Kieran Trippier: Premer-ligadan Chempionshipga qaytish
Kieran Trippier: Premer-ligadan keyin “reset” tugmasini bosgan yulduz
Compton Parkdagi kichik majlis xonasiga u xuddi mashg‘ulotdan to‘g‘ri maydonga chiqayotgandek kirib keladi. To‘liq Wolves anjomida: mayka, shortik, klub shippaklari. Yuzida esa charchoq emas, balki yana bir bosqichni boshlayotgan futbolchining ishonchi bor.
Uch kun. Trippier Wolves bilan shartnoma imzolaganidan keyin Rob Edwards bilan ishlashi atigi shuncha davom etdi. O‘sha murabbiy, o‘zi aytganidek, uni Premer-ligadan Chempionshipga tushishga ko‘ndirgan asosiy sabab edi. Uch kundan so‘ng Edwards ishdan olindi, klub esa allaqachon uning o‘rniga César Peixoto bilan kelishuvni tezlashtirayotgan edi.
“Men buni kutmagandim,” deydi Trippier. “Lekin bu klubning qarori. Rob bilan yaxshi suhbatlarim bo‘lgan, albatta, lekin men bu yerga Wolves uchun o‘ynashga keldim. Futbolda kutilmagan narsalar ko‘p, bu ham shunday bo‘ldi. Shunchaki davom etdim: bolalarim bilan ta’tilda edim, Mallorcada mashq qildim va pre-sezondagi birinchi kunga tayyorlanayotgan edim.”
Yevropa cho‘qqilaridan Chempionship girdobiga
Trippierning gaplari uning xarakteriga mos: ochiq, to‘g‘ri, niqobsiz. Aynan shuning uchun ham u qayerga bormasin, tezda sevimli futbolchiga aylanadi.
U Newcastle safini tark etgunga qadar Eddie Howe qo‘l ostida klubning ko‘tarilishida asosiy figuralardan biri bo‘ldi. Carabao Cupdagi g‘alaba – o‘sha davrning ramzi. Ungacha Diego Simeone bilan Atlético Madridda La Liga chempioni bo‘ldi, Mauricio Pochettino davridagi Tottenham bilan Chempionlar Ligasi finaliga chiqdi. To‘rtta yirik turnirda Angliya terma jamoasi sharafini himoya qildi, Euro 2024 finaligacha bo‘lgan yo‘lda har bir o‘yinda maydonga tushdi.
Endi esa u yana ikkinchi darajali liga ostonasida. Oxirgi marta bu yerda 12 yil avval, Burnley bilan ko‘tarilganida o‘ynagan. Endi esa juma kuni Blackburnga qarshi Chempionship ochilish o‘yinida Wolves safida maydonga tushishga hozir. Bu, albatta, tabiiy qadam emas. O‘tgan sentyabrda St James’ Parkda Barcelona, bu oktyabrda esa Molineuxda Bolton.
“Chempionshipga tushishdan uyalmayman, chunki bu yerda ko‘p yillar o‘ynaganman,” deydi u, Barnsley safida o‘smirligida Darren Moore bilan yonma-yon himoyada turgan kunlarini eslab. “Eddie Howe va Ross Wilson bilan yaxshi gaplashdim, mavsum oxirida yangi narsani sinab ko‘rishni xohlaganimni aytdim. Qiziqayotgan klublar ko‘p edi, lekin men uchun eng muhimi – farzandlarimga yaqin bo‘lish.”
Manchesterni uy deb biladigan Trippier bu liganing qanchalik shafqatsiz ekanini yaxshi tasavvur qiladi. U 2012–13 yilgi mavsum yakunini eslaydi: Burnley safida Wolvesni 2:1 hisobida mag‘lub etib, o‘z jamoasini tushib ketishdan saqlab qolishgan, Wolvesni esa deyarli League One sari itarib yuborishgan.
“Jamoa ichida gaplashyapman, chunki aksariyat futbolchilar hech qachon Chempionshipda o‘ynamagan. Biz o‘sha yigitlarga bu liga qanchalik og‘irligini tushuntirishimiz kerak,” deydi u. “Ularga aytdim: bu liga tinimsiz. Premer-ligadan butunlay boshqacha. Lincoln safaridagi o‘yin ham juda qiyin bo‘ladi. Lekin yigitlar – Tommy Doyle, Adam Armstrong – gaplarimni tinglashdi. Tayyor bo‘lishadi.”
Edwards ketdi, Peixoto keldi – Trippier esa o‘z yo‘lida
Wolves bilan ikki yillik shartnoma (yana bir yilga uzaytirish opsiyasi bilan) imzolaganidan keyin bu Trippierning birinchi katta intervyusi. U qaror qabul qilishdan avval Doyle, Conor Coady, John Ruddy va Sam Johnstone bilan maslahatlashgan. Turkiyadagi ta’tilda “klub ichkarisi” haqida hammasini so‘rab chiqqan.
Edwardsning kutilmagan ketishi, André kelajagini klubga bog‘laganidan atigi bir oy o‘tib, Raúl Jiménez qaytib, Trippier transferi bilan paydo bo‘lgan ijobiy kayfiyat hali so‘nmasidan ro‘y berdi. Bu haqida so‘ramaslikning iloji yo‘q, lekin Trippier gapni tezda boshqa yoqqa burib, o‘zining boshqa tajribalari haqida ham to‘xtaladi – xususan, Eddie Howe bilan xayrlashuv haqida.
“U klubni Premer-ligada ushlab qoldi, ikki marta Champions League yo‘llanmasini oldi, kubok yutdi. Eng muhimi – u muxlislar bilan jamoani qayta bog‘ladi. Menga aytishgandi, Saudiya Arabistoni boshchiligidagi yangi egalikdan oldin bu yer yoqimsiz joy bo‘lgan, muxlislar egalar, rahbariyat bilan to‘qnashgan. Yangi egalari kelgach, murabbiy bilan birga hammani birlashtirdi. Xuddi Gareth Southgate Angliyada qilgandek.”
Howe haykali bo‘lishiga loyiqmi? Trippier kulib javob qaytaradi: “Baribir kubok yutdiku. Lekin bu qarorni men qabul qilmayman.” U Newcastledagi parade, murabbiyga bag‘ishlangan ulkan banner, tribunadagi mehr haqida gapirar ekan, ovozida achinish seziladi. “U albatta klub tarixiga kiradi. Uning ketganidan juda xafa bo‘ldim.”
Messi, Simeone va o‘sha yarim final
Trippier uchun og‘riqli nuqtalardan biri – Argentina bilan bo‘lgan Jahon chempionati yarim finali, o‘sha so‘nggi daqiqalarda buzilgan “past blok”. U bu sahnani Simeone davridagi o‘nlab o‘yinlar bilan solishtiradi.
“Men bu holatda Simeone bilan juda ko‘p bo‘lganman. U bilan 30 ga yaqin o‘yinni sanab bera olaman, o‘sha tarzda o‘ynab, o‘yinni yopganmiz. U o‘yin so‘ndirishning ustasi. Thomas Tuchel ham bu vaziyatni ko‘p ko‘rgan, Champions League yutgan, Bayern Munich bilan zo‘r ishlagan… Bizda esa bo‘lmadi. Qarshimizda esa bir tugma bosish bilan hammasini o‘zgartira oladigan eng buyuk futbolchilardan biri bor edi,” deydi u Lionel Messi haqida gapirar ekan, barmoqlarini shiqillatib. “Men unga qarshi ko‘p o‘ynaganman: 60 daqiqa maydonda yurib yuradi, keyin birdan uchta gol urishi mumkin. Uning sehr-jodu shunaqa.”
Peixoto – “100 mil tezlikda” ishlaydigan murabbiy
César Peixoto nomi Angliyada ko‘pchilik uchun yangilik bo‘lishi mumkin, lekin Trippier portugaliyalik murabbiyning ishini avvaldan bilganini aytadi. Gil Vicente bilan o‘tgan mavsum, portugaliyalik murabbiylar to‘lqini – bularning bari unga yot emas.
Eng muhimi – Peixoto ingliz tilida bemalol gapiradi, shuning uchun Trippierga Madriddagi kunlaridan qolgan ispanchasini ishga solishga hojat yo‘q. “Madridda pochta xodimi kelganida eshikni o‘g‘lim ochardi, chunki u erkin ispancha gapirardi,” deya kuladi u.
Yangi murabbiy qanday inson?
“Juda talabchan. Rostgo‘y. Mashg‘ulotlarda 100 mil tezlikda ishlaydi, biroz ‘telba’ – yaxshi ma’noda. Lekin juda talabchan va agar muvaffaqiyat qozonmoqchi bo‘lsak, bizga aynan shunday murabbiy kerak. Qoidalari bor: ishonchini sindirma, kechikma. Uning yomon tomoniga tushishni xohlamasdim, shuni aytishim kifoya.”
Trippier sentyabrda 36 yoshga kiradi. U Mateus Manédan ikki barobar katta – o‘tgan mavsumda Newcastlega qarshi o‘yinda uni yaqin masofadan ko‘rgan, endi esa Wolvesning yangi umidlaridan biri sifatida yonma-yon o‘ynaydi.
“O‘zimni juda yaxshi his qilyapman, hatto so‘nggi yillarda bo‘lganimdan ham yaxshiroq. Avvalgidek tez emasman, lekin doimo bu yerda tezman deb hisoblayman,” deydi u, chakkasiga barmog‘ini tekkizib. “Hali ko‘p yillar o‘ynay olishimga ishonaman.”
“Hamma bizni urib tushirishni xohlaydi”
Wolves uchun Trippier transferi – yirik o‘lja. U o‘zini Newcastlega o‘tgan payti bilan solishtiradi.
“Atlético Madridni tark etib, Newcastlega borganimda ham ko‘p odamlar hayron bo‘lgandi. Lekin butun kareram davomida biror qarorimdan afsuslanmaganman.”
Endi esa u Peixoto boshchiligidagi liderlar guruhining bir qismi. U biladi: bu mavsumda Wolves har bir stadionda asosiy nishonga aylanadi.
“Blackburnga qarshi o‘yin – Chempionshipdagi birinchi tur. Hamma ko‘zlar bizda bo‘ladi,” deydi u. “Premer-ligadan tushgan jamoaga hamma yutqazishni istamaydi, aksincha, alohida motivatsiya bilan o‘ynaydi. Wolves uchun o‘tgan yil og‘ir bo‘ldi, lekin bu yangi mavsum. Bu – reset. Haqiqat shuki, hozir Chempionshipdamiz. O‘tgan mavsumni unutish, oldinga qarash, ijobiy bo‘lish kerak. Bizning maqsadimiz – Premer-ligaga darhol qaytish.”
Savol endi bitta: Kieran Trippier boshchiligidagi bu Wolves bunga tayyormi – yoki Chempionshipning tinimsiz marafoni yana bir yulduzni sinab ko‘radimi?
