Gallagher: Sydney derbisida o‘zini qayta kashf etadi

Sydneyda ertaga kechqurun bo‘lib o‘tadigan katta o‘yin arafasida Conor Gallagher o‘zini g‘alati, hatto biroz ramziy vaziyatda topdi. Uzoq masofadagi Accor Stadiumda 80 mingga yaqin muxlis qarshisida eski jamoasi Chelsea ga qarshi maydonga tushadigan Tottenham yarim himoyachisi uchun bu shunchaki mavsumoldi o‘yini emas. Bu – o‘zini yana bir bor isbotlash imkoniyati.

Avstraliyadagi kutilmagan “uy” muhit

Gallagher matbuot anjumanida Avstraliyadagi safar qanday taassurot qoldirganini yashirmadi. Tottenham ning bu qadar mashhurligini kutmagandi. Mashg‘ulotlarga kelgan tomoshabinlar, har bir mashqni olqishlab kuzatayotgan muxlislar, shahardagi shovqin – bularning barchasi jamoaga yangi energiya bergan.

Uning so‘zlaridan bir narsa aniq seziladi: bu turne futbolchilar uchun charchatadigan majburiyat emas, balki nafas rostlash, yangi mavsum oldidan boshni tozalash imkoniyati bo‘lib xizmat qilmoqda. Gallagher ertangi derbini ham aynan shunday kayfiyatda kutyapti – tomoshabinlar uchun bayram, o‘zi va jamoadoshlari uchun esa sinov.

“10”mi, “8”mi? Gallagher uchun farqi yo‘q – u maydonda bo‘lsa bo‘ldi

Tottenham yozda markaziy chiziqqa katta sarmoya kiritdi. Klub ikkita qimmatbaho “sakkizinchi raqam”ni olib keldi, Gallagher esa o‘tgan mavsum oxiri va mavsumoldi davrida ko‘proq “o‘ninchi raqam” sifatida harakat qildi.

U bu savolga sodda, lekin aniq ohangda javob berdi: murabbiy qayerga qo‘ysa, o‘sha yerda o‘ynaydi. U uchun asosiy narsa – maydonda bo‘lish, oldinga yugurish, raqibga bosim qilish va old chiziqdan yetakchilik qilish. Gallagher o‘zini faqat bitta rol bilan chegaralamoqchi emas. Bu uning o‘yin uslubiga ham mos: dinamik, agressiv, pressingga tayyor.

Shu bilan birga, u hozircha “10” zonasida ko‘proq paydo bo‘layotganini tan oladi. Bu esa De Zerbi ning unga bo‘lgan ishonchi va taktik ko‘rinishidan dalolat beradi.

De Zerbi bilan qayta tiklangan ishonch

Gallagher ning Tottenham dagi dastlabki oylarini eslash unchalik yoqimli emas. Atletico Madrid dan kelganidan keyin u muxlislar tanqidiga ham, o‘z o‘yinidan qoniqmaslikka ham duch keldi. Ammo Roberto De Zerbi kelishi bilan vaziyat o‘zgardi.

Italiyalik mutaxassis uni yana Chelsea dagi o‘sha ishchan, agressiv, maydonni “yeb yuboradigan” futbolchiga aylantira oldi. Gallagher bunga ochiq ishora qildi: murabbiy avvaldan uning qanday o‘yinchi ekanini bilgan, Brighton va Chelsea o‘rtasidagi o‘yinlarda uni yetarlicha ko‘rgan. Shuning uchun ham u Gallagher dan nimani kutishni, qayerda kuchli tomonlari yashirinib yotganini aniq tasavvur qilgan.

Aston Villa ga qarshi muhim gol, Premyer-ligada qolish yo‘lidagi hal qiluvchi performanslar – bularning barchasi o‘sha qayta tiklangan ishonchning natijasi. Gallagher ham buni yashirmaydi: ketma-ket o‘yinlar, yaxshi jismoniy holat, maydonda o‘zini erkin his qilish – ishonchni qayta tiklashning yagona yo‘li bo‘lgan.

Simeone, De Zerbi va futbolchining ruhiyati

Gallagher Diego Simeone haqida gapirarkan, unga bo‘lgan hurmatini alohida ta’kidladi. Atletico dagi yutuqlari, jamoaga bergan mentaliteti – bularni “ajoyib” deb baholadi. Lekin u bir narsani alohida urg‘uladi: har qanday murabbiy uchun eng katta qurol – futbolchiga ishonch berish.

U o‘zining yomon o‘yin qilgan paytlarini ham yashirmaydi. Ammo De Zerbi uni o‘sha holatda ham himoya qildi, uning asl salohiyatini esladi. Shundan keyin Gallagher asta-sekin o‘zini topdi. Bu jarayonning Chelsea dagi yakuniy bosqichiga aloqasi yo‘q, deydi u. Bu oddiy: yaxshi o‘ynasang, o‘zingni kuchli his qilasan; o‘yin amaliyoti bo‘lsa, ishonch ham qaytadi.

Yangilangan kiyinish xonasi va ichkaridagi kayfiyat

O‘tgan mavsum Tottenham uchun og‘ir bo‘ldi. Jadval, bosim, ichki muhit – hammasi murakkab edi. Hozir esa Gallagher ning ta’rifiga ko‘ra, jamoa ichida “yangi start” hissi bor. Ko‘p futbolchilar o‘sha-o‘sha, lekin kayfiyat butunlay boshqacha.

Yangi transferlar nafaqat sifat, balki xarakter ham olib kirgan. Gallagher aynan shuni alohida tilga oldi: yaxshi futbolchi bo‘lishning o‘zi yetarli emas, to‘g‘ri inson bo‘lish ham muhim. Kiyinish xonasida raqobat kuchaygan, lekin bu sog‘lom raqobat. U buni “Tottenham darajasidagi klub uchun tabiiy holat” deb biladi: agar asosiy tarkib uchun kurash bo‘lmasa, nimadir noto‘g‘ri ketayotgan bo‘ladi.

Avstraliyadagi mashg‘ulotlar, o‘yinlar, birga o‘tkazilgan vaqt – bularning barchasi jamoani birlashtirgan. Gallagher so‘zlariga ko‘ra, hamma xursand, hamma kuladi, hamma ertangi katta o‘yinni intiqlik bilan kutyapti.

Yoshlar uchun mezon bo‘layotgan Gallagher

26 yosh – zamonaviy futbolda ko‘pincha “to‘liq shakllangan” davr sifatida ko‘riladi. Gallagher ham endi o‘zini yoshlar uchun namuna bo‘lishi kerak bo‘lgan avlod vakili sifatida ko‘ra boshlagan. U hali kechagidek eslaydi: 18-19 yosh, katta jamoaga kirish, o‘z o‘rnini topishga urinayotgan paytlar.

Endi esa vazifa boshqacha. U maydonda ham, undan tashqarida ham standartni yuqori ushlashga harakat qiladi. Professional bo‘lish, o‘zini tutish, mashg‘ulotga munosabat – bularning barchasi akademiyadan chiqqan yoshlar uchun jonli dars.

Gallagher bu rolni balandparvoz gaplar bilan emas, amaliyot bilan bajarmoqchi. Pressingga birinchi bo‘lib otilib chiqadigan, raqibdan to‘pni tortib olish uchun oxirigacha kurashadigan, xatodan keyin yashirinmaydigan futbolchi – yoshlar ko‘rishi kerak bo‘lgan obraz aynan shunday.

Oldinda – derbi va butun mavsum

Sydneydagi derbi – tarixiy. Chelsea va Tottenham o‘rtasidagi ilk o‘yin Buyuk Britaniyadan tashqarida, yana shunday ulkan stadionda, to‘la tribunalar qarshisida o‘tkaziladi. Gallagher uchun esa bu yana bir sinov: eski klubga qarshi, yangi rolida, yangi ishonch bilan.

Tottenham og‘ir mavsumdan so‘ng o‘zini qayta qurishga kirishgan. Yangi imzolar, yangilangan futbol falsafasi, kiyinish xonasidagi kayfiyat – barchasi bir savolni ochiq qoldiradi: bu jamoa yozgi va’da va kayfiyatni sovuq, shafqatsiz Premyer-liga haftalarida ham saqlab qola oladimi?

Javoblar ertadan, Accor Stadiumdagi chiroqlar ostida, eski va yangi Gallagher maydonga tushganda boshlanadi.