Liverpool: Chempionlikdan keyingi g‘azab va umidsizlik
Liverpool atigi bir yil avval chempionlik shon-shuhrati ichida transfer bozoriga kirib kelgandi. Endi esa o‘sha klub atrofida umidsizlik, xavotir va ochiqcha g‘azab hukmron. Muxlislar buni yashirmayapti, yozgi oynani esa “boshidan oxirigacha buzib qo‘yilgan” deb atayapti. Nishonda – transferlar uchun mas’ul rahbariyat, ayniqsa Richard Hughes.
Chempionlikdan keyingi “telbalik”
O‘tgan yozni eslashning o‘zi yetarli. Liverpool Angliya chempioni bo‘lgan, transfer qo‘mitasi esa o‘ziga xos manifestga o‘xshagan yozni o‘tkazgandi. Florian Wirtz, Jeremy Frimpong, Hugo Ekitike, keyin esa zarbaning o‘zi – Alexander Isak. Bundesliganing yulduzlari, “o‘yinchoq emas” darajadagi hujumchilar, raqiblar esa ochiqchasiga xavotirga tushgan, Liverpulga mavsum boshlanmasidan oldinyoq yana bir sovrin yozib qo‘yilgandi.
Ammo maydonda boshqacha voqelik kutib turardi. Kadrlar qog‘ozda mukammal ko‘rinsa-da, mavsum oqimida bu tarkib kutilgan darajada ishlamadi. Shunga qaramay, muxlislar shunday agressiv, rejalashtirilgan transfer siyosatini klubning ambitsiyasi sifatida qabul qilgandi.
Bugun esa hammasi teskari tomonga ag‘darilgandek.
Sotish bor, o‘rnini to‘ldirish yo‘q
Bu yozda Liverpool boshqacha yo‘l tanladi. Aslida “yo‘l tanladi” deyish ham qiyin – ko‘proq yo‘lni yo‘qotdi, desak to‘g‘riroq. Klub birin-ketin futbolchilarni sotmoqda, lekin ularning o‘rniga kim kelishi masalasi havoda osilib qolgan.
Hatto Bajectic ham ketdi. Muxlislar savol beradi: asosiy uchlik ortida o‘sha chiziqda kim o‘ynaydi? Zaxira qaerda? Rotatsiya qaerda?
Eng katta chiziq esa ancha oldin chizilgan edi – Mohamed Salah ketishi deyarli aniq bo‘lib turganiga olti oy, balki undan ham ko‘proq bo‘ldi. Buni bilmagan odam qolmadi. Lekin uning o‘rniga keladigan “keyingi Salah” hanuz yo‘q. Aniqroq aytganda, nomzodlar bor – ammo reja yo‘q. Muxlislar uchun eng alam qiladigan nuqta ham shu.
Defensiv yarim himoyachi masalasi esa alohida bosh og‘riq. Jamoa yangi taktikada to‘p bilan hujumkor bo‘layotgan, to‘p yo‘q paytda esa markaziy himoyachilarni yalang‘och qoldirayotgan beklar bilan o‘ynayapti. Bunday tizimda tayanch yarim himoyachisiz o‘ynash – xavf bilan o‘ynash. Muxlislar buni ko‘ryapti, sobiq futbolchilar ko‘ryapti, hatto hozirgi sardorlar ham bu haqda gapiryapti. Ammo transfer bozorida bu ehtiyojga javob beradigan ism hanuz yo‘q.
Shu payt savol tabiiy tug‘iladi: bu qanday rejalashtirish?
Hughes nishonda
Klub ichidagi qarorlar markazida Richard Hughes turibdi. Yoz bo‘yi Liverpulga yozayotgan muxlislar bir narsada yakdil: agar boshqa sohada bu darajada asosiy vazifalarni bajarmaslik kuzatilganida, bu odamlar allaqachon ishdan ketgan bo‘lardi.
M.Nair, Mumbaydan yozgan sodiq muxlis, his-tuyg‘ularni keskin so‘zlar bilan ifodalaydi: rahbariyat murabbiyni oxirgi kunlarda qo‘l-oyog‘idan bog‘lab qo‘ydi, jamoa “boshisiz tovuq”dek bozorga yugurib, Barcola, Minteh, Sarr kabi variantlar ortidan quvmoqda. Bu na uzoqni ko‘ra oladigan strategiya, na chempionlikka da’vogarlik qiladigan klubga yarasha reja.
Uning fikricha, klubni eski “Liverpulcha” yondashuvga qaytaradigan transferlar – Victor Munoz tipidagi shartnomalar. Arzon, bosimsiz, lekin potensiali yuqori futbolchilar. Muxlisning ichki ovozi Munoz vaqt o‘tishi bilan o‘zini oqlashiga ishontiradi. Ammo bitta “shrewd signing” bilan tizimdagi barcha muammolarni yopib bo‘lmaydi.
Boshqa bir muxlis – Limerikdan yozgan The Mighty Quinn – yanada sodda savol beradi: “Nima bo‘lyapti o‘zi?” Salah ketishi ma’lum edi, o‘rinbosar yo‘q. Chempionat allaqachon boshlangan, klub esa Barcola, Sarr, Mintah atrofida shoshilib yuribdi. Markaziy yarim himoya esa allaqachon o‘tgan mavsumdan beri yongan chiziq.
U Newcastle bilan o‘yinni misol keltiradi. Energetik, yaxshi tashkil etilgan raqib Liverpulni yana bir bor ochib tashladi. Orqa chiziq qo‘rqinchli ko‘rinishda, ikki bekga qarshi har bir yugurish – muxlislar uchun yurakni changallaydigan lahza. Bu faqat bitta o‘yinning muammosi emas, o‘tgan mavsumdan beri davom etayotgan tendensiya.
Shu orada Arsenal, Man City, Chelsea, Spurs, Aston Villa transfer bozorida pozitsiyalarini mustahkamlab, tarkibni chuqurlashtirib boryapti. Liverpool esa, muxlislar ta’biri bilan aytganda, “qo‘lida hech narsa qolmagan holda” turibdi. Yaqinda chempionlikni “sayr qilib” olgan klub uchun bu keskin pasayish.
Kutishlar pasaymoqda
Bu yozgi oynaning eng xavfli oqibati – natija emas, kayfiyat. Muxlislar endi chempionlikni talab qilmayapti, hatto kuchli to‘rtlik ham ayrimlar uchun shubhali tuyulmoqda. Eng og‘iri, umid darajasi tushib ketdi.
M.Nair o‘ziga aniq qaror qilgan: bu mavsumni “katta umidsiz” tomosha qiladi. Agar jamoa yana bir bor markaziy chiziq orqali oson yorib o‘tilsa, ilk bor murabbiyga emas, rahbariyatga qarshi ichida g‘azab uyg‘onadi. Klopp davrida televizorga baqirgan, qarorlarni so‘ragan muxlis endi aybni boshqa joyda ko‘ryapti.
Uning oldiga qo‘ygan ssenariylari keskin farq qiladi: yoki Andoni “Pep–Sir Alex–Klopp” uchligining birlashgan versiyasiga aylanib, mo‘jizaviy mavsum yaratadi, yoki klub Spurs yoki Wenger davridagi Arsenal singari yillar davomida “yaqin, lekin yetarli emas” holatiga tushib qoladi.
Bu endi faqat taktika yoki bitta o‘yinning muammosi emas. Bu – yo‘nalish masalasi.
Savol ochiq qolmoqda
Liverpool hali bozor yopilguncha bir-ikki kuchli zarba berishi mumkin. Uch-to‘rt sifatli transfer, aniq reja, to‘g‘ri pozitsiyalar – va kayfiyat birdaniga o‘zgarib ketishi hech gap emas. Bu klub bunga qodirligini o‘tgan o‘n yillikda ko‘rsatgan.
Ammo bugungi manzara boshqacha: raqiblar mustahkamlanib borayotgan paytda, Liverpul o‘zini zaiflashtirayotgandek ko‘rinadi. Muxlislar esa bitta savolni tobora balandroq ovozda so‘rayapti:
Agar bu yozda ham o‘zini oqlaydigan qat’iy qarorlar bo‘lmasa, bu klub yana qancha vaqt chempionlik haqida jiddiy gapira oladi?
