Premyer-liga ochilish kuni: Hull City va Lucas Herringtonning debyuti

Premyer-liganing ilk turi. “MKM Stadium”da vaqt 60-daqiqadan oshgan, hisob tablo­sida kutilmagan manzara: Hull City – Manchester Unitedga qarshi 2:0 oldinda. Shunda zaxira o‘rindig‘idan bir yigit o‘rnidan turdi. Atigi 18 yosh. Atigi bir haftadan beri Angliyada. Ammo Sergej Jakirović uchun u allaqachon ishonchli variant edi.

Lucas Herrington Nobel Mendy o‘rniga maydonga tushar ekan, vazifa aniq edi: bu hisobni saqlab qolish. O‘yinni yopish. United bosimni oshirishi tayin edi.

“Qanday ish qilishim kerakligini bilardim, – deydi u, debyutidan ikki hafta o‘tib. – O‘yinni oxirigacha olib chiqishimiz shart edi. Oson bo‘lmasdi, ular bor kuchini tashlashini bilardik. Zaxiradan chiqqanlari bilan ham shunday qilishdi, yanada hujumkor bo‘lishdi.”

Bir haftalik Angliya, besh yillik shartnoma

U o‘sha paytda Buyuk Britaniyaga kelganiga bir haftadan sal oshgan edi, xolos. MLSdagi Colorado Rapidsdan besh yillik shartnoma evaziga kelgan yigit. Transfer summasi bo‘yicha raqamlar turlicha aytildi, bazaviy to‘lov va bonuslar bo‘yicha ham aniq tafsilotlar ochiqlanmadi. Ammo bitta fikr atrofida yakdillik bor: Lucas Herrington – tarixdagi eng qimmat Soccerooslardan biri, Avstraliya futboli tarixidagi eng qimmat o‘smir va MLS tarixida himoyachi uchun eng katta bitim markazida turgan futbolchi.

Bu yuksalishni “meteorit tezligida” deb atash ham kamlik qiladi. U shu hafta oxiri 19 yoshini qarshi oladi. Raqib – Aston Villa. Taxminan bir yil avval esa u NPL QLD jamoasi Olympic FCga qarshi mavsumoldi uchrashuvida maydonga tushgan, xolos. O‘sha paytda 2026-yilda Rapidsga o‘tishi e’lon qilingan edi, lekin undan keyin nimalar bo‘lishini ko‘pchilik tasavvur ham qilmagan: MLSda muntazam o‘yinlar, xalqaro debyut, Jahon chempionati, so‘ng Premyer-ligaga sakrash.

Kamroq o‘yin, kattaroq sahna

Hull City mavsum startida ketma-ket ikki g‘alaba qayd etdi. Herrington ikkala uchrashuvda ham zaxiradan maydonga tushdi. Hozircha ligada 100 foizlik natijani saqlab turgan atigi to‘rt jamoa bor: Hull, Manchester City, Chelsea va Arsenal. Yangi ko‘tarilgan jamoa uchun bu — sensatsion boshlanish. 50 ta ham professional o‘yini bo‘lmagan 18 yoshli yigit uchun esa yanada kattaroq sinov.

U esa bu sinovga qarshi qoqilmayapti.

“Buni oson deb aytmayman. Lekin juda maroqli, – deydi u. – O‘yinlar intensivligi juda yuqori, bir lahza ham diqqatni yo‘qotmaslik kerak. Atrofingni doim his qilib turasan, maydonni skanerlaysan, gaplashasan. Mening pozitsiyamda bu juda muhim. Butun maydonni ko‘rasan. Bu men uchun zo‘r tajriba bo‘lyapti.”

Yangi shahar, yangi hayot

Maydondan tashqarida ham hayot keskin o‘zgargan. Hull ko‘chalarida uni to‘xtatib, suratga tushishni so‘rashadi. U esa endi Premyer-liga avtoturargohiga munosib bo‘lgan “yaxshi” mashinaga ega. Eng katta hayajon esa – dunyoning eng kuchli hujumchilari bilan to‘qnash kelish kutilishi. Ayniqsa, Manchester City yulduzi Erling Haaland.

“Unga kelganda, hujumchilar orasida e’tibordan chetda qoldirish qiyin”, – deydi Herrington.

Bu yo‘l – tasodif emas, orzu qilingan yo‘l. U shunday deydi: bu trayektoriya haqida u bolaligidan orzu qilgan. Lekin bir narsani alohida urg‘ulaydi: minnatdorlik. Murabbiylarga. Uni Jahon chempionatida juda yoshligida maydonga tushirgan Socceroos bosh murabbiyi Tony Popovicga. Klub darajasida unga ishonganlarning barchasiga.

“Har bir murabbiy, har bir imkoniyat men uchun juda qadrli bo‘lgan”, – deydi u.

Avstraliyadan chiqqan “Rolls-Royce”

So‘nggi yillarda Avstraliyadan ko‘plab iqtidorlar chiqdi. Lekin hech biri Herrington kabi chaqqon sur’atda yuqoriga ko‘tarilmadi.

O‘sha paytda Brisbane Roar bosh murabbiyi bo‘lgan Ruben Zadkovich u A-League’da birorta o‘yin o‘tkazmasidan turib, uni “Avstraliya futbolidagi eng yaxshi himoyachi” deb atagan. Socceroos sardori Harry Souttar esa uning Jahon chempionatidagi Paragvayga qarshi debyutidan keyin uni “Rolls-Royce”ga qiyoslagan. Popovic esa unga Misrga qarshi pley-off uchrashuvida start tarkibda maydonga tushish mas’uliyatini topshirgan, hatto penaltilar seriyasida zarba berish huquqini ham ishonib bergan. Yaxshi qaror bo‘lgan-bo‘lmaganidan qat’i nazar, bu ishonchning o‘lchovi edi.

Shimoliy Amerikadagi yig‘inlarda esa deyarli har bir jamoadosh uni ta’riflashda bitta so‘zni takrorlagan: “unbelievable”.

Zlatan bilan suhbat va qo‘rquqsiz futbol

Misrga qarshi o‘sha penalti seriyasida u zarbasini yo‘qotdi. Odatda bunday lahzalar yosh futbolchilarni sindirishi mumkin. Lekin bu safar boshqa voqea sodir bo‘ldi. Zlatan Ibrahimović va’dasida turdi va Herrington bilan alohida gaplashdi.

“U menga: ‘Hech kimdan qo‘rqma; bu yerda bo‘lishing bejiz emas, borib o‘yna, rohatlan’, dedi, – deydi Herrington. – U o‘zi ham bu ligada o‘ynagan. Uning xabari shunday bo‘ldi: zavqlan, hech narsadan qo‘rqma. Mehnat qil, o‘zing bo‘l… Premyer-ligada o‘ynash – ulkan tajriba.”

Yosh yigit uchun bu so‘zlar oddiy motivatsiyadan ko‘ra ko‘proq narsani anglatadi. Ayniqsa, hozir, u Angliyaning eng shafqatsiz ligasida himoyachi sifatida o‘z nomini yaratishga kirishgan pallada.

Oilaviy tayanch va sovuqqon bosh

Yaqin haftalarda uning hayotida yana bir burilish bo‘ladi. Unitedga qarshi debyutini tomosha qilish uchun tribunada bo‘lgan onasi tez orada Brisbane’ga qaytadi. Yorkshiredagi yangi hayotini endi u mustaqil davom ettiradi.

Ammo Herringtonni boshqalardan ajratib turadigan jihat shuki, u maydonda ko‘rsatayotgan sovuqqonlik, xotirjamlik hayotda ham seziladi. Socceroosdagi jamoadoshlari uni nafaqat texnikasi, balki mentaliteti uchun ham maqtab keladi.

“Ota-onam doim hayotimda kamtarlikni birinchi o‘ringa qo‘yishgan, – deydi u. – Yerda yurishni, o‘zimni yo‘qotmaslikni, mehnatdan to‘xtamaslikni o‘rgatishgan. Axir men hali 18daman, oldimda o‘rganadigan, ustida ishlaydigan juda ko‘p narsalar bor. Buni har kuni eslab turaman. Murabbiylarim ham shuni takrorlashgan: kamtar bo‘l, mehnat qil. Qo‘llab-quvvatlovchi guruhimdagi hammaning shuni aytishi meni yanada mustahkamlaydi. Men esa doim yaxshiroq bo‘lishga intilaman.”

U o‘zini “tayyor mahsulot” deb hisoblamaydi.

“Har doim ijobiy fikrlashga harakat qilaman: hali ustida ishlashim kerak bo‘lgan juda ko‘p jihatlar bor. Men yakuniy darajaga yetganim yo‘q. Shuning uchun mehnat qilishda davom etaman.”

Savol esa endi boshqacha: bu tezlikda o‘sayotgan, kamtarligi va sovuqqonligi bilan ajralib turgan bu yigit Premyer-ligada qanchaga boradi? Hull City uchun esa, ehtimol, bu savolga javob topishdan ko‘ra muhimrog‘i bor: ular bu yoqimli boshqichni qancha vaqt Herrington bilan birga davom ettira oladi?