Rashfordning Old Traffordga qaytishi: yangi transferga o‘xshagan eski qahramon

Manchesterda bu yozning eng katta savollaridan biri nihoyat javob topayotganga o‘xshaydi. Transfer oynasi yakuniga bir necha kun qolgan bir paytda Marcus Rashford boylik ortidan ketadimi yoki bolaligidan kiyib kelayotgan qizil futbolkasini yana himoya qiladimi, degan bahslar fonida Ipswichga qarshi o‘yin ham, uning ichidagi mayda detallar ham ko‘p narsani aytib berdi.

5:2 hisobidagi g‘alaba – raqam. Hikoya esa boshqacha: 21 oydan keyin ilk bor Premier League uchrashuvini “start”da boshlagan Rashford yana Old Trafford chiroqlari ostida asosiy sahnaga qaytdi. Va bu safar u na ijaraga ketayotgan, na ortiqcha yukdek ko‘rilayotgan futbolchi emasdi. U hujumdagi asosiy xavf manbalaridan biriga aylandi.

Qarama-qarshi yo‘llardan qaytish

Bir paytlar uning bu darajaga qaytishi deyarli imkonsizdek ko‘ringan. Ruben Amorim bilan kelishmovchilik, Aston Villa va so‘ng Barcelona safaridagi ijaralar, Kataloniyaliklar 26 million funtlik bandni ishga tushirsa, u yerda qolib ketishi ham hech gap emasdi. Hammasi tayyor edi: yangi shahar, yangi liga, yangi hayot.

Ammo transfer oynasi seshanba kechasi yopilayotgan bir vaqtda manzara keskin o‘zgardi. Endi Rashfordning bolalikdagi klubi – Manchester Unitedda qolishi deyarli aniqdek. U yana shu yerda, o‘z maydonida, o‘z tribunalarida.

Bu qaytishning ichki ohangini esa jamoadoshi Harry Maguire juda aniq ifodaladi. Uning so‘zlarida nafaqat himoyachining fikri, balki kiyinish xonasining kayfiyati ham seziladi. Maguire Rashfordni “katta iqtidor” deb atar ekan, bir narsani urg‘ulaydi: bu iqtidor hali to‘liq ochilgani yo‘q.

Uning fikricha, hammasi Rashfordning o‘ziga bog‘liq – bu yerda bo‘lishni xohlashiga, ishlashiga, o‘sishga intilishiga. Shunda u jamoa uchun “katta boylik” bo‘lib qoladi. Gap ohangida ham ishonch, ham talabchanlik bor: Rashford bugun yaxshi, lekin undan ko‘prog‘ini kutishmoqda.

Tanqidlar soyasi va “Rashy”ning javobi

So‘nggi yillarda Rashford nomi atrofida ijobiy sarlavhalardan ko‘ra, ko‘proq shubha va tanqidlar aylanib yurdi. Erik ten Hag davridayoq uning mehnat sur’ati, maydondagi fidoyiligi, hatto futbolni o‘zi yoqtiradimi-yo‘qmi, degan savollar ko‘tarilgan.

Shu fonida Unai Emery va Hansi Flick bilan ishlagan davri Rashford uchun nafas rostlashga o‘xshab ketdi. Boshqa mamlakat, boshqa talablar, boshqa murabbiylar – u bu tajribadan foyda chiqargani ko‘rinib turibdi. Endi esa uni juda yaxshi biladigan Michael Carrick bilan ishlayapti. Bu esa Rashford uchun alohida ustunlik bo‘lib turibdi.

Maguire ham eslatadi: Rashford bu klub uchun allaqachon “ajoyib faoliyat” qilgan. Ammo Manchester Unitedda yillar davomida o‘ynagan har bir futbolchi biladi – bu yerda faqat yaxshi mavsumlar bo‘lmaydi. Yomon davrlar keladi, aynan o‘shanda esa bosim ko‘payadi, tanqidlar yomg‘iri yog‘adi. Bu klubning o‘zi ham so‘nggi yillarda “yuqori pog‘ona uchun kurashmayotgan” bir davrni boshdan kechirdi, shuning uchun Rashford ham shu bo‘ron ichida qolganlardan biri bo‘ldi.

Maguire o‘z boshidan o‘tkazganini ham eslatib o‘tadi – tarkibdan tushib qolish, sardorlik bog‘ichidan ayrilish, ketish ehtimoli. Endi esa u Rashfordga qarab, undagi o‘zgarishni ko‘ryapti: qaytgan, tayyor, chaqqon. Qisqa qilib aytganda, jamoa uni qayta qabul qilishga nafaqat tayyor, balki hayajon bilan kutyapti.

Carrick uchun “yangi transfer” va Mainoo omili

Michael Carrick Rashfordni “yangi transfer”ga qiyoslaydi. Bu o‘xshatish bekorga emas. Jamoaga ichkaridan qo‘shilayotgan, lekin ruhiy jihatdan yangilangan futbolchi murabbiy uchun ko‘pincha yozgi bozor bitimidan ham qimmatroq bo‘lishi mumkin.

Carrickning qo‘l ostida o‘sib chiqqan yana bir futbolchi bor – Kobbie Mainoo. Amorim davrida qayta-qayta e’tiborsiz qolgan yarim himoyachi aynan Carrick qo‘lida jonlanib, o‘yin markazida muhim figura bo‘lib ulgurgandi. Endi esa uni yana ruhlantirish kerak: Angliya terma jamoasi bosh murabbiyi Thomas Tuchel uni Jahon chempionatida bir daqiqa ham maydonga tushirmadi.

Ipswichga qarshi uchrashuvda Mainoo ham bu mavsumdagi ilk “start”ini oldi. United hisobda orqada qolgan pallalarda u asta-sekin o‘yinga kirib bordi, ritmni ushladi va markazda o‘z so‘zini ayta boshladi.

Maguire uni “ajoyib” deb baholaydi. Tayyorlanish davrida deyarli o‘yin amaliyoti bo‘lmaganini hisobga olsak, bu maqtovning qiymati yanada oshadi. Uning ta’kidlashicha, Carrick kelganidan beri Mainooning to‘psiz o‘yinidagi ishlari keskin yaxshilangan – ikkinchi to‘plar, yakkakurashlar, maydon markazidagi kurashlarda u tobora “yirtqich” futbolchiga aylanib boryapti.

Eng muhimi – yoshi. U hali juda yosh. Oldinda o‘n yil bor, balki undan ham ko‘p. Demak, Rashford va Maguire boshidan kechirgan pasayish davrlari unga ham albatta keladi. Bu klubda bundan qochib bo‘lmaydi. Lekin Maguire uni “xotirjam, boshini yo‘qotmaydigan, o‘z kuchiga ishonadigan” yigit sifatida tasvirlaydi va bu xususiyatlar uni yillar davomida Manchester United o‘rtasida ushlab turishi mumkin.

Old Traffordning yangi bobimi?

Ipswich ustidan g‘alaba – faqat uch ochko emas. Bu uchrashuv Carrick jamoasida ikki muhim figuraning – Rashford va Mainooning – qanchalik katta rol o‘ynashi mumkinligini ko‘rsatdi. Biri qaytgan qahramon, ikkinchisi esa kelajak ustuni.

Savol endi shunday: bu qayta tug‘ilishlar Manchester Unitedni nihoyat yuqori pog‘onalar sari qaytarishga yetadimi yoki bu faqat navbatdagi qisqa porlash bo‘lib qoladimi? Old Trafford tribunalarida esa hozircha bitta istak bor – Rashford va Mainoo kabi futbolchilar bu savolga javobni maydonning o‘zida bersin.