UFC Fight Night 286: Umar Nurmagomedov va Song Yadong to‘qnashuvi

Bantamweight tepasida chiziq tobora torayib bormoqda. 29-avgust kuni Shanghai Oriental Sports Center arenasida bo‘lib o‘tadigan UFC Fight Night 286 kechasining markazida esa aynan shu bosimni yelkalarida ko‘tarib kelayotgan ikki nom turibdi: Umar Nurmagomedov va Song Yadong.

Biri – atigi bitta mag‘lubiyat ko‘rgan, chempionlik kamaridan bir hakam qaroriga qadar yetib borgan dag‘estondik. Ikkinchisi – elita eshigigacha bir necha bor yetib kelib, har safar eng muhim burilishda toyib ketgan xitoylik zarbador. Dominick Cruzning fikricha, ular uchun bu safar ortga yo‘l yo‘q.

Chegarada qolib ketayotgan Song

Song Yadongning rekordi chiroyli ko‘rinadi: 23-9-1, UFC doirasida 12-4-1. Lekin raqamlar ortida bir og‘riqli haqiqat yotadi – u bir necha bor chempionlik poygasiga juda yaqinlashgan, ammo Cory Sandhagen, Petr Yan va Sean O’Malley bilan janglardagi mag‘lubiyatlar uni yana orqaga uloqtirgan.

Cruzning aytishicha, bu omadsizliklar Songning kayfiyatini keskin o‘zgartirgan:

Uning ta’kidlashicha, Song endi oktagonga “yelkalarida yuk” bilan kiradi – har safar chekkagacha borib, so‘ng baribir yiqilayotgan jangchi sifatida emas, balki shu tuyg‘udan butunlay qutulish uchun maydonga chiqayotgan odam sifatida.

Songning uslubi ham buni tasdiqlaydi: sof boksga tayanadigan, zarbaga o‘tirib oladigan, kuchni to‘liq qo‘yib beradigan jangchi. U kurashni ham biladi, lekin uning asosiy quroli – qo‘llari. Aynan shu kuchli zarbalar uni yuqori darajada ushlab turibdi, shu bilan birga, uni xavf ostiga ham qo‘yadi.

Umarning qaytish yo‘li

Umar Nurmagomedovning yo‘li boshqacha bo‘lgan. 20-1 rekordi bilan u hali ham bo‘limdagi eng xavfli nomlardan biri. Uning yagona mag‘lubiyati – UFC 311 turnirida bantamweight chempionlik jangi, Merab Dvalishvili bilan juda yaqin qaror bilan yutqazilgan bahs.

Chempionlik imkoniyatini qo‘ldan boy berganidan keyin yo‘lni boshidan boshlashga to‘g‘ri keldi. Bu safar raqiblar yengil bo‘lmadi: Mario Bautista va sobiq chempion Deiveson Figueiredo ustidan qozonilgan g‘alabalar Umarni yana yuqori qatlamga qaytardi. Ammo bu hali manzil emas – Shanghai kechasi uning uchun navbatdagi sinov bo‘ladi.

Cruz Umarni odatiy “Nurmagomedov” stereotipiga tiqishtirishga qarshi. Uning fikricha, bu jangni “striker vs grappler” deb atash – juda soddalashtirish bo‘ladi. Chunki Umar avvaldan zarba berishni o‘rgangan, keyin kurashni chuqurlashtirgan jangchi sifatida shakllangan.

Cruz ta’rifiga ko‘ra, Umar “oqimli, erkin harakatlanadigan, kombinatsiyalarni yakunda tepki bilan tugatadigan” kickbokschi-kurashchi. Ya’ni u butun oktagon bo‘ylab harakatlanadi, oyoq ishidan foydalanadi, raqibni bitta chiziqda ushlab turmaydi.

Stil janggi: bokschi-kurashchi va oqimli kickbokschi

Cruz bu to‘qnashuvni shunchaki “kim kimni yiqitadi” savoliga tushirmaydi. Unga ko‘ra, bu – taktik o‘yin.

U Songga zarba kuchi borasida ustunlik beradi. Xitoylik jangchi zarbaga o‘tirib, oyoqlarini yerga “mixlab” zarba beradi – shu bois uning kuchli hujumlari raqibni larzaga keltirishi mumkin. Lekin aynan shu odat unga qarshi ishlashi ham mumkin.

Song zarba berish uchun oyoqlarini tekis qo‘yib, tana og‘irligini pastga tushirgan zahoti, Umar uchun maydon ochiladi. Oyoq ishiga tayanadigan, butun oktagon bo‘ylab raqsga tushgandek harakatlanadigan jangchi uchun bu – oltin imkoniyat. U burchaklarni kesib o‘tishi, kirib-chiqishi, zarbadan qochib, javob hujumini ishga solishi mumkin.

Cruzning fikricha, ikkalasi ham oyoqda teng darajada xavfli. Faqat uslublari boshqa: Song – bokschi-kurashchi, Umar – erkin kickboks-kurashchi. Birida portlovchi kuch, ikkinchisida oqim va oyoq ishi.

Orqaga yo‘l yo‘q

Cruz bu jang natijasini oldindan aytmaydi – u bu kechada sharhlovchi bo‘ladi. Ammo u bir narsani aniq ko‘ryapti: har ikkala jangchi ham yaqinda mag‘lubiyat achchiq ta’mini tatib ko‘rgan, ikkalasi ham bundan hanuz norozi.

Ularning har biri uchun bu kecha – faqat reytingdagi navbatdagi raqam emas. Bu – o‘sha “yerga qulagan paytdagi” tuyg‘uni yana his qilmaslik uchun kurash. Cruzning so‘zlari bilan aytganda, bu – “yer yuzidagi eng yomon tuyg‘u”dan qochish urinishidir.

Shanghai oktagoni shunday bosim ostida bo‘ladi: bir tomonda chempionlik jangiga bir hakam qarori yetmagan Umar, ikkinchi tomonda esa uch marta chempionlik eshigida to‘xtab qolgan Song. Ularning ikkalasi ham bitta narsani biladi – bu safar xato qilishga joy yo‘q.

Savol oddiy: kim o‘z og‘riqli o‘tmishini nihoyat ortda qoldira oladi?