Arsenal chempionlik poygasida: yozgi prognozlar
Yozgi shovqin-suron, murabbiylar karuseli, rekord transferlar… ammo bu yilgi prognozlarda bitta mavzu boshqalardan balandroq jaranglayapti: chempionlik poygasida deyarli hamma barmog‘ini bir tomonga cho‘zgan — Arsenal.
Sarah Winterburn buni yumshoq aytmaydi: yoz bo‘yi barqarorlik, tarkibga Bruno Guimaraes qo‘shilgani, tizim buzilmagani — bularning barchasi fonida boshqa jamoaga ishonch bildirish “aqldan ozish”ga teng, deydi u. Uningcha, raqiblar 10 ochkoga yaqinlasha olmaydi ham.
Matt Stead “Phase five” deb atayotgan Arteta davrining navbatdagi bosqichi boshlanganiga ishonadi. Dave Tickner esa o‘tgan yillarda Pep Guardiola boshchiligidagi Manchester City devoriga urilib qaytgan Arsenal endi “tartibga tushgan yagona superklub” sifatida nihoyat bozorni o‘z foydasiga to‘liq ishlatishi payti keldi, deb turibdi. Ian Watson, Jason Soutar, Lewis Oldham, Michael Lee, Nestor Watach, Samuel Bannister — hammasi bir og‘izdan: favorit — Arsenal.
Raqiblar-chi? Liverpool qayta qurilmoqda, Chelsea yangi loyihaga kirib ketgan, Manchester City Pep davridan keyingi hayotga tayyorlanmoqda, Manchester United esa Carrick ostidagi uchishdan keyin yana o‘zini topishga urinadi. Shubha ko‘p, ishonch kam. Shuning uchun ham ko‘pchilik uchun javob oddiy: barqarorlik — kubokning ikkinchi nomi.
Bitta istisno bor. John Nicholson sovuq raqamlarga tayangancha, Manchester Unitedni chempion deb ko‘rsatadi: uningcha, Carrick qo‘l ostida ligadagi eng yaxshi jamoa aynan shu edi. U “faktlar shunday”, deb qisqa qiladi.
Top to‘rtlik: Chelsea qaytishi, Cityning inersiyasi va Liverpoolning bosimi
Top to‘rtlikni taxmin qilish — bu yerda deyarli hamma taslim bo‘lishga tayyor. “Baribir hech kim to‘liq topa olmaydi”, degan ohang seziladi.
Shunga qaramay, chiziqlar chiziladi:
- Ko‘pchilik Arsenal ortidan Chelsea, Manchester City va Liverpoolni yuqori o‘rinlarda ko‘radi. Ayrimlar Tottenhamni ham shu guruhga tiqib qo‘yadi.
- Lewis Oldham fikricha, City chempionlikni o‘tgan mavsumdagiga o‘xshash farq bilan qo‘ldan boy beradi, Chelsea esa “Manchester United uslubida” — Yevropasiz bir haftalik tayyorgarlik bilan yuqoriga sakraydi, Liverpool esa Unitedni to‘rtinchi o‘rin uchun oxirgi chiziqda ortda qoldiradi.
- Nestor Watach bozor, maoshlar va real natijalar yana bir-biriga yaqinlashadigan “tuzatish yili”ni kutyapti: Manchester City, Liverpool, Manchester United va ortidan Champions League yo‘llanmasini beradigan beshinchi o‘rinda Chelsea.
Ba’zilar buni yanada radikalroq chizadi: Aston Villa, Tottenham, hatto Newcastle atrofida ham “kutilmagan top to‘rtlik mehmonlari” sifatida gaplar bor, lekin umumiy kayfiyat bitta: tartib qaytadi, lekin to‘liq emas.
Pastki uchlik: ko‘tarilganlar yana pastga tushadimi?
Bu yil eng ko‘p tilga olinganlar — aynan yangi ko‘tarilganlar: Ipswich, Coventry, Hull City.
Sarah Winterburn bu uchlikni to‘g‘ridan-to‘g‘ri tushib ketadi, deb yozadi. Ian Watson ham xuddi shu uchlikni belgilaydi. Samuel Bannister ham shu ro‘yxatni qaytaradi, faqat Coventryni “eng so‘nggi nafasgacha kurashadi, lekin baribir yetmaydi” deb ajratadi.
Dave Tickner esa buni “yangi normaga qaytish” deb ataydi: bu safar Leeds yoki Sunderland tipidagi jon saqlab qoluvchi daho yo‘q, deydi u. “Bu safar hammasi Burnley”, degan achchiq kinoya bilan.
Biroq hamma ham bunday qat’iy emas. Lewis Oldham Fulhamni 18-o‘ringa tushirib, Coventryni Lampard ostida omon qoladigan jamoa sifatida ko‘radi. Michael Lee esa Sunderlandni Yevropa va o‘tgan mavsumdagi haddan tashqari natijalar tufayli pastga tortiladigan jamoa deb biladi.
Newcastle va Crystal Palace ham ayrim prognozlarda xavf ostidagi klub sifatida tilga olinadi, lekin umumiy kayfiyat: eng katta xavf — yangi ko‘tarilganlarga.
“Yo pleasant, yo shunchaki hayrat”: Leeds, Newcastle va boshqalar
“Yilning yoqimli syurprizi kim bo‘ladi?” degan savol bugungi futbolda deyarli nostaljik eshitiladi. Lekin javoblar bor.
Leeds United nomi eng ko‘p takrorlanadi. Yangi darvozabon, yangi markaziy himoyachi, yangi hujumchi, kuchli yozgi bozor — ko‘pchilik ularni top o‘nlikka surib qo‘ygan. Ayrimlar hatto oltinchi o‘ringa qadar ko‘tarib yuboradi. Daniel Farke qo‘l ostidagi jamoa o‘tgan mavsum ikkinchi qismida allaqon “Yevropa kayfiyati”ni ko‘rsatgan, degan fikr bor.
Boshqa nomlar ham bor: Bournemouth, Crystal Palace, Forest, hatto Newcastle. Samuel Bannister Newcastle atrofidagi pessimizmni ortiqcha deb biladi: “o‘tgan mavsumdagidan battar bo‘lishi qiyin”, deya ularni yana yuqori o‘nlikka qaytadi, deb taxmin qiladi. Coventry uchun ham 15-o‘rin atrofida “yoqimli hikoya” sifatida qaralayotganlar bor.
Ammo Tickner zamonaviy kayfiyatni aniq tutib oladi: bugungi futbolda “yoqimli syurpriz” — bu ko‘pincha Spurs yoki Manchester Unitedning kulgili darajada qulashidir, deydi u. Qolganiga esa bozor va siyosat aralashib ketadi.
Golden Boot: Haalandga qarshi hech kim yo‘q
Bu bo‘limda tortishuv yo‘q. Devor bo‘ylab bitta ism yozilgan: Erling Haaland.
Uning raqobatchisi sifatida faqat Alexander Isak tilga olinadi, ba’zi javoblarda u “yaqin orqadan quvib boruvchi” sifatida ko‘rsatiladi. Benjamin Sesko ham “ikkinchi o‘rin” uchun eslatiladi, xolos.
Haalandning ustunligi shunchalik ochiqki, ayrimlar savolning o‘zini “ahmoqona” deb baholaydi. Uch mavsumdan uchtasida eng ko‘p gol — va hozircha ligada boshqa bunday darajadagi to‘purarga o‘xshash nom yo‘q.
Yozgi transferlar: Trafford, Bruno G., Tzolis va “o‘g‘irlangan”lar
Yangi kelganlardan kim eng katta ta’sir ko‘rsatadi?
Bu yerda ikki klub markazda: Leeds va Arsenal.
Leeds uchun James Trafford nomi deyarli har bir javobda uchraydi. Yangi darvozabon sifatida u “o‘tgan yillardagi xatolarni to‘xtatadigan”, “ochkolarni saqlab qoladigan” futbolchi sifatida tasvirlanadi. Ayrimlar hatto uni mavsum yakunida Angliya terma jamoasining birinchi raqamli darvozaboni sifatida ko‘rishni taxmin qiladi.
Leedsning boshqa yangi futbolchilari — Harry Wilson, Tarik Muharemovic — ham alohida e’tibor ostida. Muharemovic Pascal Struijk o‘rnini nafaqat to‘ldirishi, balki jamoani keyingi bosqichga olib chiqishi mumkin bo‘lgan himoyachi sifatida ko‘rilmoqda.
Arsenalda esa Bruno Guimaraes markaziy figura. U chempionlar o‘yinini yangi darajaga olib chiqadigan, kreativlikni ochadigan, Declan Rice bilan birga markazni butunlay yopib qo‘yadigan futbolchi sifatida tasvirlanadi. Christos Tzolis ham Community Shielddagi chiqishidan so‘ng “yozgi top-bitimlar” ro‘yxatiga kirib olgan.
Bozor shishgan, lekin baribir “o‘g‘irlik” bitimlar ham bor: Youri Tielemans 35 millionga, Harry Wilsonning erkin agent sifatida Leedsga kelishi, Evertonning Christian Norgaardni qo‘lga kiritishi, Hayden Hackney uchun atigi 16 millionlik to‘lov — bularning barchasi “bu narxga juda arzon” deb baholanmoqda.
Kim yiqiladi? Qimmat floplar sahnasi
Qimmat transfer — bu nafaqat imkoniyat, balki xavf. Bu mavsum ham bir nechta nomlar “flop” sifatida tilga olinmoqda.
Elliot Anderson — Manchester Citydagi ulkan narx evaziga kelgan yarim himoyachi — eng ko‘p tanqidga uchragan nom. 116 millionlik summa, Citydagi raqobat va o‘yin uslubi fonida u “yomon futbolchi bo‘lgani uchun emas, narx tufayli” muvaffaqiyatsiz deb baholanishi mumkin, degan fikrlar bor.
Morgan Rogers ham bosim ostida: Premier League tarixidagi ikkinchi eng qimmat transfer sifatida u ham ko‘pchilik uchun xavfli tajriba bo‘lib ko‘rinadi. Tottenhamning katta pulga olgan Sandro Tonali ham “an’anaviy Spurs flop shabloni”ga mos keladigan nom sifatida tilga olinadi.
Andrey Santos uchun to‘langan 50 million ham haddan tashqari deb baholanmoqda. Liverpoolga kelgan ayrim yangi nomlar ham shubha ostida, lekin eng katta nishon — aynan City va Tottenhamning katta narxli markaziy yarim himoyachilari.
PFA mukofotlari: Rice, Bruno G., Haaland yoki boshqalar?
Yilning eng yaxshi futbolchisi kim bo‘ladi?
Bu yerda yana Arsenal va Manchester City nomlari aylanishda. Bruno Guimaraes — chempion jamoaning bosh miya sifatida — ko‘plab prognozlarda PFA mukofotiga asosiy nomzod. Declan Rice ham “chempionlikni belgilab beradigan tayanch” sifatida ko‘riladi.
David Raya — darvozabon bo‘lishiga qaramay — ikki-uch mutaxassis tomonidan tilga olingan. Agar Arsenal ikki frontda ham uzoqqa borsa, uning roli yanada kattalashadi.
Haaland esa odatdagidek: agar yana “cheksiz gollar” urishni davom ettirsa, Golden Boot bilan birga PFA mukofotini ham olib ketishi mumkin.
Murabbiylar kursisi: kim birinchi uchadi?
Yozgi bozor qizib turgan paytda murabbiylar kursisi ham qiziydi. Savol oddiy: birinchi bo‘lib kim ketadi?
Fulhamdagi Alvaro Arbeloa nomi bir necha bor tilga olinadi. “Nimadir joyiga tushmayapti”, degan hissiyot bor. Lewis Oldham va Ian Watson uni ilk qurbon sifatida ko‘radi.
Hull Citydagi Sergej Jakirovic ham xavf ostida. Klub egasining sabrsizligi, jamoaning zaifligi — bular uni “dahshat filmidagi birinchi qurbon”ga o‘xshatishgacha olib kelgan.
Sunderlanddagi Regis Le Bris uchun ham “ikkinchi mavsum sindromi” haqida ogohlantirish bor. Nottingham Forestdagi Oliver Glasner esa klub egasi Marinakisning tezkor qarorlari tufayli har doim xavf zonasi atrofida.
Chempionlar Ligasi: Arsenal, Barcelona yoki PSG?
Yevropaning katta sahnasida ham bo‘linish aniq.
Bir qancha mutaxassislar Arsenalni “mantiqiy yakun” sifatida ko‘rmoqda: chorak final, yarim final, final — endi esa navbat kubokka keldi, degan “ilmiy” chiziq chiziladi. Ba’zilar hatto Premier League–Champions League dubli haqida gapira boshlagan.
Barcelona esa Rodri transferi bilan “to‘liq nazorat” futboliga qaytadi, degan fikrlar bor. Yevro-2024dagi Ispaniya kabi, to‘pni bo‘ysundirish va raqibni bo‘g‘ish — aynan shu uslub ularni yana cho‘qqiga qaytarishi mumkin.
PSG esa ketma-ket uchinchi marta Chempionlar Ligasi kubogini olishga da’vogar sifatida tilga olinadi. Nihoyat Yevropada o‘ynashni o‘rgangan, “katta o‘yinlarni qanday boshqarishni biladigan” jamoa sifatida tasvirlanadi.
Real Madrid ham albatta tilga olinadi, lekin bu safar ular emas, balki uchlik — Arsenal, Barcelona, PSG — atrofida asosiy bahs.
Yangi mavsum kayfiyati: tartibsizlik, yangi murabbiylar, cheksiz dramatika
Bu barcha prognozlar orasida bitta umumiy chiziq bor: mavsumdan kutilayotgan narsa — tartibsizlik. Yangi murabbiylar, qayta qurilayotgan gigantlar, bosimi oshgan egalik guruhlari, VARsiz ligalar, Yevropa yukini ko‘tarayotgan “kichik” klublar.
Arsenal chempion bo‘ladimi? Manchester United Carrick qo‘l ostidagi uchishni davom ettiradimi? Yangi ko‘tarilgan uchlikdan kimdir omon qoladimi? Leeds haqiqatdan ham “yilning o‘g‘irligi” bo‘lgan transferlar bilan Yevropa sari sakray oladimi?
Javoblar maydonda bo‘ladi. Prognozlar esa hozircha faqat bitta narsaga xizmat qiladi: bir necha oy o‘tib, ularga qarab kulish uchun.
