Celticning LASKga qarshi mag‘lubiyati: McGregorning og‘ir so‘zlari

Callum McGregorning g‘azabi Celticning navbatdagi yevropalik qulashi fonida yagona aniq, hushyor ovoz bo‘lib yangradi. LASKka qarshi aql bovar qilmas darajadagi inqirozdan so‘ng u jamoadoshlarini “passiv” va “qo‘rqoq” deb atadi, so‘ng esa bir og‘iz gap bilan kiyinish xonasini muzdek jimlikka cho‘ktirdi: endi kim aslida qanday odam ekani ko‘rinadi.

Uning yevropalik dardlari ro‘yxati allaqachon uzun edi. Bu kecha esa alohida bobga aylandi.

4:0 dan – tubanlik sari

McGregor deyarli o‘n yildirki, Celticning eng barqaror, eng ishonchli futbolchisi. Kuboklar, chempionliklar, paradlar – hammasi bor. Lekin u bilan birga klubning eng qora yevropa kechalari ham yurib kelmoqda. 7:0, 7:1, 6:0 – Barcelona, PSG, Borussia Dortmund, Atletico Madrid. Kairat Almatyga qarshi 210 daqiqa gol ura olmagan jamoa, penaltilardan uchini boy bergan dramatik chiqib ketish, Midtjylland, Ferencvaros, Cluj, AEK Athens, Sparta Prague – bularning bari uning xotirasida.

Shunga qaramay, u hech qachon bu darajada qahrli ko‘rinmagandi.

Linzda hammasi yaxshi boshlangan edi. McGregorning zarbasi raqibdan qaytib, to‘p darvozaga kirib bordi. Umumiy hisob 4:0. LASK allaqachon Glazgoda imkoniyatlarni yo‘qqa chiqargan, o‘yinning dastlabki daqiqalarida ham yana bir nechta vaziyatni boy bergan, endi esa chiziq ortida qolayotgandek tuyulardi.

Mana shu yerda Celtic sinishi mumkin emasdek ko‘rindi. Lekin aynan shu yerda ular parchalanib ketdi.

Xatolar zanjiri va ruhiy qulashi

Bosim asta-sekin o‘sdi, maydondagi tanaffus esa faqat bitta lahzani kutayotgandek edi – dastlabki katta xato. U Benjamin Nygren tomonidan keldi. O‘ta beparvo, tushunarsiz pas LASKning goliga sabab bo‘ldi. Stadion uyg‘ondi. Celtic esa qaltirab qoldi.

Umumiy hisobda hali ham 4:1. Ammo tanaffusgacha bo‘lgan 32 daqiqada ham jamoa o‘zini xotirjam his qilmayotgani ko‘rinib turardi. Bu darajadagi ustunlikda ham xavotir sezilishi – allaqachon yomon alomat.

Ikkinchi bo‘limning uchinchi daqiqasida yana zarba. Bu safar markazda Auston Trusty yiqildi – nafaqat ramziy, balki bevosita. Jismonan yengib o‘tildi, yon tomonga surib tashlandi, hisob 4:2 bo‘ldi va LASKning ishonchi keskin oshdi. Trusty butun kecha davomida zaif nuqta bo‘lib qoldi, avstriyaliklar ham aynan shu joyni qayta-qayta teshib o‘tdi.

Yana o‘n daqiqa – va uchinchi gol. Endi esa butun jamoa vahima ichida. Har bir pasda ikkilanish, har bir duelda yutqazish. Celticning tanazzuli sekin emas, tezlashib borayotgan “sekin o‘lim”ni eslatardi.

Camilo Duran – birinchi o‘yinning qahramoni – izsiz yo‘qoldi. Kasper Hogh yugurdi, kurashdi, lekin hech qanday ta’sir ko‘rsata olmadi. Uzatmalar buzildi, pressing yo‘qoldi, struktura yemirildi. Bu paytda maydondagi jamoani emas, balki yo‘lini yo‘qotgan guruhni tomosha qilayotgandek edingiz.

Faralar yorug‘ida qotib qolgan quyonlar ham Celticdek adashmagandir.

Kapitan qahrga to‘ldi, lekin o‘zi ham yetarli bo‘lmadi

McGregor o‘rtada yong‘inlarni o‘chirishga urinib ko‘rdi. Qisqa, sodda gaplar bilan jamoadoshlarini hushyorlantirmoqchi bo‘ldi. Ammo taranglik shu qadar kuchli ediki, hatto uning ovozi ham to‘siqni yorib o‘ta olmadi.

Martin O’Neill chetda turib, o‘zidan o‘n yosh katta ko‘ringandek edi. U keyinroq bu o‘yinni o‘z karerasidagi eng og‘ir kechalardan biri deb atadi va mas’uliyatni zimmasiga oldi. Ammo bu qulashni bitta odam zimmasiga yuklab bo‘lmaydi.

Murabbiy zaxiradagi hamma imkoniyatni ishga soldi – 12 daqiqa ichida beshta almashtirish. Bu taktika ham, umidsiz tavakkal ham edi. Hech biri o‘yin ritmini o‘zgartira olmadi.

Celtic ikkinchi bo‘limda ham, qo‘shimcha bo‘limlarda ham darvozaga birorta to‘liq aniq zarba bera olmadi. Ular faqat tirnoqlari bilan jarlik chetiga osilib turgan odamga o‘xshardi. Bunday vaziyatda yakun qanday bo‘lishi oldindan ma’lum bo‘ladi.

To‘rtinchi gol 90-daqiqada keldi. Statistik jihatdan kech, lekin adolatli natija edi. O‘sha paytga kelib LASK Celtic darvozasiga 33 ta zarba yo‘llagandi, yakunda bu ko‘rsatkich 40 taga yetdi. Birinchi o‘yindagi 20 zarbani qo‘shsangiz – to‘liq bir yevropalik yakson qilish manzarasi.

Cameron Carter-Vickers bir oyog‘ida zo‘rg‘a yurar, Hogh ham xuddi shunday qiynalardi. Orqaga chekinayotgan Celtic esa Anthony Ralston, Dane Murray, Trusty va Liam Scalesdan iborat to‘rtlik bilan to‘lqinga qarshi turishga majbur bo‘ldi.

Beshinchi gol – deyarli rahm-shafqatdek tuyuldi. Yana bir futbolchi, bu safar Luke McCowan, noto‘g‘ri joyda, noto‘g‘ri vaqtda, noto‘g‘ri qaror qabul qildi. Nygren, Trusty, McCowan – xatolar zanjiri Celticni Chempionlar ligasidan uchirib tashladi.

Ambitsiya savoli yana qaytdi

Oxirgi daqiqalar cho‘zilib ketdi. LASK oltinchi gol uchun penalti tepish imkoniyatini boy berdi, Miguel Freckleton esa Celtic jarima maydoniga kirib borib, go‘yo tajribali yulduzdek ko‘rinib qoldi. Yaqinda St Mirren tarkibida bo‘lgan futbolchi, yangi klubidagi ilk daqiqalarida shu darajada erkin harakat qilayotgan bo‘lsa, bu raqibning holati haqida ham yetarlicha ma’lumot beradi.

Celtic bu paytga kelib oddiy “tartibsizlik”dan ham o‘tib ketgandi. Ular qo‘rqib qolgan, jismonan yengilgan, ruhiy sindirilgan, taktik jihatdan mag‘lub etilgan jamoaga aylandi. Bir hafta avval Glazgoda ko‘rinib turgan o‘sha silliq, o‘ldiruvchi hujumlar endi faqat optik illyuziya bo‘lib chiqdi – ichkarida esa ruhiy bo‘shliq yashiringan ekan.

4:0 hisobida hech kim bunday qulashi tasavvur qilmagan bo‘lardi. Lekin u sodir bo‘ldi.

Bu o‘yin yana bir bor achchiq haqiqatni ochdi: Celtic hali ham Kieran Tierneyga munosib zaxira chap qanot himoyachisiga ega emas. Yana bir haqiqat – jamoaning markazida jismonan kuchli, raqibni surib tashlay oladigan, maydonni “o‘z hududi” deb biladigan futbolchi yo‘q. Avstriyada ular aynan shunday tipdagi o‘yinchining yo‘qligi uchun to‘lov qildi.

Klub yozgi transfer bozorida ayrim yaxshi bitimlarni amalga oshirdi, lekin yetarli emas. Moliyaviy tomondan ular hatto foyda bilan yakunlagan. Ammo 40 million funtlik o‘yin yakunida orqa chiziqda Ralston, Murray, Trusty va Scales turgan bo‘lsa, bu klub sifatida o‘z ishini to‘liq bajarmaganini ko‘rsatadi.

Chempionlar ligasidan navbatdagi chiqib ketish faqat hisobdagi yo‘qotish emas. Bu o‘z-o‘zini hurmat qilishdagi navbatdagi zarba. Kairat, Midtjylland, Ferencvaros, Cluj, AEK Athens – Celtic bu nomlarni ortda qoldirdim deb o‘ylagandi. Endi esa ro‘yxatga yana bir ism qo‘shildi: LASK.

Savol shunday: bu safar ular chindan ham xulosalar chiqaradimi, yoki bu kecha ham klubning yevropalik azoblari tarixida yana bir satr bo‘lib qoladimi?