Bruno Fernandes: Manchester Unitedning yuragi va kelajagi
Bruno Fernandes atrofida hamon savollar ko‘p. Javoblar esa unchalik ham sodda emas.
Shartnoma, pul va nufuz
U “Manchester United” bilan amaldagi kelishuvining so‘nggi yiliga kirdi. Klub qo‘lida yana bir yilga uzaytirish opsiyasi bor, lekin bu mavsum yozida uning kelajagi haqida savollarni to‘xtatmaydi. Yevropaning turli burchaklaridan, jumladan, “Galatasaray”dan qiziqish bo‘layotgani ma’lum, ammo bu transfer oynasida u ketmaydi. Bu deyarli aniq.
Shu bilan birga, Fernandes bugun o‘zini klubdagi eng yuqori maosh oluvchi futbolchi bo‘lishga haqli deb hisoblashga asos topa oladi. Bu maqom hozir Marcus Rashford qo‘lida. Maydondagi vazni, ta’siri va barqarorligi fonida bu ichki muhokama “Old Trafford” devorlari orasida yana qay darajada qizib borishi tayin.
“United”ning yuragi
Bitta haqiqat bor: Fernandes ketishi haqidagi istalgan g‘oya – hatto u 31 yoshda bo‘lsa ham – ko‘pchilik muxlislar uchun qabul qilib bo‘lmas ssenariy.
“U – ‘Manchester United’ni harakatga keltiradigan futbolchi”, – dedi sobiq qanotkor Ashley Young Sky Sports efirida. “Nega u jamoadoshlari tomonidan yil futbolchisi deb topilganining sababi bor va bunga mana shunday o‘yinlar sabab bo‘ladi. U eng zo‘r bo‘lishni xohlaydi, g‘alaba qozonishni xohlaydi. U klub uchun ulkan figura. Agar ular uni yo‘qotsa, bu jamoada ulkan bo‘shliq paydo bo‘ladi”.
Bu so‘zlar statistik jadvaldan ko‘ra ko‘proq narsa aytib turibdi. Oxirgi bir necha yil ichida “United”ning juda ko‘p o‘yinlarida bitta oddiy gap haqiqat bo‘lib keldi: Bruno bo‘lmaganda, uch ochko bo‘lmasdi.
Hat-trick ortidagi mayda detallar
Yakshanba kungi final hushtagi yangragan zahoti Fernandesning ilk reaktsiyasi – qo‘l ko‘tarib nishonlash emas, hakam bilan bahslashish ham emas edi. U zaxiradan tushgan hujumchi Benjamin Sesko yoniga bordi va so‘nggi daqiqalarda unga uzatmoqchi bo‘lgan pas bo‘yicha texnik detallarni tushuntira boshladi.
O‘yindan keyingi charchoq, hat-trick, stadion shovqini – bularning bari orqaga suriladi, Fernandes esa hanuz kombinatsiya ustida ishlayapti. Bu uning qanday tipdagi yetakchi ekanini aniq ko‘rsatadi: u gol uribgina qolmaydi, atrofdagilarni ham o‘ynashga majbur qiladi.
Shundan keyin u raqib futbolchilar, hakamlar bilan qo‘l siqib ko‘rishdi, odatdagi marosim. Maydon chetiga qarab ketayotib esa birdan to‘xtadi. Bir narsa yodidan chiqqanini angladi.
Top.
Hat-trick uchun beriladigan o‘sha ramziy mukofot hali qo‘lida emasdi. Fernandes tezda ortiga qaytdi, so‘radi, hakam Craig Pawson esa to‘pni unga tutqazdi. Kichik epizoddek tuyulishi mumkin, lekin bu ham uning o‘yinga qanday kirib ketishini ko‘rsatadi: u avval ishni tugatadi, keyin mukofot esiga tushadi.
“United”siz emas, “United” u bilan
Bu uchrashuvda uning hissasisiz “Manchester United” g‘alaba qozonarmidi? Juda shubhali. Oxirgi yillarda shunday savolni necha bor berish mumkin bo‘ldi – va javob deyarli har safar bir xil bo‘ldi.
Fernandes – bu shunchaki yarim himoyachi emas. U klubning ritmini belgilab berayotgan metronom, murabbiy g‘oyasini maydonga tarjima qilayotgan rejissyor. Shartnoma muzokaralari, maoshlar poygasi, boshqa klublarning qiziqishi – bularning bari fon shovqini xolos.
Asosiy savol boshqa: “Old Trafford” uni atrofida haqiqiy g‘olib jamoa qura oladimi yoki bir necha yildan so‘ng bu davrga ortga qarab, “eng yaxshi yillarini behuda sarflab yuborgan yetakchi” deb qaraydimi?
