Champions Project va Ligue 2 Project: Velodromdagi portlash
Marsel yakshanba oqshomida faqat PSGga yutqazmadi. Klub o‘z muxlislarini ham yana bir bor boy berdi.
Stade Velodrome atrofida tongdan boshlab taranglik sezildi. Odatda “Le Classique” kuni shaharda bayramona shovqin bo‘ladi, bu safar esa havoda g‘azab va charchoq aralash edi. Maydonga chiqishdan ancha oldin tribunalarda katta, zaharxanda bannerlar ochildi: nishonda klubning amerikalik egasi Frank McCourt.
Bannerlar, hushtaklar va bir savol: 2026 – Ligue 2?
PSG bilan achchiq to‘qnashuv boshlanishidan avval ham kayfiyat allaqachon buzilgan edi. Muxlislar “Champions Project”ni eslatib, o‘sha va’dalarga kuldi. Eng ko‘zga tashlangan banner hammasini bir jumlaga jamladi: “2016: Champions Project. 2026: Ligue 2 Project? McCourt Out.”
Bu shunchaki shior emas, umidsizlik hukmi edi. Velodrom ko‘p narsani ko‘rgan, ammo bunday darajadagi ishonchsizlik kamdan-kam uchraydi.
Maydonda esa Marsel navbatdagi zarbani qabul qildi. 2:1 hisobidagi mag‘lubiyat – raqibga nisbatan navbatdagi og‘riqli zarba, lekin bu safar statistik ma’noda ham og‘ir. Klub barcha musobaqalar bo‘yicha ketma-ket beshinchi bor yutqazdi. Eng achinarlisi, yuqori ligada ilk besh o‘yinning to‘rttasida mag‘lub bo‘lish – Marsel tarixida birinchi marta.
Tarixiy klub uchun qora sahifa ochildi.
McCourt va’dalari: 200 million, katta so‘zlar va yo‘qolgan ishonch
2016 yilda sobiq Los Angeles Dodgers egasi Marselga kelganida, shahar uni qutqaruvchi sifatida kutib olgan edi. McCourt “Champions Project”ni e’lon qildi, to‘rt yilga 200 million yevrolik dastlabki investitsiya va’da qildi, klubni yana Fransiya cho‘qqisiga, Yevropa elitasiga qaytarishni maqsad qildi.
Pul sarflandi. O‘yinchilar keldi-ketdi. Ammo barqarorlik kelmadi. Chempionlik yo‘q, uzoq muddatli rejalar yo‘q, maydonda ham, klub siyosatida ham aniq yo‘l ko‘rinmaydi.
Yakshanba kuni tribunalarda o‘tirgan muxlislar bu orzuga endi faqat kinoya bilan qaradi. “Champions Project” endi ular uchun shunchaki muvaffaqiyatsizlik ramzi. Bannerlardagi “Ligue 2 Project?” yozuvi esa qo‘rquvni ochiq aytib qo‘ydi: bu yo‘l pastga olib ketmayaptimi?
Bir paytlar hukmron bo‘lgan Marsel – hozirgi uzoq soyasi
Marsel bir zamonlar Fransiya futbolining mutlaq hukmdori edi. 1980-yillar oxiri va 1990-yillar boshida ichki chempionatni zabt etib, 1993 yilda hali ham hech kim takrorlay olmagan natijaga erishdi – Champions League kubogini ko‘targan yagona fransuz klub.
O‘sha paytlarda “Le Classique” – nafaqat raqobat, balki kuchlarning haqiqiy to‘qnashuvi edi. Endi esa muvozanat butunlay buzilgan.
PSG 2011 yilda Qatar investorlari kelganidan beri boshqa darajaga chiqib oldi. Klub hozir ikki karra ketma-ket Yevropa chempioni sifatida tilga olinmoqda, bu esa ikki jamoa o‘rtasidagi sport masofasini yanada ochiq ko‘rsatadi. Marsel esa 2010 yildan beri Ligue 1 chempionligini ko‘rmagan, oxirgi sovrini ham 2012 yildagi, endi mavjud bo‘lmagan Liga Kubogi.
Bir tomonda cheksiz resurslar va doimiy da’vo. Ikkinchi tomonda – tarix, an’ana va tobora chuqurlashayotgan inqiroz.
Moliyaviy bo‘shliq va transferlarsiz yoz
Yozgi tanaffus Marsel uchun imkoniyat emas, bosh og‘rig‘ining davomiga aylandi. Champions League yo‘llanmasini qo‘ldan boy berish klub byudjetida katta teshik ochdi. Yirik tushumlar yo‘qoldi, risklar esa oshdi.
Natija aniq: yozgi transfer oynasida klub birorta yangi futbolchini olib kela olmadi. Direktorlar kengashi qo‘lini butunlay bog‘lab qo‘ydi. Yangi bosh murabbiy Bruno Genesio esa qisqarib ketgan, chuqurligi yo‘q tarkib bilan mavsumni boshlashga majbur bo‘ldi.
Taktik variantlar cheklangan, raqobat uchun zaxira deyarli yo‘q. Har bir jarohat, har bir diskvalifikatsiya – butun tizimni larzaga keltiradigan darajadagi muammo.
Genesio uchun ulkan sinov, McCourt uchun xavfli burilish
Ketma-ket besh mag‘lubiyat, tarixiy antirekordlar, tribunadagi ochiq isyon – bularning barchasi hozir bir odamning yelkasida jam bo‘lyapti: Bruno Genesio. U bu klubga murabbiy sifatida kechikib kelgandek ko‘rinadi, ammo aynan u vaziyatni burish vazifasini zimmasiga oldi.
Biroq Velodromda yakshanba kuni eshitilgan eng baland ovozlar murabbiyga emas, egaga qaratilgan edi. McCourt nomi har bir hushtakda, har bir shior ortida jarangladi. Muxlislar endi nafaqat natijalar, balki butun loyiha, butun yo‘nalishni so‘roq qilmoqda.
Marselga hozir bitta g‘alaba ham havodek zarur. Nafaqat turnir jadvali uchun, balki kiyinish xonasi, tribunalar va klub ofislarida to‘planib qolgan bosimni oz bo‘lsa-da tushirish uchun.
Savol endi shunday: bu tarixiy klub o‘zini yana bir bor qayta kashf qila oladimi yoki “Champions Project” sahifasi haqiqatan ham “Ligue 2 Project?”ga aylanib borayaptimi?
