Jahon chempionati finali: Ispaniya va Argentina o‘rtasidagi ishonch va qo‘rquv
Jahon chempionati finali allaqachon chizilgan. Raqiblar ma’lum, sahna tayyor, bosim esa ayniqsa Ispaniya atrofida tobora kuchayib bormoqda. Futbol sharhlovchisi David Sánchez bu ikki qutb – ishonch va qo‘rquv – orasida aniq chiziq chizib berdi: uningcha, Luis de la Fuente boshchiligidagi jamoa baribir favorit, lekin Lionel Scaloni boshqarayotgan Argentina shunchaki “oddiy” raqib emas.
Uning ogohlantirishi aniq: amaldagi jahon chempioniga nisbatan hurmat – nafaqat mantiqiy, balki zarur.
Ispanparastlarda sezilarli qo‘rquv bor – va bu yomon emas
David Sánchez “La Tribu” efirida final oldidan Ispaniya tomoshabinlari kayfiyatini aniq so‘zlar bilan tasvirladi. U stadionga yo‘l olayotgan muxlislar orasida bir xil holatni ko‘rayotganini aytdi: hayajon aralash qo‘rquv.
“Kelasi yakshanba kungi o‘yin oldidan ispanparastlarda ma’lum bir qo‘rquv seziladi. Va men bu Argentina futbol jamoasidan biroz qo‘rqish yaxshi, deb hisoblaydiganlardanman”, – dedi u.
Bu qo‘rquv tasodifiy emas. Raqib – Lionel Messi boshchiligidagi, har qanday bosim ostida ham o‘ynashni biladigan, final muhitini o‘ziga qulay qiladigan jamoa. Shunga qaramay, Sánchez pozitsiyasini o‘zgartirmadi: uning nazarida, futbol sifati va jamoaviy o‘yin bo‘yicha Ispaniya baribir bir pog‘ona yuqorida turibdi.
Ispaniya Argentinadan ancha kuchliroq jamoa
Sánchez raqibga hurmat ko‘rsatgan holda ham Ispaniyaga bo‘lgan ishonchini yashirmadi. U final juftligi aniq bo‘lishidan oldin ham, keyin ham fikrini o‘zgartirmaganini ta’kidladi.
“Finaldagi raqib kim bo‘lishidan qat’i nazar, men o‘sha fikrdaman: Ispaniya Argentinadan ancha kuchliroq jamoa, Luis de la Fuente jamoasi Leo Messi jamoasidan ancha yaxshi futbol o‘ynaydi”, – dedi u.
Bu gap ortida shunchaki shior emas, balki turnir davomida ko‘ringan tendensiya yotadi: Ispaniya to‘p nazorati, pressing, tezkor kombinatsiyalar va zaxira skameykasining kengligi bilan ko‘zni quvontirdi. Har chiziqda variantlar, har vaziyatga mos yechimlar bor.
Argentina esa boshqa yo‘lni tanladi. Ular har bir o‘yinni jang sifatida qabul qildi. Taktik pragmatizm, o‘yinni “ifloslashtirishni” ham biladigan tajriba, hakam bilan ishlash, tempni buzish, ruhiy bosim – bularning barchasi Albiseleste arsenalining bir qismi.
Sánchez aynan shunga urg‘u berdi: “Argentina futbol o‘ynashni ham, boshqa turdagi futbolni ham biladi, Ispaniya esa aynan o‘sha ikkinchi turdagi o‘yinda Albiceleste darajasida emas”, – deya tushuntirdi u.
Bu “boshqa turdagi futbol” – finalda hal qiluvchi omilga aylanishi mumkin bo‘lgan, statistikaga sig‘maydigan mayda detallar yig‘indisi.
Normal stsenariyda – kubok Ispaniyaga
Shunga qaramay, Sánchezning hisob-kitobi sodda: agar o‘yin “normal” yo‘nalishda ketsa, ustunlik Ispaniya tomonida bo‘ladi.
“Agar hammasi odatdagidek kechsa, mantiqan olganda Nyu-Yorkda jamoa sardorlari Jahon kubogini ko‘tarayotganini tasavvur qilish mumkin”, – dedi u.
Bu yerda kalit so‘z – “normal”. Ya’ni, erta qizil kartochka yo‘q, VAR atrofidagi mojarolar yo‘q, tasodifiy rikoşetlar, penaltilar seriyasi, turnirni boshidan beri ostin-ustin qiladigan hodisalar yo‘q. Faqat futbol. To‘p, taktika, sifat.
Shunday bo‘lsa, Ispaniyaning texnik ustunligi, o‘yin tezligi va kollektiv mexanizmi Argentina uchun ham chidab bo‘lmas darajaga chiqishi mumkin.
Ammo final hech qachon oddiy bo‘lmaydi. Ayniqsa, maydonda Messi bo‘lsa.
Messi va argentinalarga bir chimdim ham ishonmayman
Sánchezning asosiy ogohlantirishi aynan shu yerda. U ishonchni bo‘shashish bilan adashtirmaslik kerakligini qayta-qayta ta’kidladi.
“Men hali ham amaldagi jahon chempionidan biroz qo‘rqish yaxshi, deb o‘ylayman”, – dedi u.
So‘ngra misol sifatida Fransiyani eslatdi. Uning fikricha, fransuzlar turnir davomida o‘zlariga bo‘lgan maqtovlarni haddan tashqari ichga singdirib yubordi va aynan shuning uchun Luis de la Fuente jamoasiga qarshi o‘yinga biroz bo‘sh holatda chiqdi. Natija esa hammaga ma’lum.
Shu bois u Messi va hamyurtlariga nisbatan keskinroq pozitsiyani tanladi: ularga “bir chimdim ham ishonmaslik” kerak, deya ishora qildi. Gap yomonlikda emas – bu futboliy ehtiyotkorlik. Bitta bo‘sh lahza, bitta noto‘g‘ri qaror, bitta e’tiborsizlik – va Argentina buni kechirmaydi.
Final arafasida Ispaniya lagerida kayfiyat shunday: o‘z kuchiga qat’iy ishonch, lekin raqibni romantiklashtirmagan, shuningdek, uni kamsitmagan holda sovuqqon baholash. Savol esa endi bitta: Nyu-York osmonida kubokni ko‘taradigan qo‘llar qizil-sariq ranglarmi yoki yana bir bor ko‘k-oq ranglar tarix sahnasiga chiqadimi?
