Russell Martin: Tarixni belgilashimiz kerak
O‘n yil avval butun futbol olamini hayratga solgan, 5 000-1 koeffitsient bilan chempion bo‘lgan Leicester City endi League One’da omonat o‘rin izlayapti. Ketma-ket ikki tushish, moliyaviy cheklovlar, keskin tanqid ostidagi rahbariyat – va endi bu kulbni qayta tiriltirish vazifasi Russell Martin zimmasida.
“Klub tushib ketganini bilaman, lekin bunga qadar bu yerda uzoq muddatli, ulkan muvaffaqiyatlar bo‘lgan. Odamlar, albatta, shunga qarab baho berishadi. Biz esa o‘z yo‘limizni topishimiz va shunga qarab baholanishimiz kerak,” – deydi u BBC Radio Leicester’ga.
O‘tmishdagi shon-shuhrat emas, bugungi ish
Martin uchun bu ham qayta tiklanish loyihasi, ham obro‘ni yuvish imkoniyati. U yaqinda Southamptonni Premier League’ga qaytargan murabbiy sifatida maqtovlar olgandi, lekin o‘tgan mavsum Rangers bilan atigi 123 kunlik notinch davr uning nomiga dog‘ tushirdi.
Endi u ham, klub ham pastdan boshlayapti.
“Umid qilamanki, meni bu yerda qilgan ishlarim bo‘yicha baholashadi, oldingi ishlarim bo‘yicha emas. Xuddi shu narsa klub uchun ham amal qiladi,” – deydi Martin.
Bu tayinlov King Power Stadiumdagi yangi davrning birinchi katta qarori bo‘ldi. Sporting direktorlikka o‘tgan mavsumda kelgan James McCarron – klubning yangilangan tuzilmasidagi muhim figura. Uning ustida esa chief football officer Jon Rudkin turadi. Rudkin va egasi, raisi Khun Aiyawatt “Top” Srivaddhanaprabha so‘nggi yillardagi inqiroz fonida muxlislar tanqidining asosiy nishoniga aylangan.
Shunga qaramay, Martin rahbariyat bilan ilk uchrashuvlardan ijobiy taassurot olganini yashirmaydi.
“Nimalar bo‘lganini boricha aytishdi. Muammolar haqida juda ochiq gapirishdi. Hozir ham ochiqlik, ham oldinga intilish bor,” – deydi u. – “Men bu yerda bo‘lmaganim uchun avval bo‘lgan narsalarni baholay olmayman. Tashqaridan ko‘rasiz, odamlar xulosalar qiladi, lekin men bu yerga kelganimdan beri yoqimli tarzda ajablandim – odamlar juda yaxshi.”
Maqsad aniq: qaytish
Ikki darajali qulashi ortidan klub tarixida atigi ikkinchi bor uchinchi pog‘onada o‘ynayotgan Leicester uchun vazifa ortiqcha izoh talab qilmaydi.
“Birinchi navbatda – yuqoriga qaytish. Shuningdek, hammaga tushunarli, ishontiradigan, muxlislarni o‘ziga bog‘laydigan va ularni faxrlantiradigan futbol o‘ynash,” – deydi Martin.
Ammo bu g‘oyani kimlar amalga oshiradi – hozircha eng katta savol. Yozgi davrning asosiy mavzusi – yukdan qutulish. Klub ketma-ket tushishlarga sabab bo‘lgan, eng ko‘p maosh oladigan va eng taniqli futbolchilarni ro‘yxatdan chiqarishga majbur bo‘ldi.
Denmark terma jamoasi himoyachisi Jannik Vestergaard bilan shartnoma o‘zaro kelishuv asosida bekor qilindi. Sobiq Angliya terma jamoasi yarim himoyachisi Harry Winks Italiyaning Cagliari klubiga sotildi. Abdul Fatawu transferi esa Ipswich Towndan 20 million funt keltirdi.
Bu shunchaki sport qarori emas, moliyaviy majburiyat. O‘tgan mavsumda tarixiy moliyaviy qoidabuzarliklar uchun jarima ochkolari olgan Leicester endi PSR qoidalariga moslashish uchun eng istiqbolli yoshlarini ham qo‘yib yuborishga majbur bo‘ldi. 17 yoshli Jeremy Monga’ning Manchester Cityga ketishi – aynan shunday qarorlardan biri.
Hujum chizig‘i – bo‘sh, vaqt esa kam
Mavsum yakunidagi “tozalash” jarayonida shartnomasi tugagan 10 nafar futbolchi bilan xayrlashildi. Natijada klubda birorta tajribali markaziy hujumchi qolmadi. Patson Daka ketdi, Jordan Ayew ham ro‘yxatdan chiqdi – old chiziqda esa bo‘shliq paydo bo‘ldi.
Shu fon’da hozircha atigi ikki yangi futbolchi kelgani ham bosimni oshiryapti. Ulardan biri – to‘rt yil avval Ipswich Townni League One’dan Championship’ga olib chiqqan mavsumda jamoaning eng yaxshi to‘purari bo‘lgan Conor Chaplin. U tajribasi bilan foyda keltirishi mumkin, lekin bitta Chaplin bilan butun kampaniyani ko‘tarib bo‘lmaydi.
Martin bunga yaxshi tushunadi. Uning rejasida hujum chizig‘i – markaziy masala.
“Ideal variant – ikki-uchta hujumchi bo‘lishi. Bitta tipdagi emas, turli xususiyatlarga ega bo‘lgan futbolchilar kerak. Xuddi shunday yondashuv qanot hujumchilarga ham tegishli,” – deydi u. – “Qaysi profil bo‘lishidan qat’i nazar, u biz uchun to‘g‘ri bo‘lishi shart. Bu yerga kelib o‘ynashni, biz bilan birga muvaffaqiyatga erishishni chin dildan xohlaydigan futbolchilar kerak.”
Yangi yo‘l, eski bosim
League One – bu romantika uchun joy emas. Ayniqsa, o‘tgan o‘n yillikda Premier League chempioni bo‘lgan klub uchun. Har bir safar, har bir standart vaziyat, har bir yo‘qotilgan ochko – “qanday qilib shu darajaga tushdik?” degan savolni yana ko‘taradi.
Martin esa shu savolga javob berishdan ko‘ra, yangi savol qo‘yishni afzal ko‘ryapti: bu klub yana qanday bo‘lishi mumkin?
Tarix devorlarda, kuboklar xonasida, muxlislarning xotirasida qoladi. League One’da esa hisobvaraq nol-noldan boshlanadi. Endi Leicester Cityni o‘lchaydigan mezon – o‘tmishdagi mo‘’jiza emas, Martin qo‘l ostida qurilayotgan yangi jamoaning kuchi bo‘ladi.






