Manchester United 10 kishilik raqibga yutqazdi: savollar ko‘paymoqda
Manchester United atigi to‘qqiz oy ichida uchinchi marta birinchi bo‘lim tugamasidan 10 kishiga tushib qolgan raqibga yutqazdi. Bu safar ham Old Trafford jim bo‘ldi. Hisob 0:1, raqib – Manchester City, gol – Erling Haaland. Va, albatta, bahs markazida hakamlar.
Pro Refning rasmiy uzri, Haalandning g‘alaba to‘piga doir “xato qaror”ni tan olishi atrofida munozaralar to‘lqinlanmoqda. Ammo Carringtonda bo‘ladigan ichki tahlil bundan ancha chuqurroq bo‘ladi. Bu mag‘lubiyatni birgina hakam xatosiga yuklab bo‘lmaydi. Jamoa tuzilmasi, o‘yin falsafasi, zaxira sifati – hammasi ko‘rib chiqiladi.
To‘rtta o‘yinda to‘rtta ochko – bu Manchester United emas
O‘tgan haftada Everton ustidan olingan durangdan so‘ng Michael Carrick “uch o‘yindan to‘rt ochko yomon emas” degan fikrlarni qaytarishga urindi. Endi esa o‘zi ham tan olmoqda: to‘rtta o‘yindan to‘rtta ochko – klub mezonlari uchun yetarli emas.
Bitta g‘alaba, u ham bo‘lsa yangi ko‘tarilgan Ipswich ustidan uyda. Shundan ortiq emas. Natijada savollar yomg‘iri boshlanishi tabiiy: transfer siyosati, tarkib tanlovi, o‘yin rejasi, o‘yin davomida qilingan o‘zgarishlar, hatto Carrickning o‘zi haqida ham.
Carrickning o‘zi esa qisqa javob berdi: “Bizga tanaffus yoki qayta start kerak emas. Oldinga qarab yurishimiz va yana g‘alaba qozonishni boshlashimiz kerak”.
Old Traffordda 16 sentyabr kuni Carabao Cup doirasida Brighton keladi. To‘rt kundan keyin esa safarda Fulham. Ikki o‘yinning, ammo Carrick uchun bu oddiy navbatdagi haftalik emas. Agar natijalar ijobiy bo‘lmasa, keyingi uch haftalik xalqaro tanaffus butunlay “nima noto‘g‘ri ketmoqda?” degan savol bilan to‘ladi.
10 kishilik City va Unitedning yo‘qolgan quroli
Enzo Maresca matbuot anjumanida Phil Fodenning qizil kartochkasi o‘yinni City uchun qiyinlashtirganini tan oldi. Lekin u ayni pallada United uchun ham bu vaziyatning nega muammo bo‘lishini aniq ifoda qildi.
“Ular o‘tish fazalarini va orqadagi bo‘sh zonalarni yaxshi ko‘radigan jamoa. Biz 10 kishi bo‘lib, orqaga tushdik va ularni kutdik, shunda biz o‘tish fazalariga yo‘l qo‘ymadik, orqaga bo‘sh zona ham bermadik. Shu sababli o‘yinda biz uchun ham, ular uchun ham qiyinlashdi”, – dedi Maresca.
Manchester United so‘nggi o‘n yilga yaqin davrda, Jose Mourinho kelganidan beri, eng samarali ko‘rinishini aynan qarshi hujumda ko‘rsatib keladi. Ole Gunnar Solskjaer bu modelni o‘zgartirmoqchi bo‘ldi, ammo oxiriga yetolmadi. Erik ten Hag va Ruben Amorim ham o‘z ligalarida to‘pni nazorat qiluvchi, raqibni bo‘ysundira oladigan jamoalar bilan muvaffaqiyat qozongan murabbiylar sifatida shu yo‘lni sinab ko‘rdi, lekin Old Trafforddagi haqiqat boshqacha bo‘lib chiqdi.
Endi esa navbat Carrickda. U futbolchi sifatida to‘pni o‘zida saqlashni, aniq pas berishni, o‘yinni boshqarishni yaxshi ko‘rardi. Demak, o‘z jamoasidan ham shuni kutishi tabiiy.
Ammo to‘pni saqlash – bu bir narsa. Uni sifatli aylantirish, zich himoyalanayotgan, bo‘sh zona bermaydigan, shaklini buzmaydigan raqibga qarshi imkoniyat yaratish – butunlay boshqa daraja. City 10 kishi bo‘lib aynan shuni sinovdan o‘tkazdi va United bunga javob topolmadi.
155 millionlik yoz va hanuz topilmagan javoblar
Yozgi transferlar markazi asosan yarim himoyani qayta qurishga qaratildi. Youri Tielemans, Carlos Baleba, Andrey Santos – United o‘rtada yangi ritm, yangi sifat izladi. Xarajat – taxminan 155 million funt.
Ammo hozircha natija sust. Tielemans hali eng yaxshi formasini topgani yo‘q. Baleba debyut ham qilmadi. Santos esa Hulldagi ochilish o‘yinidan so‘ng zaxiraga tushdi va Cityga qarshi umuman maydonga tushirilmadi.
Shu bilan birga, chap qanot himoyasida kutilgan yangilanish ham bo‘lmadi. Luke Shawning Premier League doirasida 41 o‘yindan iborat uzluksiz start seriyasi yakuniga yetdi, ammo orqasidan sifatli raqobat keltiradigan yangi futbolchi kelmadi. Bu esa jamoa balansida sezilarli bo‘shliq qoldirdi.
O‘yinning so‘nggi daqiqalaridagi almashuv ham ko‘p narsani aytib turardi. Marcus Rashford o‘rniga 83-daqiqada yoz bo‘yi transfer bozorida erkin turgan, endi esa olib kelingan Niderlandiya hujumchisi Joshua Zirkzee tushdi. Bu – United tomonidan qilingan atigi ikkinchi o‘zgarish edi. Boshqa variantlar yo‘qligini, zaxira chuqurligi talab darajasida emasligini juda ravshan ko‘rsatib qo‘ydi.
Bruno Fernandes: raqamlar bor, lekin ta’sir kamaygan
O‘tgan mavsumda Bruno Fernandes PFA va Futbol yozuvchilari assotsiatsiyasi tomonidan yil futbolchisi deb topilgandi. To‘qqizta gol, Premier League rekordini yangilagan 22 ta golli uzatma – u jamoaning yuragi va miyasi bo‘lib ishladi.
Bu mavsum startida raqamlar yomon emasdek: uchta gol, bitta assist. Ammo bu faqat statistik qism. Eng katta xavotir – uning umumiy o‘yinga ta’siri pasaygandek ko‘rinishi. Cityga qarshi bahsda ayrim kuzatuvchilar uni charchagan, fikri tiniq bo‘lmagan holda ko‘rdi. Bu esa savollarni ko‘paytirdi: nega u Champions League uchrashuvida ham to‘liq 90 daqiqa maydonda qoldi?
Sabab aniq: ikki yillik tanaffusdan so‘ng qayta boshlangan yevropalik elita sahnasida United hech narsani tavakkal qilmoqchi emasdi. Raqib – Azerbaijan chempioni Sabah FK bo‘lsa ham, Carrick xavfga bormadi, eng kuchli tarkibni tashladi.
Tanaffusga qadar hisob 3:0 bo‘lgandi. Uch kundan keyin Manchester City bilan derbi kutib turgan bir paytda, sardorni maydonda to‘liq ushlab turish qarori esa ko‘pchilikni hayratga soldi. Ayniqsa, murabbiy barcha besh o‘zgarishdan foydalanganini inobatga olsak.
Bruno Fernandes shartnomasining so‘nggi yiliga kirdi, klub esa uni 2028 yil yozigacha uzaytirish imkoniyatiga ega. Lekin bugungi manzara bitta xavfni ko‘rsatmoqda: United hamon unga haddan tashqari bog‘langan. U charchasa – jamoa ritmi buziladi, u pasaysa – butun hujum tizimi sekinlashadi.
Old Trafforddagi katta savol
Old Trafforddagi bu mag‘lubiyat hakamning kechirim xati bilan unutilmaydi. Savol aniq: Manchester United nihoyat o‘zi bo‘lishni xohlagan jamoaga aylanadimi yoki yana bir mavsumni o‘tish davri sifatida o‘tkazadimi?
Javob, ehtimol, yaqin ikki o‘yinda va Carrickning eng ishonchli futbolchisini qanday boshqarishida yashirin.
