Yangi Zelandiyaning Belgiya bilan o‘yini: imkoniyatlar va qiyinchiliklar
Yangi Zelandiyaning “All Whites” jamoasi endi orqaga yo‘l yo‘qligini juda yaxshi biladi. Vancouverda bo‘ladigan navbatdagi o‘yin – aslida guruh bosqichidagi so‘nggi imkoniyat. Raqib esa – dunyo reytingida o‘ninchi o‘rinda turgan, yulduzlar bilan to‘la Belgiya.
Egyptga qarshi qo‘ldan chiqargan imkon
Dushanba kuni Egyptga qarshi uchrashuv Yangi Zelandiya uchun orzu qilgandek boshlandi. Tanaffusga ustunlik bilan kirib borishdi, raqibni birinchi 45 daqiqada jiddiy bezovta qilishdi, o‘yinni ritmini o‘z qo‘llarida ushlashdi.
Lekin ikkinchi bo‘limda hammasi chilparchin bo‘ldi. Yetti karra Afrika chempioni bo‘lgan Egypt qisqa fursatda uchta gol urib, 3:1 hisobida g‘alaba qozondi va Yangi Zelandiyaning tarixiy ilk g‘alaba umidlarini sindirdi.
Bu mag‘lubiyat Belgiya – Iran uchrashuvidagi durang fonida yanada og‘ir tuyuldi. Agar Egypt ustidan g‘alaba qozonilganida, keyingi bosqichga chiqish imkoniyatlari ancha ravshanlashardi. Endi esa bitta yo‘l qoldi – Belgiyani yengish.
Bell: “Hamma narsa hanuz o‘yin ustida”
Mashg‘ulotdan keyin jurnalistlar bilan suhbatda yarim himoyachi Joe Bell jamoaning kayfiyati haqida ochiq gapirdi. Ular “xafa” bo‘lishgan, lekin ichkarida allaqachon boshqa ohang – endi faqat keyingi o‘yinga qaraladi, deya ta’kidladi.
“Hammasi hali o‘yin ustida,” – dedi u. – “Biz bu yerga pley-off ruhida keldik, va hozir aynan shunday holatga tushib qoldik.”
Yangi Zelandiya uchun bu haqiqiy nokaut bahsi. Mag‘lubiyat – chiptalar yig‘ishtiriladi, turnir tugaydi. Durang ham yetarli emas. Faqat g‘alaba.
Yulduzlarga to‘la raqib, bosim ostidagi favorit
Belgiya turnirni og‘ir boshladi. Egypt bilan 1:1, Iran bilan 0:0. Ikkala o‘yinga ham favorit sifatida kirib kelishdi, lekin ikki bor ham to‘liq uch ochkoni ola olishmadi. Endi esa ular ham chetga uchib ketish yoqasida turibdi.
Shunga qaramay, raqib tarkibi o‘z-o‘zidan gapiradi: Kevin De Bruyne, Youri Tielemans, Jérémy Doku, Romelu Lukaku, Leandro Trossard – Yevropaning eng kuchli ligalaridan kelgan yulduzlar. Ularning har biri bir lahzada o‘yin taqdirini hal qilib qo‘yishi mumkin.
Bell ham shuni tan oladi: Belgiyaning sifati, reytingi, nomi – barchasi bejiz emas. “Ular o‘z o‘rinlarini bekorga egallab turishmagan. Bu juda qiyin bo‘ladi,” – deydi u. Biroq shu zahotiyoq ohangini o‘zgartiradi: jamoa baribir ijobiy, baribir ishonchli.
Uning so‘zlariga ko‘ra, Yangi Zelandiya Belgiya holatini ham yaxshi tushunib turibdi: “Ular murakkab vaziyatda. Biz uchun esa bu – imkoniyat.” Bosim Belgiya tomonida, xato qilish huquqi esa deyarli yo‘q.
Kichik xatolar – katta jazolar
Bell va uning jamoadoshlari uchun bu turnirning asosiy saboqlaridan biri – jahon chempionati darajasida maydondagi har bir mayda nuqta hisobga olinishi.
U buni ochiq tan oldi: bu bosqichda raqiblar eng kichik xatolardan ham foydalanadi. Egyptga qarshi uchrashuvdagi o‘tkazib yuborilgan gollar – aynan shunday jazolangan xatolar edi. Shu bois Yangi Zelandiya endi nafaqat o‘ynash, balki shu intensivlikka moslashish, qaror qabul qilish tezligini oshirish majburiyatida.
Bell bu jarayonni og‘ir, ammo yengib bo‘lmaydigan sinov deb bilmaydi. “Bu albatta moslashish kerak bo‘lgan narsa, lekin bizning kuchimizdan tashqarida emas,” – degan fikrni u qayta-qayta urg‘ulaydi.
Kuchli tomonlarga tayanish
Yangi Zelandiya turnirda hali biror yirik sensatsiya yaratmadi, lekin o‘yin ichida umid beradigan bo‘laklar bor. Bell raqamlar emas, aynan shu bo‘laklarga urg‘u beradi.
Uning eslatishicha, Iran ham, Egypt ham ilk bo‘limda jiddiy darajada asabiylashgan, Yangi Zelandiya ularni bezovta qilgan. Raqiblar to‘liq qulay zonaga kira olmagan. Demak, reja bor, u ishlaydi. Endi uni biroz “uzaytirish”, 45 daqiqalik bosimni 60, 70, ehtimol, 90 daqiqaga yetkazish kerak.
“Biz o‘z futbolimizni o‘ynashni xohlaymiz va bunga jiddiy urinib ko‘ramiz,” – deydi Bell. Gap faqat himoyalanib qolishda emas. Ular Belgiya darvozasiga ham tahdid solmoqchi.
Vancouverdagi sinov: kim chidamliroq?
Shanba kuni Vancouverda bo‘ladigan uchrashuvda ikki turli bosim to‘qnash keladi. Bir tomonda – nomdor, ammo hozircha ish bermayotgan Belgiya. Ular uchun erta guruh bosqichida uyga qaytish – milliy darajadagi muvaffaqatsizlik.
Ikkinchi tomonda esa – tarix yozishni, jahon sahnasida o‘zini yana bir bor ko‘rsatishni istayotgan Yangi Zelandiya. Ular uchun bu o‘yin – imkoniyat. Birgina, lekin juda katta imkoniyat.
Bell va jamoadoshlari biladi: agar ular Belgiya yulduzlarini yana bir durangga yoki, bundan ham ortig‘i, mag‘lubiyatga majbur qila olishsa, bu turnir hikoyasini butunlay boshqacha yo‘nalishga buradi. Savol endi bitta: Yangi Zelandiya shu bosim, shu tezlik, shu darajadagi raqibga qarshi o‘z kuchli tomonlarini yetarlicha uzoq muddat saqlab qola oladimi?
