Man Utd ayollar futbolida qiyinchiliklar: Skinner ketishi va Olidning muammolari
Marc Skinner davrida bu klub ayollar futbolida nihoyatda muhim burilish nuqtasiga chiqqandek ko‘ringandi. 2024-yilda ilk katta sovrin, so‘ngra tarixdagi birinchi Yevropa ishtirokida darrov Champions League chorak finali. Hammasi bitta yo‘nalishni ko‘rsatardi: o‘sish, keyingi bosqich, yuqoriga yurish.
Bugun esa manzara butunlay boshqa.
Skinner ketdi. Man Utd Women Super League jadvalining eng past pog‘onasida, hatto ligaga endigina ko‘tarilgan Charlton’dan ham yomonroq to‘plar nisbatiga ega. Bir necha yil davom etgan puxta qurilishdan keyin bu jamoa ko‘z o‘ngimizda yemirilayotgandek.
2018-yilda qayta tashkil topganidan beri ligadagi eng uzun g‘alabasiz seriya – olti o‘yin. Atigi ikki tur o‘tdi, lekin har ikkala uchrashuv ham xavotirli signallarni yorqin ko‘rsatib berdi. Yangi bosh murabbiy Eva Olid uchun bu ikki og‘ir zarba lavozimiga darrov bosim olib keldi.
Bu vaziyatni faqat uning bo‘yniga qo‘yish adolatdan bo‘lmaydi. U bu tarkibni meros qilib oldi, muammolar esa ikki sust o‘yindan ancha oldin boshlangan. Chelsea’dan 0:5 hisobidagi mag‘lubiyatdan keyin u: “Menga bosh egish yoqmaydi. Boshni baland tutamiz va davom etamiz”, – dedi.
Endi uning pozitsiyasi faqat qarshilik ko‘rsatish, taslim bo‘lmaslik bo‘lishi mumkin. Shu bilan birga, u o‘ziga berilgan imkoniyatlarni savol ostiga qo‘yishga haqli. Bunday savollar ichkarida allaqachon berilgan bo‘lishi ham mumkin. Maydondagi ishonchsizlik klubning ayollar dasturiga bo‘lgan befarqligini juda aniq aks ettirayotgandek.
Investitsiya kamligi haqida ko‘p yozildi. Ayrimlar buni qiziqishning o‘zi yetishmasligi bilan bog‘laydi. Yozda klubning yo‘nalishi o‘zgardi: tayyor yulduzlarni olib kelish o‘rniga, arzonroq model – akademiya va yoshlarni targ‘ib qilishga urg‘u berildi. Aynan shu burilish Skinner’ni eshikdan chiqishga majbur qildi. Rasmiy talqinda bu “o‘zaro kelishuv” bo‘ldi, ammo 43 yoshli murabbiy ochiq-oydin ko‘proq vositalar talab qilganini yashirmadi. Bu iltijolar rad etilgani tushunarli.
Olid oldidagi baland devor, aslida, atigi ikki o‘yindan keyin butun balandligi bilan ko‘rinib qoldi. Statistika ham ayovsiz: Man Utd ligada yangi ko‘tarilgan jamoalar hisobga olinmaganda, ilk ikki turda eng kam zarba yo‘llagan klub bo‘yicha rekordni takrorladi – o‘tgan mavsumda tushib ketgan Leicester bilan barobar.
Har bir yangi murabbiy o‘ziga xos moslashuv davridan o‘tadi. Bu davr ko‘pincha yoqimsiz bo‘ladi. WSL doirasida Chelsea bilan 14 ta urinish – 14 ta muvaffaqiyatsizlik. Demak, bu galgi mag‘lubiyat ham uzoq yillik azobli haqiqatning davomidir: Man Utd Chelsea’ni yenga olmaydi.
Besh to‘plab yutqazish esa odatdagi ssenariy emas. Skinner davrida qurilgan mustahkam poydevor birdaniga chayqalayotgandek. Endi navbatda Arsenal – kelasi shanba, Sky Sports efirida. Shuncha kamchilik orasidan qayerdan boshlashni o‘ylashning o‘zi og‘ir. Balki, haqiqatan ham, endi pastga tushadigan joy qolmagandir?
Olid uchun bitta haqiqat bor: o‘yinlar bundan ham yomonlashishga haqqi yo‘q.
Chelsea savol beradi: James haqiqiy “9” bo‘la oladimi?
Chelsea uchun bu g‘alaba oddiy uch ochko emasdi. Bu zarba edi. O‘tgan hafta Aston Villa bilan 1:1 hisobidagi durangdan keyin Sonia Bompastor jamoasi keskin tanqid ostida qolgandi. Ustunlikni g‘alabaga aylantira olmagani uchun savollar ko‘paydi. Javob esa Old Trafford’dagi kabi bo‘lishi mumkin emasdi – u yanada shafqatsiz bo‘ldi.
Raqib qulay bo‘lishi mumkin, lekin bu Chelsea ko‘rsatgan shou qiymatini pasaytirmaydi. Bompastor o‘yindan keyin: “Raqibni og‘ir ahvolga solish imkoniyati bo‘lsa, eng katta hurmat – imkon qadar ko‘proq gol urish”, – deb izoh berdi.
Chelsea Man Utd’ga hech qanday yengillik ko‘rsatmadi. Aksincha, kuchlilar zaifni yeb qo‘ygandek manzara. Elita bilan oddiylik o‘rtasidagi farq yaqqol ochildi.
Lauren James yana bir bor London klubi superquroliga aylandi. Bu safar u yolg‘iz emasdi. O‘yin ritmini Keira Walsh belgilab berdi, Sjoeke Nusken va Wieke Kaptein esa to‘qnashuvlarda ustunlik qilib, markazni yopib qo‘ydi.
Yon chiziqlarda Katie McCabe va Ellie Carpenter tinmay yugurib, kenglik yaratdi, James uchun markazdagi bo‘sh zonalar ochildi. Lucy Bronze hatto markaziy himoyadan turib, old chiziqqa nozik uzatmalar tashlab turdi. Ular to‘pni Jamesga yetkazdi – James esa uni ushlab qoldi, aylantirdi, yakunladi.
Ikki o‘yinda 19 ta zarba. Liganing eng yuqori ko‘rsatkichi. U “false 9” sifatida Chelsea uchun jiddiy variantga aylanayotganini ko‘rsatmoqda, ayniqsa, an’anaviy hujumchilar jarohat yoki formada bo‘lmagan paytda. Bompastor bu “qutqaruv kartasi”dan ehtiyotkorlik bilan foydalanishi kerak bo‘ladi. Bunday sxema har hafta ham ishlamaydi.
Oldinda Arsenal, so‘ng Champions League’da Lyon. Bu raqiblar Man Utd kabi “hamkorlik qilmaydi”. Ular xatoni kechirmaydi.
Georgia Stanway: Arsenalning yangi yuragi
Yangi mavsumning dastlabki haftalarida yana bir futbolchi ko‘zga tashlanmoqda. Georgia Stanway. U 2022-yilda Bayern Munich safini tanlab, WSL’ni tark etgandi. Endi esa qaytdi – boshqa o‘yinchi sifatida.
Angliya terma jamoasida u to‘p bilan ishlash mahoratini allaqachon ko‘rsatib bo‘lgan. Ammo Arsenal’dagi dastlabki o‘yinlarida uning paslar diapazoni yanada kengaygani seziladi. Bu shunchaki texnika emas, bu butun jamoaning hujum qurilishi uchun yangi platforma.
Debyut uchrashuvida u 98 ta pasni manziliga yetkazdi. Ikki tur yakuniga ko‘ra, faqat Liverpool markaziy himoyachisi Grace Fisk undan ko‘proq – 194 ta – aniq pas bergan. Stanway’ning o‘zi ham 194 ta ko‘rsatkichga ega, lekin muhim jihat – ularning 91 tasi uchinchi zonaga, ya’ni hujumga yo‘naltirilgan. Bu liga bo‘yicha eng yaxshi natija.
Bunday aniqlik Arsenal uchun yangi eshiklarni ochadi. Endi markaziy ijod faqat Mariona Caldentey zimmasida emas. Stanway so‘nggi chiziqqa yo‘llagan paslari bilan raqib mudofaasini doimiy sinov ostiga qo‘ymoqda. Crystal Palace’ga qarshi o‘yinda u to‘rtta golli vaziyat yaratdi – bu “Gunners” uchun yetarlicha imkoniyat edi.
Alessia Russo bu safar odatdagidek sovuqqon bo‘la olmadi, imkoniyatlarni boy berdi. Ammo bitta narsa aniq: Stanway bor ekan, Arsenal darvozadan juda uzoqlashib ketmaydi. Savol endi boshqacha: bu sifatli ta’minot klubni nihoyat chempionlik bahsiga qaytara oladimi?
