Aleksandr Zverev: 2026 yilning tarixiy g‘alabalari va Bartolining himoyasi
Aleksandr Zverev: tanqidlar soyasida tarixiy yil va Bartolining keskin himoyasi
2026 yil erkaklar tennisi sahnasida ko‘p voqealar bo‘ldi, lekin biri alohida ajralib turadi: Aleksandr Zverev nihoyat va to‘liq ma’noda o‘zini “katta sahna” o‘yinchisiga aylantirdi. Yillar davomida “deyarli” darajasida qolib kelgan nemis tennischi bu safar chiziqni kesib o‘tdi – va bir emas, ikki marta.
Roland Garros’dagi ochilgan eshikdan u to‘liq foydalandi. Turnir tarmog‘i kutilmaganda keng ochilib qolganda, Zverev birinchi “Grand Slam” unvonini qo‘lga kiritdi va o‘z nomini nihoyat g‘oliblar ro‘yxatiga yozdirdi. Bu tasodifiy chaqnash emasligini esa u juda tez isbot qildi: yilning ikkinchi yirik zarbasi Nyu-Yorkda, US Open kortlarida keldi.
Olti yil avval aynan shu stadionda u Dominik Thiemga qarshi finalda ikki setlik ustunlikni qo‘ldan chiqargan, bu mag‘lubiyat uning butun karerasiga soya solgandek tuyulgan edi. 2026 yilda esa o‘sha og‘riqli xotira o‘rnini to‘liq boshqa his egalladi: Zverev US Open chempioni sifatida kubokni ko‘tarib turdi. Shu bilan birga, yil yakunida u ilk bor dunyo reytingida 1-o‘ringa ko‘tarildi.
Ammo cho‘qqiga chiqqan paytda ham shubha tinchimadi.
Birinci raqam, ammo savollar tinmaydi
Raqamlar shunday deydi: Zverev 2026 yil “Grand Slam” turnirlarida 92,6 foizlik g‘alaba ko‘rsatkichini qayd etdi. Bu – favqulodda, deyarli tarixiy daraja. Shunga qaramay, tennis jamoatchiligining bir qismi uning mavsumini shubha ostiga qo‘ymoqda.
Asosiy e’tirozlar ikki yo‘nalishda to‘plandi: top-10 raqiblarga qarshi g‘alabalar kamligi va ayniqsa Jannik Sinner hamda Carlos Alcaraz bilan o‘zaro uchrashuvlardagi zaif natijalar. Tanqidchilar uchun bu, go‘yoki, uning 1-raqamli o‘yinchi maqomini “to‘liq” qabul qilmaslik uchun yetarli sabab bo‘lib qoldi.
Zverevning o‘zi ham bu bosimni his qilmoqda. Yaqinda u shunday degan edi: u o‘zini “tennis tarixida nega 1-raqam bo‘lishi normal ekanini tushuntirishga majbur bo‘layotgan yagona inson”dek his qilayotganini aytdi. Bunday gap – yuqori cho‘qqida ham ruhiy tinchlik topa olmagan sportchining ichki holatini aniq ifodalaydi.
Shu nuqtada sahnaga yana bir ism chiqdi.
Marion Bartoli: “Bu bahs meni charchatdi”
2013 yilgi Wimbledon chempioni, hozir esa o‘tkir fikrlari bilan tanilgan tahlilchi Marion Bartoli Les Grandes Gueules du Sport dasturida Zverevni qat’iy himoya qildi. Uning ohangi yumshoq emasdi, aniq va keskin edi.
“Bu bahs meni charchatadi, – dedi u. – Chunki yana bir bor aytaman: dunyo reytingida 1-raqam bo‘lish – bu nimani anglatishini tushunish kerak.”
Bartoli raqamlarni eslatdi. Tennis tarixida atigi 30 nafar erkak o‘yinchi dunyo reytingida 1-o‘ringa chiqqan. Bu – sport tarixidagi eng tor elita, “0,01 foiz, elitaning elitasidir”, deydi u. Va bu yerda hech qanday izoh, yulduzcha, “lekin” bo‘lishi kerak emasligini ta’kidlaydi.
“30 yoki 40 yildan keyin Zverev ismining yonida kichkina yulduzcha turmaydi, – deydi Bartoli. – ‘U 1-raqam edi, lekin Sinner Roland Garros’da issiq urishidan aziyat chekkan’, yoki ‘Alcaraz US Open’da Shelton’ga yutqazdi, chunki bilak jarohatidan endi qaytayotgandi’, degan izohlar yozilmaydi.”
Uning fikricha, chempionliklar “agar” va “lekin”lar bilan emas, yakuniy natijalar bilan o‘lchanadi. Turnirlarni cheksiz qayta tasavvur qilish mumkin, lekin kortda yozilgan tarix o‘zgarmaydi.
Bartoli yana bir muhim jihatni ko‘rsatdi: Zverevning “Grand Slam”larda yil davomida qayd etgan 92,6 foizlik g‘alaba ko‘rsatkichi. U buni “mutlaqo ulkan foiz” deb atadi va bunday barqarorlikka erishish uchun 10 oy davomida eng yuqori darajada o‘ynash zarurligini eslatdi.
Uning ta’kidlashicha, bugungi erkaklar turida jismoniy talablar nihoyatda og‘ir, va bunday fon fonida bunday barqarorlik yanada qimmatli ko‘rinadi.
Chiroyli cho‘qqi, yoqimsiz rekord
Shu bilan birga, Zverev yil yakunida yana bir, bu safar unchalik yoqimli bo‘lmagan rekord egasiga aylandi. U mavsumni dunyo reytingida 1-o‘rinda yakunlagan o‘yinchilar orasida eng kam titul yutgan tennischi sifatida tarixga kirdi.
Oldingi anti-rekord to‘rtta titul bilan Rafael Nadal (2019), Novak Djokovic (2018), Roger Federer (2009) va Pete Sampras (1998) tomonidan bo‘lishib turardi. Endi esa ro‘yxat tepasida Zverev turibdi – 1-raqam, lekin titul soni bo‘yicha eng kam ko‘rsatkich bilan.
Bu paradoksal manzara: ikki “Grand Slam”, 1-raqamli reyting, lekin umumiy titul soni bo‘yicha tarixiy minimum. Aynan shu ziddiyat ham tanqidchilarga yangi o‘q-dorilar berdi, Bartoliga esa himoya nutqini yanada keskinlashtirish uchun sabab bo‘ldi.
Bir tomonda – statistik jihatdan hayratlanarli “major” yili. Ikkinchi tomonda – top-10 raqiblarga qarshi savollar va kuchli raqiblar fonida o‘yin darajasi haqidagi bahslar. Tennis olamida esa bitta savol yana va yana yangraydi: tarix Zverevni qanday eslaydi – ikkilanayotgan 1-raqam sifatida yoki nihoyat o‘zini isbotlagan chempion sifatida?

