob xavfsiz emas. Hech qanday ustunlik yetarli emas. Raqib ustunlikni boy berib, qo‘llar titray boshlaganda, Nyu-Yorkning asabga o‘ynaydigan bosimi ishga tushadi. Ular chempionlikni aynan shunday uslubda oldi – va aynan shu beshlik yana hammani asabiylashtirishda davom etadi.
3. Cleveland Cavaliers
- James Harden
- Donovan Mitchell
- Jaylon Tyson
- Evan Mobley
- Jarrett Allen
LeBronning ikkinchi qaytishi bu safar ssenariyga kirmadi. Baribir “Cleveland” qo‘rqinchli start beshlikni yig‘ib oldi. James Harden bilan to‘liq mavsum – hech bo‘lmaganda muntazam chempionatda – yangi bosqichni anglatishi mumkin.
7 fevraldan, ya’ni Harden “Clippers”dan kelgan kundan boshlab, “Cavs” liga bo‘yicha to‘rtinchi eng yaxshi hujum reytingini qayd etdi (121,8). Jamoa to‘liq “Harden tizimi” atrofida qayta sozlandi. Natija? Konferensiya finali. LeBronsiz tarkib bilan klub tarixidagi atigi uchinchi shunday yurish.
Bozor jim o‘tdi. “Cavs” qanotdagi bo‘shliqni LeBron qaytishi bilan to‘ldirishni orzu qilgan bo‘lishi mumkin, ammo ba’zan mavjud tarkibga ishongan ma’qul. Bu jamoa allaqachon “final four”gacha yetib bordi. Harden “big men”lar bilan kimyo ustida ishlashni davom ettirsa, Donovan Mitchell esa ligadagi eng xavfli dribling bilan kirib boruvchi hujumchilardan biri sifatida o‘z sehrini ko‘rsatsa, “Cleveland” yana yuqori pog‘onada qoladi.
4. Indiana Pacers
- Tyrese Haliburton
- Andrew Nembhard
- Aaron Nesmith
- Pascal Siakam
- Ivica Zubac
Bir yil tanaffus. Endi esa o‘ch olish vaqti. “Pacers” o‘tgan mavsum chempionlikdan atigi 48 daqiqa uzoqda to‘xtadi. 7-o‘yinda Tyrese Haliburton parketga yiqilib, Axillesidan og‘riq bilan yotgan lahza – klub tarixidagi eng og‘ir kadrlardan biri. Endi esa u yana zalda, qaytishga tayyorlanmoqda.
Haliburton – bu jamoaning yuragi va miya markazi. “Indiana”ning butun shaxsi uning o‘yin uslubiga qurilgan: tezkor tranzitsiya, ochiq maydonda qaror qabul qilish, yuqori temp. Tarkib deyarli o‘zgarmagan, demak, start signali berilishi bilan yana o‘sha “Pacers”ni ko‘ramiz.
Bitta katta farq – markazda. Klub “Clippers”dan Ivica Zubac’ni olish uchun yuqori xavfli qaror qabul qildi, buning evaziga top-4 himoyalangan birinchi raund tanlovini berdi. Omad yuz o‘girdi: tanlov beshinchi bo‘ldi, “Indiana” esa tayyor yulduz o‘rniga kelajakdagi “blue-chip” prospect’ni boy berdi. Zubac Los-Anjelesda Harden bilan pick-and-roll’da ziyofat qilgan bo‘lsa, Haliburton bilan ham shunga o‘xshash manzarani kutish mumkin. Agar Axilles chidasa, bu beshlik yana chempionlik darvozasini taqillatadi.
5. Miami Heat
- Davion Mitchell
- Tim Hardaway Jr.
- Andrew Wiggins
- Giannis Antetokounmpo
- Bam Adebayo
Giannis lotereyasida g‘olib chiqqan har qanday jamoa tarkibni bo‘shashtirishga majbur edi. “Miami” bundan mustasno emas. Tyler Herro, Jaime Jaquez Jr., Kel’el Ware va Kasparas Jakucionis ketdi. Biroq NBA’da top-5 darajadagi super yulduz uchun bunday narx – qabul qilinadigan risk.
Antetokounmpo va Bam Adebayo boshchiligidagi oldingi chiziq ligadagi eng qo‘rqinchli devorlardan biriga aylandi. Bir tomonda – tranzitsiyada to‘xtatib bo‘lmaydigan kuch. Ikkinchi tomonda – himoyada deyarli har qanday sxemaga moslashadigan, ichkarini to‘liq qulflab qo‘yadigan juftlik. Ularning ortiga Andrew Wiggins qo‘shiladi, u toza “three-and-D” rolini mukammal egallab olgan, Davion “Off Night” Mitchell esa perimetrda raqibning eng xavfli gardini yutib yuborishga tayyor.
“Heat” yozda eng og‘riqli nuqtaga ham qo‘l soldi – tashqi zarba. Tim Hardaway Jr. kelishi bilan maydon kengaydi, Adebayo esa o‘tgan mavsumda uchlikdan 5,5 marta urinish qilgan (31,8 foiz bo‘lsa-da). Savollar ko‘p. Lekin Pat Riley nihoyat yana bir superyulduzni olib keldi. “Miami” uchun bu ko‘p yillik rejaning yakuniy bo‘lagi bo‘lishi mumkin.
6. Toronto Raptors
- Immanuel Quickley
- RJ Barrett
- Kawhi Leonard*
- Scottie Barnes
- Jakob Poeltl
Bu o‘rinni yonida kichik yulduzcha bilan o‘qish kerak. “Toronto”ning haqiqiy shiftini Kawhi Leonard kelishi yoki kelmasligi belgilaydi. Hozirgi tarkib bilan gap aniq: birinchi raunddan nariga o‘tish qiyin.
Leonard qo‘shilsa, hammasi o‘zgaradi. “Raptors” nihoyat o‘ziga kerak bo‘lgan superyulduzni oladi – so‘nggi daqiqalarda yakkama-yakka yechim topa oladigan, playoff bosimidan cho‘chimaydigan, tajribali lider. 35 yoshga kirayotganiga qaramay, tibbiy tarixida chiziqlar ko‘p bo‘lsa ham, u o‘tgan mavsumda hamon top-10 darajadagi o‘yinchi ekanini isbotladi: 27,9 ochko, 6,4 ribaund, 3,6 assist – bu uning butun karerasidagi eng yuqori hujum ko‘rsatkichi.
Scottie Barnes esa playoffda butunlay boshqa darajaga ko‘tarilgandek ko‘rindi. U Leonard bilan birga qanotda jismonan ham, mental jihatdan ham raqibni siqib qo‘yadigan juftlik bo‘lishi mumkin. Klubning “it”ga o‘xshash, tirishqoq himoyaviy DNK’si saqlanib qolgan.
Savol esa markazda: Jakob Poeltl bilan bu jamoa shiftini topdimi yoki yo‘qmi? Yana bir nozik nuqta – “Raptors”ning haqiqiy kuchi ehtimol chuqurlikda, zaxira o‘rindig‘ida. Shuning uchun faqat start beshlik bo‘yicha reytingda ular biroz pastroq turadi. Ammo agar Kawhi haqiqatan ham qaytsa, Sharqdagi kuch muvozanati sezilarli darajada siljishi mumkin.
7. Atlanta Hawks
- C.J. McCollum
- Nickeil Alexander-Walker
- Dyson Daniels
- Jalen Johnson
- Onyeka Okongwu
Mavsumning ikkinchi yarmi “Atlanta” uchun ertak bo‘ldi. Ular 2025-26 yilni 19-5 lik yakuniy spurt bilan tugatib, Sharqda oltinchi o‘ringa chiqib oldi.
Bu yerda eng qiziq ibora – “qo‘shib olib, ayirib tashlash”. Trae Young’ni “Washington Wizards”ga jo‘natganidan so‘ng, “Hawks” nihoyat o‘zini topdi. Himoyaviy identitet paydo bo‘ldi, Young esa bunday tizimga mutlaqo to‘g‘ri kelmasdi. Deadline’dan keyin “Atlanta” ligada to‘rtinchi eng yaxshi himoya reytingini qayd etdi (110,9), hujumda esa to‘qqizinchi o‘rinni egalladi (119,1).
Jalen Johnson – hamma ishni qila oladigan yangi yulduz sifatida porlamoqda. Nickeil Alexander-Walker esa “most improved” darajasiga chiqib, o‘z o‘yinini boshqa bosqichga olib chiqdi. Ha, bu jamoada hali ham top-10 yoki top-15 darajadagi aniq superyulduz yo‘q. Lekin ular o‘z qismlarining yig‘indisidan ko‘ra kuchliroq ekanini isbotlashdi. Eng muhimi – Sharq chempioni “Knicks”ni pleyoff yo‘lida mag‘lub eta olgan yagona sharqiy jamoa bo‘ldi. Bu esa oddiy tasodif emas.
8. Boston Celtics
- Derrick White
- Payton Pritchard
- Paul George
- Jayson Tatum
- Mitchell Robinson
Yozning eng katta yo‘qotuvchisi? Nomzodlar ro‘yxatida “Boston” ancha yuqorida. Jaylen Brown kabi franchaiza forvardni olib, evaziga darhol g‘alaba uchun yordam beradigan yulduz olmaslik – og‘ir zarba. Ichkarida nimalar bo‘lganini, garderobdagi va ofisdagi tortishuvlarni biz faqat yillar o‘tib, avtobiografiyalar chiqqanda bilamiz. Hozircha esa “Celtics” sahifani yopib, Jayson Tatum atrofida yangi bob ochishga majbur.
Tatumning qaytishi o‘tgan mavsum suvni loyqalashtirdi. Ammo endi u to‘liq sog‘lom bo‘lib, to‘liq mavsumga tayyor. Bu – “Boston” uchun eng katta yutuq. Hatto Brown ketgan bo‘lsa ham. “Celtics” o‘zining uchlikka asoslangan qat’iy identitetidan chekinmay, “yomon” mavsumda ham 56-26 bilan muntazam chempionatni yakunladi. 58,2 foizlik career true-shooting ko‘rsatkichi va playmaking qobiliyati bilan Tatum bu tizimga Brown’dan ham tabiiyroq mos tushadi.
Ammo xavotirlar ham bor. Derrick White o‘tgan mavsumda orqaga qadam tashladi. Paul George va Mitchell Robinson tez-tez kostyumda o‘tiradigan o‘yinchilar ro‘yxatida. Tatum esa Axilles jarohatidan shoshilib qaytgani bois bir oz sekinroq ko‘rindi. “Celtics”ni o‘tgan mavsumda ham ko‘pchilik yozib qo‘ygandi, ular esa kutilganidan ko‘proq natija ko‘rsatdi. Bu safar vazifa yanada og‘irroq bo‘ladi. Lekin Boston hech qachon kurashdan bosh tortmagan shahar.
9. Orlando Magic
- Jalen Suggs
- Desmond Bane
- Franz Wagner
- Paolo Banchero
- Wendell Carter Jr.
Qog‘ozda “Orlando” top-6 uchun kurashishi kerak. Parketda esa hammasi unchalik sodda emas.
Paolo Banchero va Franz Wagner juda ko‘p va’da berdi, ammo ular bir-biri bilan haqiqatan ham gullab-yashnaydigan darajaga hali chiqqani yo‘q. Statistik jihatdan hammasi yomon emas: o‘tgan mavsum birga tushgan 24 o‘yinda bu duet 113,7 hujum reytingi va 109,3 himoya reytingi bilan o‘ynadi. Lekin bu raqamlar hammani hayratda qoldiradigan darajada emas. Ikki forvard ham asosan ikki ochkolik hududda ishlaydi, bir xil zonalarni egallaydi. Desmond Bane maydonni kengaytirishga yordam berdi, baribir “Magic” ligada uchlik bo‘yicha to‘rtinchi eng yomon ko‘rsatkichni qayd etdi (34,3 foiz).
“Mana endi sakrashadi”, deb o‘ylagan paytda, “Orlando” yana yiqiladi. Start beshlik deyarli o‘zgarmagan, ayniqsa, tashqi zarba bo‘yicha jiddiy qo‘shimcha yo‘q. Shuning uchun ularni yuqoriroq qo‘yish qiyin. Bu jamoa hali ham potensial haqida gapiradi, natija haqida emas.
10. Detroit Pistons
- Cade Cunningham
- Isaiah Joe
- Ausar Thompson
- Ron Holland
- Jalen Duren*
Keng kontekstda qaraganda, o‘tgan mavsumdagi 60 g‘alabali kampaniya kelajakda g‘alati anomaliya sifatida eslanishi mumkin. Agar “Detroit” tez orada o‘zini qo‘lga olmasa.
Motownda yoz sokin o‘tdi. Franchaiza yulduzi Cade Cunningham atrofida yordam yetarli emas. Tobias Harris “Spurs”ga ketdi, ikkinchi to‘p tashuvchi hanuz topilmadi, Jalen Duren bilan yangi shartnoma esa hamon imzolanmagan. Bu eng qiziq nuqta. Uchinchi yil markazi o‘tgan mavsum ilk bor all-star va all-NBA darajasiga ko‘tarildi, ammo playoffda ko‘zdan yo‘qoldi. Endi esa klub: “Maksimal kontraktga arziydimi?” degan savol bilan qiynalmoqda. Muzokaralar cho‘zilgan sari, “Pistons”ning 2026-27 oldidan ko‘rinishi yanada g‘alati tus oladi.
Cunningham yakka o‘zi bu jamoani yana munosib natijaga olib chiqishi mumkin. Ausar Thompson va Ron Holland esa ligadagi eng agressiv qanot himoyalaridan birini tashkil qiladi. Lekin yozgi ishlar yetarli emas. “Detroit” bu bozorga deyarli iz qoldirmadi, oldinda katta harakatlar ko‘rinmaydi. Savol ochiq qoladi: 60 g‘alabali mavsum – yangi davrning boshlanishimi yoki bir martalik chaqmoq bo‘lib qoldimi?
Sharqda esa raqobat borgan sari shafqatsizlashmoqda. Bu ro‘yxatdagi har bir jamoa o‘z hikoyasini yozishga hozir. Savol bitta: 2027 bahorida sahnaga kim chiqadi – tajribali gigantlarmi yoki navbatdagi qo‘rqmas autsayderlar?






