Andy Robertson: Dalglishning rekordini yangilash poygasida
‘King Kenny’dan meros qolgan raqam. Endi navbat Andy Robertsonga.
Dalglish soyasidagi poyga
Shotlandiya futbolida 100 ta o‘yin chegarasi alohida hudud. Bu yerda hozircha faqat bitta ism yozilgan: Kenny Dalglish. “King Kenny” 15 yillik terma jamoadagi afsonaviy faoliyatini 1986 yilda yakunlashidan oldin uch xonali raqamni zabt etgan yagona shotland bo‘lib qolmoqda.
To‘rt o‘n yildirki, hech kim bu marraga yetolmadi. Endi esa bu chiziqqa qo‘l cho‘zayotgan yangi avlod vakili bor – Andy Robertson. 2014 yilda terma jamoadagi debyut, chap qanotdagi o‘ta ishonchli o‘yin, va bugun u sardorlik bog‘ichini taqib yuribdi.
U mamlakatini 2026 yilgi Jahon chempionatiga olib bordi. Guruh bosqichidagi navbatdagi alamli chiqish – alohida mavzu. Ammo Robertsonning o‘zi terma jamoadan chetga chiqish haqida bir og‘iz ham ishora bergani yo‘q. Bu juda muhim detall.
Yangi rekord sari oltita o‘yin
Hisob oddiy: Robertson Dalglishga yetib olish va undan o‘tish uchun atigi besh o‘yinga muhtoj. Kalendar esa unga yordam berayotgandek – yil oxirigacha Shotlandiyani UEFA Nations League doirasida olti uchrashuv kutib turibdi.
Sentyabr, oktyabr, noyabr. Raqiblar – Slovenia, Switzerland va North Macedonia. Har bir o‘yin – tarixga bir qadam.
Agar Robertson yangi klubidagi ilk oylarini kuchli boshlasa, terma jamoadagi roli yanada markazga chiqadi. U Liverpooldagi to‘qqiz yillik davrini ortda qoldirib, endi Tottenham safida yangi sahifa ochmoqda. Shu fon’da Shotlandiya terma jamoasi ham qayta qurilish jarayonida – Steve Clarke ketgan, uning o‘rniga kim kelishi hali noma’lum. Lekin bitta narsa aniq: sog‘lom Robertsonni chetga surib bo‘lmaydi.
Hendry nigohida – professionalning cho‘qqisi
Bu poygani tomosha qilayotganlar orasida sobiq markaziy himoyachi, terma jamoa sobiq yetakchilaridan biri – Colin Hendry ham bor. U GOAL bilan suhbatda Robertsonning rekord sari yurishini qisqa, lekin og‘ir so‘z bilan ta’rifladi: “Hayratlanarli”.
Hendry o‘z karerasini eslar ekan, shunchaki statistikani emas, jamoadoshlar e’tirofini eslatdi. U bir necha bor Premyer-liganing ramziy terma jamoasiga kiritilganini, bu esa raqib va hamkasblar hurmatini anglatishini ta’kidladi. Shundan so‘ng gapni Robertsonga buradi.
Uning uchun Dalglish – nafaqat afsona, balki shaxsiy but. Blackburn davrida murabbiyi bo‘lgan, futbolchilik yo‘lida ustoz bo‘lgan inson. Shunga qaramay, Hendry Andy Robertsonning bu rekordni yangilashini ulkan yutuq sifatida qabul qilishga tayyor.
U Robertsonga baho berar ekan, bitta fikrni alohida urg‘ulaydi: bu chap qanot himoyachisi “mutlaqo yaltirab turgan” faoliyat egasi. Unvonlar, sovrinlar, barqarorlik – bularning bari uni bugungi kunda ham terma jamoa uchun ajralmas futbolchiga aylantiradi. Hendry hatto shunday darajaga boradiki, hatto yarim tayyor formadagi Robertson ham hozirgi Shotlandiya uchun asosiy tarkibdan joy olishini aytadi.
Bu – hozirgi avlodga berilgan juda ochiqcha, lekin aniq baho.
Liverpooldagi oltin davr va London sinovi
Robertsonning klub darajasidagi rejasi ham mayda emas. U Liverpool safida to‘qqizta sovrin yutdi. Bu ro‘yxatda ikki marta Premier League chempionligi va bir marta Champions League kubogi bor. Bunday fon bilan London tomon yo‘l olish – oddiy transfer emas, balki yangi mas’uliyat.
Tottenham so‘nggi yillarda og‘ir davrni boshdan kechirdi, obro‘ ko‘tarilish o‘rniga qulashga yaqinlashdi. Endi esa klub Robertsonning tajribasi va xarakteriga tayanib, yana yuqori pog‘onaga qaytmoqchi. Mavsum startida, Premier League va Carabao Cup doirasida kamida olti o‘yin bor. Aynan shu davr Robertsonga ham, Spursga ham ohang berib beradi.
Yangi murabbiy, yangi tizim, yangi shahar. Ammo Robertson uchun bitta narsa o‘zgarmaydi – terma jamoaga qaytish majburiyati. U har qanday holatda ham Shotlandiya formasini kiyishni istayotganini ko‘rsatib kelmoqda.
Dalglish ko‘zi oldida yozilayotgan tarix
Yil oxiriga borib, stadion tablo larida yana bir tarixiy raqam paydo bo‘lishi mumkin. Dalglishning o‘zi ham bo‘lajak mavsumni diqqat bilan kuzatadi. U faqat klub futbolini emas, ayniqsa shotland futbolchilarining har bir qadamini ko‘zdan qochirmaydi.
Bir paytlar Dalglish o‘zi belgilagan marrani hech kim zabt etolmasligini tasavvur ham qilmagandir. Endi esa o‘sha rekordni yangilashi mumkin bo‘lgan futbolchi – terma jamoa sardori, yirik final ko‘rgan, katta bosim ostida o‘ynashga ko‘nikkan, hali ham ochko‘z chap qanot himoyachisi.
Savol endi bitta: Robertson bu besh qadamni qanday ohangda bosib o‘tadi – shunchaki raqam sifatida, yoki butun bir avlod uchun yangi ramzga aylantiradimi?
