Mourinho qaytdi: Madridda yangi galaktiklar
Madrid yoz bo‘yi bir ism atrofida qaynadi. Mourinho. Portugaliyalik afsona qaytdi, va u odatdagidek maydonga tushmasdan turib ham jang chiziqlarini chizib bo‘ldi.
Uning eng keskin bayonoti esa Kataloniyadan kelayotgan superyulduz – Yamal haqida bo‘ldi.
Yamal – unvonlarga to‘la 19 yosh, lekin Bernabeuda eshik yopiq
Yamal allaqachon uchta La Liga chempionligi, Yevropa va Jahon chempionati g‘olibligi bilan futbol tarixidagi eng serunvon o‘smirlardan biriga aylangan. O‘tgan mavsumda u 45 o‘yinda 42 gollik ishtirok qayd etdi va 2026-yilgi Ballon d’Or uchun asosiy nomzodlardan biri sifatida ko‘rilmoqda.
Shunday fon, shunday raqamlar. Lekin Mourinho uchun bu yetarli emas.
“El Chiringuito” dasturida undan Yamalni “Santiago Bernabeu”ga olib kelish istagi bormi, deb so‘rashdi. Javob qisqa va sovuq bo‘ldi: yo‘q.
U Yamalni “ajoyib futbolchi, ulkan salohiyatga ega, bu yoshida Yevropa va jahon chempioni bo‘lish odatiy hol emas” deya e’tirof etdi. Ammo darhol chizig‘ini tortdi: Madridda joy yo‘q. Uning so‘zlariga ko‘ra, hozirgi tarkib “yuqori darajadagi”, u “hech kimga joy ochmaydi”. “Bu endi mening yigitlarim. Va mening futbolchilarim eng zo‘r”, deya ta’kidladi u.
Bu nafaqat sport bahosi, bu psixologik zarba. Ayniqsa, “El Clasico” fonida.
140 millionlik ishonch: Diomande uchun sahna tayyor
Mourinho bu qat’iyatni havodan olmayapti. Real Madrid yozda bozorni portlatdi: klub RB Leipzigdan Yan Diomandeni 140 million yevroga olib keldi – bu klub tarixidagi rekord transfer.
Kot-d’Ivuardan chiqqan bu qanot hujumchi yangi mavsumda o‘ng qanotni egallashi kutilmoqda. Qarama-qarshi tomonda esa Vinicius Junior o‘z hududini saqlab qoladi – u Arsenalning ulkan taklifini rad etdi va Madridda qolishni tanladi.
Mourinho Diomande haqida gapirar ekan, qanot futbolchisidan nimani kutishini aniq chizib berdi: tezlik, agressiya, ikkala qanotda ham o‘ynash qobiliyati. U bunday profilni “topish juda qiyin, nihoyatda mushkul” ekanini aytdi. Eng muhimi – yosh, rivojlanish uchun katta maydon, oldinda Madridda ko‘p yil.
Mourinho o‘z qarorini oddiy qilib tushuntirdi: futbolchining profilini, jamoaga nima bera olishini tahlil qilgan, va shundan so‘ng: “Ha, men uni xohlayman”, degan.
Yamalga yopiq eshik – Diomandega to‘liq ishonch. Murabbiyning tanlovi shubhasiz.
Barcelonada navbatchilik almashinuvi: Flick davri va Yamal yuki
Madrid o‘z galaktiklarini safga tizayotgan paytda, Barcelona boshqa jarayondan o‘tmoqda. Hansi Flick qo‘l ostida klubda navbatchilik almashinuvi ketmoqda.
Robert Lewandowski Chicago Fire safiga ketdi. Ferran Torres esa Paris Saint-Germainga yo‘l oldi. Kataloniya hujum chizig‘ida bo‘shliq paydo bo‘ldi va bu bo‘shliqni to‘ldirish vazifasi endi yanada ko‘proq Yamal yelkasiga tushadi.
U allaqachon yulduz. Endi esa u jamoa yuziga aylanishi kerak.
Qizig‘i shundaki, ashaddiy raqobatga qaramay, Mourinho Barcelonaga nisbatan kam uchraydigan iliq fikr bildirdi. Flick, Deco va jamoa qilayotgan ishni “zo‘r” deb baholadi, ularga qarab “yoqayotganini” tan oldi.
Bu gaplar ortida hurmat bor. Ammo shu bilan birga, bu kelayotgan to‘qnashuvning fon musiqasi ham.
Yangi avlod sahnaga chiqmoqda
Yaqin yillarda La Liga bunday mavsumni ko‘p ko‘rmagan. Yamal va Diomande – global futbolning keyingi avlodi ramzi sifatida maydonga chiqmoqda.
Flick boshchiligidagi Barcelona ketma-ket ikki mavsum ichki chempionatda g‘olib chiqdi. Real Madrid esa ularni taxtdan tushirishga chanqoq. Mourinho qaytgan, Bernabeuda rekord transferlar, yuqori bosim, katta gaplar. “El Clasico” yana bir bor faqat uch ochko uchun emas, balki avlodlar kurashi uchun ham maydonga chiqadi.
Diomande uchun narx, Yamal uchun isbot
2026–27-yilgi mavsum boshlanar ekan, eng katta bosim Diomande zimmasida bo‘ladi. 140 million yevro – bu nafaqat transfer summasi, bu har hafta eslatib turiladigan mas’uliyat. U Mourinho tanlovini oqlashi, o‘ng qanotni o‘z hududiga aylantirishi, Yamalni rad etish qarori bejiz bo‘lmaganini ko‘rsatishi kerak.
Yamal esa boshqa yo‘lni tanlaydi: u allaqachon tarix yozishni boshlagan. Endi u bu yo‘lni davom ettirishi, yana bir bor chempionliklar, individual mukofotlar, hal qiluvchi o‘yinlar bilan o‘z darajasini tasdiqlashi lozim. Va, albatta, har bir “El Clasico”da Mourinho nimani “yo‘qotayotganini” ko‘rsatishga urinadi.
Savol endi shunda: kelajak yillarda bu qarorlar haqida gap ketganda, eslab qolingan narsa qaysi bo‘ladi – Mourinho Diomandega bo‘lgan ishonchmi yoki Yamalni rad etish xatosimi?
