Harry Kane: Yarim finaldan keyingi bo‘shliq
Harry Kane Argentina ustidan g‘alaba orzusi chilparchin bo‘lgach, o‘zini tiya olmadi. 2:1 hisobidagi mag‘lubiyat, final eshigi burni tagida yopilgani, yana bir yarim final — va yana Angliya uyda.
Maydondan kiyinish xonasiga qaytguncha yuzida allaqachon hammasi yozilgandi. Keyin esa navbat X’dagi so‘zlarga keldi. “Hozir bu qornimdagi bo‘shliqni yengib o‘tishga yetadigan so‘zlar yo‘q”, — deb yozdi u. Kapitan uchun bu nafaqat mag‘lubiyat, bu ichini kemirayotgan bo‘shliq, yana bir tarixiy imkonni qo‘ldan chiqarish og‘rig‘i edi.
Tarixiy og‘riq: Angliya yana yarim finalda yiqildi
Angliya 1966 yildan beri birinchi bor yarim finalni yutgan jamoa sifatida eslanadi, lekin shu bilan birga, endi uchinchi marta ketma-ket aynan shu bosqichda to‘xtab qolgan jamoa sifatida ham tilga olinadi. 1990. 2018. 2026. Uch yil, uch yarim final, uch alamli yakun.
Bu safar ham ssenariy tanish edi. Angliya hisobni ochdi, o‘yin qo‘lda turgandek ko‘rindi, lekin oxirigacha ushlab turolmadi. Enzo Fernández va Lautaro Martínez zarbalari hammasini ag‘dar-to‘ntar qilib yubordi. Albiceleste qaytish qildi, Angliya esa yana bir bor boshini changallab qoldi.
Statistika esa yanada achchiq. 21-asrda yarim finalda hisobni ochgan jamoa faqat ikki marta finalga chiqa olmagan. Ikkalasida ham bu Angliya bo‘lgan: 2018 yilda Croatia’ga qarshi, endi esa Argentina’ga qarshi. Xuddi shu darvozaga qayta-qayta urilib, sindirolmayotgan jamoa manzarasi.
Kane uchun qora tun
Kane uchun bu kecha alohida og‘ir bo‘ldi. Raqib jarima maydonida biror marta to‘pga tegmagan — bu uning katta turnirlardagi butun faoliyatida uchinchi marta kuzatilgan holat. Angliyaning asosiy yakunlovchi futbolchisi, jamoaning ramzi bo‘lgan hujumchi uchun bu raqam hammasini aytib turibdi.
U nafaqat gol ura olmadi, balki o‘yin davomida o‘zini o‘sha odatdagi xavfli nuqtalarda ham topa olmadi. Himoyachilar uni yopib qo‘ydi, jamoa esa unga yetarlicha xizmat qila olmadi. Bunday kechalarda har bir daqiqa bosimga aylanadi, har bir bo‘sh qolgan hujum — vijdonni ezadigan kadr.
Final hushtagi chalingach, Kane yuzidagi ifoda o‘yin natijasidan ham ko‘proq gapirdi. U X sahifasiga yo‘llagan jumlasi bilan bu holatni ochiq tan oldi: bu mag‘lubiyat uni ichidan kemiryapti. Lekin shu satrlarda taslim bo‘lgan futbolchi emas, yana urinadigan, yana qaytib kelishga bel bog‘lagan kapitan ham ko‘rinib turardi.
Tuchel davridagi sinov va keyingi boblar
Thomas Tuchel boshchiligidagi Angliya endi tezda o‘zini qo‘lga olishi kerak. Yana bir yarim final, yana bir yiqilish — lekin bu tarkib hali cho‘qqiga chiqish yoshida. Savol boshqa: bu ruhiy zarba qanchalik chuqur iz qoldiradi?
Kane uchun esa bu navbatdagi chandiq. Yevro va jahon chempionatlaridagi avvalgi og‘riqlariga yana bittasi qo‘shildi. Shunga qaramay, u hali ham jamoaning markazida, hali ham Angliya tarixida o‘z bobini oxirigacha yozib bo‘lmagan futbolchi.
Uning “qornimdagi bo‘shliq” deb atagan tuyg‘usi bir kuni kubok ko‘tarilgan lahzaga aylanishi mumkinmi? Shu savol endi nafaqat Kane, balki butun Angliya futboli atrofida aylanmoqda.
