Ellen Walshe ikki oltin bilan Dublinga qaytdi
Dublinga qahramon qaytdi: Ellen Walshe ikki oltin bilan uyga keldi, oldinda esa yanada katta sahna
Parijdagi yevropaliklar hovuzida porlagan yulduz bugun Dublin aeroportida yerga tushdi. Ellen Walshe – endi shunchaki iste’dodli irland suzuvchisi emas, ikki karra Yevropa chempioni.
200 metr va 400 metr individual kompleksda raqiblarini ortda qoldirgan Walshe uchun bu haftalik startlar nafaqat medallar, balki butun karerasida yangi bosqich bo‘ldi. Parijdagi hovuzda boshlangan sakrash, ko‘rinib turibdiki, bugun vatanga qaytganida haqiqiy sport hikoyasiga aylandi.
Aeroport eshiklari ochildi. Shovqin ko‘tarildi. Qarsaklar, bayroqlar, hayajonli yuzlar. Walshe esa shu onni yashirmadi – u hayratda edi, hayajonda edi.
U RTÉ News bilan suhbatda shunday dedi: bu qadar kutib olishni ko‘rib, o‘zini “mutlaqo hayratda” his qilganini, eshikdan kirib kelgan paytda hammasi birdaniga ustiga tushgandek bo‘lganini aytdi. U Parijdagi haftani “juda maxsus” deb atadi, nafaqat o‘zi, balki butun Irlandiya jamoasi uchun unutilmas xotira bo‘lib qolishini ta’kidladi.
Uyga qaytish ham oson kechmadi. U olqishlar ostida zalga chiqqanida, tan oldi: yana startga chiqayotgandek asabiylashgan, hatto o‘zini yomon his qilgan. Shunga qaramay, bir og‘iz so‘z bilan hammasini jamladi – bu uning orzusi bo‘lganini aytdi va barchaga minnatdorchilik bildirdi.
11 yillik mehnatning mevasi
Swim Ireland yuqori darajadagi tayyorgarlik direktori Andy Reid uchun ham bu kun alohida edi. U Walshe’ning aeroportdagi kutib olinishini kuzatar ekan, bu manzara ortida yotgan yillarni yaxshi biladi.
Reid ta’kidlashicha, Ellen 11–12 yil davomida og‘ir mehnat qilib kelmoqda. U aynan shu fidoyilik va intizom bugungi natijalarga olib kelganini aytib, sportchining ishiga qoyil qolishini yashirmadi. Uningcha, bu medallar – tasodif emas, uzoq muddatli rejaning, qat’iyatli mehnatning tabiiy davomidir.
Bugun spotlight asosan Walshe’da bo‘lsa-da, Parijdan qaytayotgan delegatsiyaning boshqa yulduzlari ham bor. Mona McSharry hozircha Fransiyada qolishni tanladi – qisqa dam olish, nafas rostlash uchun. Shunday bo‘lsa-da, Reidning fikricha, aynan Walshe va McSharry bu safar jamoaning yuzini belgilab berdi, irland suzishining darajasi va ambitsiyasini ko‘rsatib qo‘ydi.
Oldinda – dunyo sahnasi va Olimpiada yo‘li
Parijdagi Yevropa chempionati ortda qolgandek tuyulishi mumkin. Ammo murabbiylar shtabida vaqt yo‘q – reja allaqachon tuzilgan, taqvim tig‘iz.
Reid ochiq aytdi: ikki yildan keyin bo‘lib o‘tadigan Los Angelesdagi Olimpiada doimo ularning xayolida. Har bir start, har bir chempionat – shu yirik sahnaga tayyorgarlikning bir bo‘lagi. Saralash imkoniyatlari, shaklni ushlab turish, psixologik barqarorlik – bularning bari hozirdan o‘ylangan.
Kelasi yozda Budapeshtda bo‘lib o‘tadigan jahon chempionati, undan keyin esa Pekinda o‘tadigan qisqa yo‘lakli jahon chempionati navbatda turibdi. Demak, yaqin 12 oy ichida irland suzuvchilari uchun tinimsiz sinovlar boshlanadi. Walshe uchun esa bu ikki oltin – yo‘lning oxiri emas, balki yangi bosqichga kirish chiptasi.
Yengil atletikada ham oltin: Kate O'Connor navbati
Irlandiya sporti hozir faqat hovuz bilan cheklanib qolganicha yo‘q. Parijdagi yirik startlarda yana bir ism tilga olinmoqda – Kate O'Connor.
U Yevropa yengil atletika chempionatida yettibo‘lak (heptatlon) dasturida oltin medalni qo‘lga kiritdi va yaqin kunlarda Dublinga qaytishi kutilmoqda. Demak, aeroportdagi olqishlar tez orada yana yangraydi, bu safar yengil atletika yulduzi uchun.
Bugun esa sahna Ellen Walshe’ga tegishli bo‘ldi. Parijdagi hovuzdan Dublin aeroportigacha bo‘lgan yo‘l uni boshqa sportchiga aylantirdi – endi u nafaqat istiqbolli iste’dod, balki Yevropa chempioni. Savol bitta: bu ikki oltin, Los Angeles sari boshlanayotgan katta irland hikoyasining faqat kirish qismimi?
