Casey Howe: Maguiresbridge’dan Celtic’gacha yangi bosqich

Maguiresbridge’dan chiqqan oddiy qiz bugun Glasgow sharqida, Celtic’ning zamonaviy Barrowfield bazasida mashg‘ulot o‘tkazyapti. Casey Howe allaqachon ko‘p narsa ko‘rdi: 17 yoshida Shimoliy Irlandiya terma jamoasida debyut, Glentoran bilan trebl, Nottingham Forest davri, Wolves bilan ko‘tarilish. Endi esa u Shotlandiya ayollar futbolidagi eng yirik klublardan birida o‘zini yana bir bor sinovdan o‘tkazyapti.

23 yoshli hujumchi yangi sahifani shov-shuv bilan ochdi. Celtic safidagi atigi ikkinchi o‘yinida, o‘tgan yakshanba kuni, u o‘zining ilk golini urdi: chap oyog‘idan chiqqan nafis zarba 82-daqiqada Montrose darvozasining yuqori burchagini topdi va nihoyat hisobni ochdi. Oxir-oqibat bu gol Celtic’ning SWPL doirasidagi 3:0 hisobidagi g‘alabasiga yo‘l ochdi.

“Maguiresbridge’dan chiqqan yosh qiz sifatida bularni qilishim biroz ishonib bo‘lmas holat”, – deydi u BBC Sport NI’ga.

Uzoq yo‘l, ko‘p kilometr va bitta orzu

Barrowfield’gacha bo‘lgan yo‘l qisqa emasdi. Fermanagh grafligidan chiqqan bu qiz uchun futbol – avvalo, mashina oynasidan ko‘rinib qoladigan tun yo‘llari, uzun safarlar va oilaning tinimsiz qurbonliklari edi.

Ota-onasi uni haftasiga to‘rt-besh marta Ballinamallard, Cookstown va Belfastga mashg‘ulotlarga olib bordi. Howe yoshligidan tezkor, dadil hujumchi sifatida pog‘onama-pog‘ona yuqoriga ko‘tarilayotganda, rulda har doim ota-onasi bo‘ldi.

“Ular meni qo‘limdan kelgancha eng yaxshi bo‘lishim uchun eng yaxshi maydonga olib chiqmoqchi bo‘lishdi”, – deydi u. “Agar ularning barcha yo‘llarga, barcha kilometr vaqtlarga bo‘lgan qurbonligi bo‘lmaganda, men bu yerda bo‘lmasdim.”

O‘sha safarlar uni avval mahalliy sahnada yetishtirdi. Keyin esa chetga chiqish imkoniyatlari paydo bo‘la boshladi.

Linfield, Glentoran, Sligo Rovers – har bir klub unga nimadir berdi. Ammo aynan Athlone Town safidagi sermahsul davri, Irlandiya ayollar oliy divizionidagi gollari uni “suv orti”dagi klublar radariga qat’iy kiritdi. Shundan keyin yo‘l Celtic’ga olib keldi.

Endi u o‘zini o‘yinini keyingi bosqichga olib chiqish uchun ideal muhitda deb biladi.

“Futbolchi sifatida har bir mashg‘ulotda rivojlanishni istaysan. Bu yerda ayniqsa taktik tomondan katta sakrash bor, turli uslublarga moslashyapmiz, Grant Scott qanday o‘ynashimizni xohlashini o‘rganayapmiz. TakTikada doimiy o‘zgarish, texnik jihatdan ham doimiy talab – hammasi birga ketmoqda”, – deydi u.

Erkin hujum, erkin fikr

Celtic’ning hujumkor falsafasi Howe uchun aynan o‘ziga mos maydon bo‘lib chiqdi. 14 o‘yin o‘tkazgan xalqaro hujumchi uchinchi zonada o‘zini erkin his qilayotganini yashirmaydi.

“Biz chiroyli, hujumkor futbol o‘ynashga harakat qilyapmiz. Hujumchi sifatida sen xuddi shunday futbolni xohlaysan – erkin, oqimli, oldinga intiladigan o‘yin. Aynan shunday paytda insonlardan eng yaxshisi chiqadi: oldinga erkin yugurish, turli yo‘nalishlarda harakat qilish, dribling qilish, raqibga yuzma-yuz borish imkoniyati bo‘lsa”, – deydi u.

Bu nafaqat tomoshabinlar uchun chiroyli manzara, balki Howe uchun ham o‘zini ko‘rsatish maydoni.

“Oldinroq ba’zi murabbiylar qo‘l ostida o‘ynaganimda hammasi deyarli robotdek edi: bu harakatni qilasan, keyin anavi harakatni. Bu yerda esa boshqa: turli hududlarga yugurishga, boshqa yo‘nalishlarda harakat qilishga ruxsat berilgan. Natijada butun jamoa harakatda bo‘ladi, raqib uchun o‘ynash qiyinlashadi. Bu esa futbolchiga ishonch beradi. Senga ishonishayotgani, bunga ruxsat berishayotgani seziladi – bu esa ishonchni yanada oshiradi.”

Fermanagh’dan kelayotgan ovoz

Howe uchun uy bilan bog‘lanish ipi hanuz qalin. U Fermanagh va butun Shimoliy Irlandiyadagi yosh futbolchilar qanday to‘siqlarga duch kelishini juda yaxshi biladi.

“Fermanaghdan bo‘lsang, har doim ham eshigingning oldida zarur infratuzilma bo‘lmaydi. Ko‘p hollarda, bugun ham, ko‘plab qizlar, juda yosh qizlar ham tepaga-pastga qatnashga majbur”, – deya tushuntiradi u.

Uning oilasi uchun ham bu tanish manzara edi: tun yarimida qaytish, erta tongda yana yo‘lga chiqish. Lekin Howe uchun natija bitta savol bilan o‘lchanadi – g‘alaba bor-mi yo‘q.

“Oldin aytganimizdek, barcha qurbonliklar – ayniqsa g‘alaba qozonganingda – o‘zini oqlaydi.”

Celtic’dagi o‘sishi esa faqat klub darajasida emas, yana bir maydonga – Shimoliy Irlandiya terma jamoasiga ham xizmat qilishi mumkin.

Yashil libosdagi meros

Howe orzulari faqat klub kuboklari bilan cheklanmaydi. U ilk bor yashil libosni kiygan paytdan buyon terma jamoaning o‘sishini ko‘rib keldi va endi o‘sha jarayonni davom ettirishni o‘ziga vazifa deb biladi.

“Shimoliy Irlandiya futbolkasi meni qabul qilgan paytdagidan ko‘ra yaxshiroq holatda qolishini xohlayman. Har doim o‘sha meros qurilishi va o‘sishini istayman”, – deydi u.

Bu mas’uliyat hissi keyingi avlodga bo‘lgan qarashida ham yaqqol seziladi. Howe Fermanagh’dagi yosh qizlar uchun yo‘l borligini ko‘rsatmoqchi.

“Agar ayollar futbolini Shimoliy Irlandiyada, Shotlandiyada, Angliyada men qo‘shilgan paytimdagidan atigi 1 foizga bo‘lsa ham yaxshiroq holatda qoldira olsam – bu men uchun g‘alaba. Agar bu Fermanagh’dagi yosh qizlarni oldinga intilishga, yo‘l borligini bilishga undasa, men uchun shuning o‘zi kifoya”, – deydi u.

Ballinamallard United’dagi ilk kunlardan boshlab, bugungi Celtic libosigacha bo‘lgan yo‘l uzoq bo‘ldi. Ammo u hali tugamadi. Oldinda sovrinlar bor, Shimoliy Irlandiya terma jamoasida qurilishi kerak bo‘lgan meros bor, uyda esa unga qarab turgan, o‘z yo‘lini qidirayotgan qizlar bor.

Savol bitta: Casey Howe bu yo‘lning qanchasini yana bosib o‘tishga tayyor?