Newcastle United yozgi bo‘roni: Matias Fernandez-Pardo va o‘zgarishlar
Matias Fernandez-Pardo nomi yozgi oynaning oxirgi kunida e’lon qilinganda, bu shunchaki navbatdagi transfer xabari emasdi. Bu butun yozgi bo‘ronning ramziga aylandi.
Belgiya hujumchisi klubning transfer oynasi ochilishidan oldinyoq bosh maqsadi bo‘lgan, ammo bitim oson yechiladiganlardan emasdi. Lille bilan nozik muzokaralar, murakkab shartlar, vaqt tig‘izligi – hammasi so‘nggi haftalargacha cho‘zildi. Oxir-oqibat, Newcastle o‘zini anchadan beri kuzatib kelayotgan futbolchini olib kelishga muvaffaq bo‘ldi.
O‘sha kunning o‘zi esa klub uchun ikki mutlaqo boshqa yo‘lga tushgan hujumchi haqida hikoya bo‘ldi. Bir tomonda – chaqqon, portlovchan Fernandez-Pardo. Ikkinchi tomonda – baland bo‘yli, klub rekord transferi Nick Woltemade, u o‘sha kuni Juventus safini ijaraga qo‘shildi.
Woltemade atigi bir yil avval Newcastle safiga qo‘shilgandi. Shunga qaramay, bu yoz Taynsaiddagi davr almashinuvining timsoliga aylandi.
Yangi murabbiy, yangi yuzlar, eski tayanchlarning ketishi
Yoz boshida Eddie Howe iste’foga chiqdi. Uning o‘rniga yangi mavsum boshlanishiga bir necha hafta qolganda Matthias Jaissle tayinlandi. Chempionlar Ligasi orzularini qayta yoqish uchun kelgan nemis mutaxassisi, klub ichida allaqachon boshlangan silkinishning markaziga tushdi.
Kapitan Bruno Guimaraes ham ketganlar safidan joy oldi. U bilan birga bir nechta asosiy futbolchilar klubni tark etdi. Shu bilan birga, sakkiz nafar yangi futbolchi keldi va klub bir transfer oynasida ham xarajat, ham savdo bo‘yicha o‘z rekordlarini yangiladi. Bu yoz Newcastle qiyofasini tanib bo‘lmas darajada o‘zgartirdi.
Bu inqilob tasodifan kelmadi. Bahorda boshlangan signallar yozda portladi.
Aprel boshlarida klub Kieran Trippier shartnomasi tugagach, ketishini rasman e’lon qilgandi. 34 yoshli himoyachi faoliyati so‘ngiga yaqinlashayotgan bo‘lsa-da, kiyinish xonasidagi ta’siri, maydondagi ovozi, mezon sifatidagi roli beqiyos edi.
Sobiq Angliya terma jamoasi a’zosi Wolves safiga o‘tgach, oradan oylar o‘tib ham Newcastle haqida gapirganda hissiyotini yashirmadi. Klubdan olganini, qaytarishni istaganini, ketish qarori o‘zi va klub uchun to‘g‘ri vaqtga to‘g‘ri kelganini ta’kidladi. Eng muhimi, u ketish uslubiga ahamiyat berdi – jamoadoshlar, klub va, albatta, muxlislarga hurmat bilan xayrlashishni istadi.
Anthony Gordonning Barcelona, Sandro Tonalining Tottenham safiga o‘tishi esa moliyaviy qoidalar fonida unchalik kutilmagan bo‘lmadi. Bu transferlar klubga nafas olish, qayta sarmoya kiritish imkonini berdi.
Ammo ichkarida hech kim Bruno Guimaraes ketishi mumkinligini jiddiy tasavvur ham qilmagandi.
Bruno ketgan lahza va yo‘qolgan mavsum
O‘tgan mavsum so‘nggi turida Fulhamga qarshi o‘yinda sodir bo‘lgan bir epizod hammasini aytib turgandek edi. Newcastle uchun qayta-qayta qutqaruvchi bo‘lgan, o‘rtada maydonni yutib berishga odatlangan yarim himoyachi charchadi. U yiqildi, shifokor yetib kelmasidan etik bog‘ichlarini yecha boshladi, so‘ng skamyaga qarab o‘zgarishni so‘radi.
Bu kadr Newcastle’ning ichki Premyer Liga mavsumini to‘liq ifodalaydi: og‘riqli, charchatgan, 12-o‘rin bilan yakunlangan kampaniya. Rahbariyat kutgan darajadan ancha past, Yevropa yo‘llanmasi va millionlab funtlik daromad qo‘ldan ketgan edi.
Shu sharoitda Bruno bilan yangi shartnoma imzolash ehtimoli deyarli yo‘q edi. Oradan ko‘p o‘tmay, uning Arsenal safiga 75 million funt evaziga o‘tishi bo‘yicha ish yuritganlardan biri bu fikrni qat’iyan rad etdi.
O‘tgan yozda Alexander Isakni istamasalar ham Liverpoolga boy bergan Newcastle, bir yil ichida to‘rtinchi asosiy futbolchisini ham sotishga majbur bo‘ldi.
Ustiga ustak, klub bosh maqsadlari bo‘lgan Victor Munoz va Johan Manzambi ham qo‘ldan chiqdi – biri Liverpool, ikkinchisi Aston Villa safini tanladi.
Shu paytda tashqaridan qaraganlar uchun Newcastle rejasiz, yo‘qsiz qolayotgandek ko‘rinishi mumkin edi. Klub ichida esa boshqacha kayfiyat hukm surdi.
Rahbariyatdagi yuqori lavozimli manba bitta chiziqni qayta-qayta takrorladi: bu oynani faqat yopilgach baholash mumkin. Bir nomurod bitim butun strategiyani o‘zgartirmaydi, reja saqlanadi, kayfiyat buzilmaydi. Ular to‘xtab, afsus qilish o‘rniga, darhol keyingi variantga o‘tishdi.
So‘nggi ikki hafta – burilish nuqtasi
Yozning yakuniy ikki haftasi aynan shunday “keyngi qadam”lar davriga aylandi. Himoyachi Amar Dedic, yarim himoyachi Nico Gonzalez va hujumchi Matias Fernandez-Pardo ketma-ket kelib qo‘shildi.
Mavsumiy abonement egasi Adam Widdrington nazarida aynan shu uchlik va maydondagi dastlabki ishoralar kayfiyatni o‘zgartirdi. Liverpool bilan 2:2 hisobidagi jangovar durang, shundan so‘ng Tottenham Hotspur maydonida 2:0 hisobidagi ishonchli g‘alaba – tashqi shubhalarni ichkaridagi ishonchga almashtirgan pallalar bo‘ldi.
Uning aytishicha, yoz davomida ko‘pchilik Newcastle’ni tushib ketishga asosiy nomzod sifatida ko‘rgan. “Murabbiysi kim o‘zi? Bu yosh futbolchilar kim? Yarim jamoani sotib yubordinglar”, degan gaplar ko‘paygan.
Widdrington ham bu oynani “ajoyib” deb baholamaydi. Lekin u “yaxshi” deb ataydi – ayniqsa, Bruno ketishidan keyingi umidsizlik fonida. O‘sha paytda muxlislarni ilhomlantiradigan narsa deyarli qolmagandek tuyulgandi. Oxirgi uch transfer esa kayfiyatni keskin o‘zgartirdi.
Jaissle jamoasi uchun mos hujumchi
Fernandez-Pardo, ayniqsa, Jaissle qurayotgan jamoa uchun uslubiy jihatdan juda mos tushadi. Premyer Liga mavsumining birinchi turida Newcastle 138 marta sprint qilgan – bu ligadagi eng yuqori ko‘rsatkich. Bu raqam tasodif emas, yangi murabbiyning talabini ko‘rsatadi.
Jaissle allaqachon Fernandez-Pardo haqida gapirar ekan, uning “portlovchanligi”ni alohida urg‘uladi. Bu sifat, har qancha mehnatkash bo‘lmasin, Woltemade o‘yinida yetishmasdi – hatto o‘tgan yil Newcastle safida yaxshi start qilgan pallalarida ham.
Endi esa chiziqni yosh, tezkor, yuqori pressingga tayyor hujumchi egallaydi. 21 yoshli futbolchi uchun moslashuv davri bo‘ladi, xatolar ham, yorqin kechalar ham bo‘ladi. Bu yosh jamoa bilan birga u ham o‘sadi, yiqiladi, yana turadi.
Lekin bitta narsa aniq – ular ishonchsiz maydonga qadam qo‘ymaydi.
Mavsum boshlanishidan oldin Jaissle buni ochiq aytdi: ular umid va ishonchni qo‘ldan bermaydi. Bu yozda Newcastle ko‘p narsani yo‘qotdi, lekin shuni saqlab qoldi. Endi esa savol bitta: bu ishonch yangi davrni boshlab bera oladimi?
