Arsenal yangi mavsumni shov-shuvli ochdi

Londonliklar yangi mavsum pardasini shov-shuvli tarzda ochdi. Kai Havertz, Bukayo Saka va Martin Odegaard gollari hisobiga Arsenal Coventry City ustidan 3:0 hisobida ishonchli g‘alaba qozondi. Hisobdan ham ko‘ra muhimrog‘i – bu kechada maydonda ko‘rinib turgan qudrat, ritm va ishtiyoq edi.

Tzolis – yangi qanotdagi chaqnash

Christos Tzolis bu yozda ko‘p gap-so‘zga sabab bo‘lgan edi, lekin endi u gapni maydonda davom ettiryapti. Atigi bir necha haftadan beri jamoa bilan bo‘lsa-da, u allaqachon stadiondagi kayfiyatni o‘zgartirib bo‘ldi.

Coventryga qarshi o‘yinda yunon vingeri yetti marta hujumda bevosita ishtirok etdi: to‘rtta zarba, uchta golli vaziyat yaratdi. To‘p hali darvozani topmadi, lekin xavf hissi har safar uning oyog‘iga to‘p kelganda sezilib turdi.

Eng muhim lahza – Sakaning goli. Tzolis pastdan uzatma berdi, darvozabon Carl Rushworth to‘pni ushlay olmadi, Saka esa yaqin masofadan jazoladi. Rasmiy statistikada bu oddiy “assist”. Aslida esa bu Tzolisning bevosita, keskin o‘yinining mukofoti.

Leandro Trossard ketgan, Gabriel Martinelli tarkibga ham kiritilmadi. Qanot bo‘shab qolgandek edi, ammo Tzolis shu bo‘shliqni o‘ziga xos uslubda egallab olyapti. Uning tezligi, to‘p bilan qaror qabul qilishdagi dadilligi va so‘nggi uchinchi hududda har xil yechim topa olishi Arteta qo‘lida kuchli qurolga aylanmoqda.

Mikel Arteta ham buni yashirmadi: Tzolisni “so‘nggi 30 metrda turli harakatlarni tanlay oladigan, kichik bo‘shliqlarda ham to‘g‘ri qaror qabul qiladigan, juda to‘g‘ridan-to‘g‘ri va keskin” futbolchi sifatida ta’rifladi. Bu so‘zlar oddiy maqtov emas, balki unga bo‘lgan ishonch e’loni.

Odegaard – maydon markazidagi bosh dirijyor

Agar Tzolis tomoshabinlarni o‘rnidan turg‘izgan bo‘lsa, Martin Odegaard butun spektaklni boshqargan odam bo‘ldi. U o‘yinni o‘zi xohlagan tezlikda o‘tkazdi, pressingni belgiladi, to‘pni oldi, bo‘ldi – Coventry orqasidan quvib yurdi xolos.

Community Shield dagi ishonchli o‘yini bu kechaga kirish qismi bo‘lib chiqdi. Bu safar esa u darajasini yanada ko‘tardi. O‘ng qanotdagi uchlik – Odegaard, Ben White va Saka – doimiy ravishda raqib mudofaasini yirtib tashlab turdi.

Odegaardning o‘zi ham shuni tan oldi: o‘tgan mavsum jarohatlar, ritm yo‘qligi bilan o‘tgan bo‘lsa, endi u o‘zini “100% tayyor” his qilmoqda. Yozgi tayyorgarlik, jahon chempionati, pre-sezon – hammasi unga kuch bergan. Natija – o‘yinda mutlaq nazorat, gol va 11 ochko.

Ben White ham uning yonida oddiy himoyachi emas, balki hujumchi sifatida ko‘rindi. U juda baland chiziqda o‘ynadi, ko‘p marta jarima maydoniga kirib bordi va aynan u norveg futbolchisining ikkinchi bo‘limdagi goliga uzatma berdi. Ikkalasi ham bonus ochkolarini qo‘lga kiritdi, ikkisi ham 11 ochkolik kecha o‘tkazdi.

Full-beklar qanot emas, qurolga aylandi

Arteta tizimining eng qiziq nuqtalaridan biri – full-beklar pozitsiyasi. Bu safar ham shunday bo‘ldi. O‘ng tomonda Ben White, chap tomonda Riccardo Calafiori – ikkalasi ham deyarli yarim himoyachi darajasida oldinga chiqib o‘ynadi.

Calafiori ham o‘z assistini oldi. Uning aniq, keskin pasidan so‘ng Havertz raqib himoyasidagi tartibsizlikdan foydalanib, hisobni ochdi. Himoyachi emas, orqa chiziqdan chiqib kelayotgan yashirin pleymeykerdek ko‘rindi.

Arteta bu haqida qisqa, lekin aniq fikr bildirdi: raqibning harakatiga qarab full-beklarni shunday joylashtirish, ularni raqib jarima maydoni ichida tahdidga aylantirish – bu rejaning bir qismi. Arsenalning yangi mavsumdagi eng xavfli quroli ham shunday shakllanayotgandek.

Bruno Guimaraes – xavotir, lekin vahima emas

Tarkibda bitta katta o‘zgarish ham bo‘ldi. O‘tgan hafta Manchester City ga qarshi o‘yinda bo‘lgan Bruno Guimaraes bu safar butunlay tashqarida qoldi. Cardiff dagi uchrashuvda u tanaffusda almashtirilgan, sabab – son mushagidagi muammo.

Arteta uning jarohati bo‘yicha keskin tashxis qo‘ymadi. Unga ko‘ra, bu “haftalab” cho‘ziladigan muammo bo‘lmasligi kerak. Eng qiziq jihati – Bruno o‘zi davom ettirmoqchi bo‘lgan, bu esa murabbiyga uning xarakteri haqida ko‘p narsa aytgan.

Uning o‘rniga maydonga tushganlar – Declan Rice va Saka. Har ikkisi ham yozgi tayyorgarlikni to‘liq o‘tkaza olmagan bo‘lsa-da, bu kechada jonli, faol, o‘yin ritmini ushlab turgan futbolchilar bo‘ldi. 67-daqiqagacha maydonda bo‘lib, keyin dam olish uchun almashtirildi. Bitta muhim detal: barcha burchak zarbalari aynan Rice va Saka tomonidan bajarildi, Tzolis bu elementga jalb etilmadi.

Ezri Konsa – tribunadan maydonga tomon

Uchrashuv boshlanishidan oldin Emirates maydonida yana bir sahna bo‘ldi. Yangi transfer, £55m turadigan Ezri Konsa muxlislar oldida tanishtirildi. Himoya chizig‘ida William Saliba va Jurrien Timber jarohatlari tufayli chuqurlik yetishmayotgan bir paytda bu kelishuv Arteta uchun zarurat edi.

Murabbiy bu borada ochiq gapirdi: himoyada atigi to‘rt-besh futbolchi bilan mavsumni boshlash – katta xavf. Konsa endi nafaqat raqobat, balki barqarorlik ham olib kelishi kerak. Eng muhimi – keyingi turda uning sobiq jamoasi Aston Villa ga qarshi o‘yinda maydonga tushish ehtimoli katta.

Coventry – xatolar, qo‘rquv va 0.2 xG

Arsenal uchun bu uchrashuv ma’lum ma’noda mashg‘ulotga o‘xshab qoldi. Bunga faqat ularning kuchi sabab bo‘lmad, Coventryning o‘z xatolari ham yetarlicha bo‘ldi.

Frank Lampard jamoasi yomon boshlamadi. Lekin Milan van Ewijk va darvozabon Carl Rushworthning birinchi bo‘limdagi qo‘pol xatolari natijani tezda Arsenal foydasiga og‘dirib yubordi. Ikki xato – ikki gol, 2:0, va o‘yin deyarli shu yerda hal bo‘ldi.

Lampard o‘yindan keyin buni tan oldi: “Biz yegan gollar biz uchun yaxshi emas edi.” Qisqa, ammo hammasini aytib turgan gap.

Statistika ham hammasini ko‘rsatadi. Coventry butun o‘yin davomida atigi 0.2 expected goals (xG) yaratdi. Ya’ni, David Raya uchun bu kecha deyarli tinch kechdi. Eng yaxshi imkoniyat ham zaxiradan chiqqan, hali to‘liq formaga qaytmagan Jack Rudoni ga tegishli bo‘ldi. Uning zarbasi esa to‘g‘ri Raya qo‘liga uchib bordi.

Himoyada eng band futbolchi – Bobby Thomas. U yagona o‘yinchi bo‘lib, DefCon (defensiv hissa) ochkolarini qo‘lga kiritdi. Bu raqamlar bitta narsani ko‘rsatadi: Coventry ko‘proq o‘z jarima maydonini tozalash bilan ovora bo‘ldi, raqibnikiga yetib borish esa ularga deyarli nasib qilmadi.

Yaxshi tomoni bor: ular Arsenal bilan har hafta o‘ynamaydi. Keyingi turda uyda Hull City ni qabul qilishadi. Aynan shu uchrashuv Gameweek 2 da Bench Boost reja qilayotganlar uchun alohida qiziq bo‘lishi mumkin.

Awoniyi debyuti va Arsenalning ohangi

Coventry safida yana bir diqqat markazidagi nuqta – Taiwo Awoniyi ning debyuti. To‘liq hujumchi sifatida u hali jamoa ritmiga to‘liq moslashib ulgurmagan, ammo uning jismoniy kuchi va jarima maydoni ichidagi mavjudligi keyingi turlarda Lampard uchun asosiy umidlardan biriga aylanishi mumkin.

Ammo bu kechada asosiy hikoya baribir Arsenalniki bo‘ldi. Havertzning ochilish goli, Sakaning odatdagidek aniq zarbasi, Odegaardning maydon markazida hukmronligi, Tzolisning dadil driblinglari, full-beklarning hujumga qo‘shilishi – bularning barchasi bir narsani aytyapti: bu jamoa mavsumni shunchaki boshlamadi, balki darhol ohangni o‘zi belgilamoqchi.

Savol endi bitta: bu ritm butun mavsumga yetadimi yoki bu faqat ochilish kechasining yorqin sahnasimi?