Premyer-liga startida poyga allaqachon ikki otlikmi?

Atigi to‘rt tur ortda qoldi. Jadvalga qarasangiz esa, mavsum o‘rtalaridagi manzaraga o‘xshaydi: yuqorida yana ikkita tanish ism — Arsenal va Manchester City. Qolganlar esa hozircha tomoshabin.

So‘nggi to‘rt mavsumning uchtasida birinchi ikkilikka kirgan shu juftlik yana ajralib chiqdi. To‘rt o‘yindan to‘rt g‘alaba, 12 ochko, bir xil ritm, bir xil sovuqqonlik. Savol o‘zi-o‘zidan tug‘iladi: chempionlik poygasi allaqachon ikki klub qo‘liga o‘tib bo‘ldimi?

Arsenal: chempionlikdan keyingi sovuqqon yurish

Arsenal bu mavsumga chempion sifatida keldi. Mikel Arteta jamoasi 22 yillik tanaffusdan so‘ng o‘tgan mavsumda kubokni ko‘tarib, ko‘p bahs-munozaralarga sabab bo‘lgan, ammo natija bergan “attritsion” uslubini maydonga qo‘ygandi.

Yozda ham ular birinchi signalni erta berdi: Community Shieldda Manchester City 3:0 hisobida yengildi. Bu shunchaki sovrin emas edi, psixologik zarba edi. Arsenal shu ruhda davom etdi: liga doirasida Coventry, Aston Villa, Chelsea va Sunderland ustidan g‘alabalar, Yevropada esa Napoli mag‘lub etildi.

Hisob-kitob oddiy: liga bo‘yicha to‘qqiz o‘yindan buyon faqat g‘alaba. Har qanday turnirda 90 daqiqalik o‘yinda so‘nggi mag‘lubiyat — 19 aprel, yana o‘sha Cityga qarshi. Himoya esa deyarli mukammal: to‘rt turda atigi bitta gol o‘tkazib yuborilgan.

Shu bilan birga, raqamlar Arsenalning mutlaq hukmronligini emas, sovuqqon va pragmatik yondashuvini ko‘rsatadi. To‘plar soni bo‘yicha ular ligadagi eng yaxshi emas — 8 ta gol, Brighton (13) va Chelsea (10) oldinda. Zarba bo‘yicha ham ilk o‘ntalikka zo‘rg‘a kiradi: 10-o‘rin. Raqib jarima maydonidagi tegishlar bo‘yicha oltinchi. Lekin hisobda emas, ochkoda ustun bo‘lish muhim — Arteta jamoasi aynan shuni bajaryapti.

Manchester City: Pepdan keyingi hayot va bahsli derbi

Manchester Cityda esa davr tugadi. Olti chempionlik va bir Treble bilan yakunlangan o‘n yillikdan so‘ng Pep Guardiola ketdi. Uning o‘rnini sobiq yordamchisi Enzo Maresca egalladi. Bu o‘zgarish ko‘pchilikni qiziqtirgan bitta savolni tug‘dirdi: tizim saqlanadimi?

Javob hozircha aniq: ha. Liga startida to‘rtta o‘yin — to‘rtta g‘alaba. Bournemouth, Crystal Palace, Coventry taslim etildi, Yevropada Porto ustidan g‘alaba qayd etildi. Eng shov-shuvlisi esa, albatta, yakshanba kungi Manchester derbisi bo‘ldi.

Old Trafforddagi 1:0 hisobidagi g‘alaba atrofida bahslar tinmadi. Erling Haaland urgan yagona gol keyinroq Premier League hakamlik organi tomonidan tan olingan xato fonida yanada katta mavzuga aylandi: epizod ofsayd tufayli bekor qilinishi kerak edi. Biroq protokolda bitta satr qoladi — City uch ochko oldi.

Himoya bu yerda ham asosiy tayanch: to‘rt o‘yinda atigi ikkita gol o‘tkazilgan. Hujumda esa raqamlar Arsenalnikiga o‘xshash — 8 ta gol, zarbalar bo‘yicha 11-o‘rin, raqib jarima maydonidagi tegishlar bo‘yicha beshinchi pog‘ona. Yaqqol ustunlik emas, lekin natija barqaror.

Statistik fon: 4ta g‘alaba — chempionlik kafolatimi?

Angliya oliy ligasi tarixida bundan oldin 80 ta jamoa mavsumni to‘rtta ketma-ket g‘alaba bilan boshlagan. Shulardan atigi 24 tasi chempion bo‘lgan. Ya’ni har uchinchi jamoa. Erta yugurish — hammasi emas.

Premier League davrida ham raqamlar shunga yaqin: 28 ta shunday startdan bor-yo‘g‘i 9 tasi titul bilan yakunlangan. Eng so‘nggisi — 2023-24 yilgi Manchester City. Demak, Arsenal va Cityning hozirgi marshi hayratlanarli, lekin hal qiluvchi emas. Mavsum uzun, bosim katta, raqiblar ham o‘zlarini topishi mumkin.

Shu bilan birga, yana bir detal: ilgari atigi olti mavsumda kamida ikki jamoa bir vaqtda to‘rtta g‘alaba bilan start olgan. Bu yil yettinchi marta. Bu safar peshqadamlar — o‘sha eski tanishlar.

“Katta to‘rtlik”dagi yangilar: umid bor, o‘yin esa parokanda

Yozda Manchester United, Chelsea, Liverpool va Tottenham uchun asosiy mavzu yangilanish edi. Barchasi deyarli yangi yoki yaqinda kelgan murabbiylar bilan mavsumni kutib oldi. Rejalar — ambitsiyali, start esa… eng yaxshi ta’rif bilan aytganda, notekis.

Chelsea yozda Xabi Alonso qo‘l ostida yangi yo‘l izlay boshladi. Jadvalda beshinchi o‘rin yomon emasdek ko‘rinadi: faqat bitta mag‘lubiyat, 10 ta gol urilgan. Lekin himoya — xavotirli. To‘rt o‘yinda 9 ta gol o‘tkazib yuborilgan, bu liga bo‘yicha to‘rtinchi eng yomon ko‘rsatkich. Har bir o‘yinda kamida ikkita gol yeyish — klub uchun 2015-16 yildan beri birinchi marta kuzatilayotgan manzara. Hujum ishlayapti, lekin barqaror poyga uchun bu yetmaydi.

Liverpool ham murabbiy almashtirdi: Andoni Iraola Anfieldda yangi davrni boshlashi kerak edi. Natija? To‘rt o‘yinda mag‘lubiyatsiz, lekin uchta durang bilan yettinchi o‘rin. Yana bir tarixiy detal: so‘nggi 63 mavsumda atigi uch marta ular dastlabki ikki uy o‘yinida g‘alaba qozona olmagan. Bu safar ham shunday bo‘ldi. Bu raqamlar klub an’analari fonida og‘ir ko‘rinadi.

Manchester United esa o‘z muammolariga yana qaytdi. Michael Carrick bilan o‘tgan mavsum o‘rtalaridan boshlab tiklanish, uchinchi o‘rin, optimizm. Endi esa to‘rt o‘yinda to‘rt ochko va 13-o‘rin — Premier League davrida 1992-93 va o‘tgan mavsum bilan teng eng yomon start. Eng qiziq tomoni: ular ligadagi eng ko‘p zarba yo‘llagan jamoa — 84 ta. Eng kam zarba qabul qilganlar orasida ham ikkinchi (41 ta). Ammo natija: 7 ta gol urilgan, 7 ta gol o‘tkazib yuborilgan. Statistik ustunlik hisobda aks etmayapti — bu esa bosimni yanada oshiradi.

Tottenham haqida esa gap qisqa va og‘ir. Roberto de Zerbi bilan yangi sahifa yozilishi kerak edi. O‘tgan ikki mavsumdagi 17-o‘rinlardan so‘ng bu yil hech kim ularni chempionlik poygasida tasavvur qilmagan, lekin hech bo‘lmaganda barqaror start kutilgan. Hozirgi holat? Yana 17-o‘rin. Eng achinarlisi — klub tarixida ilk bor mavsumning dastlabki to‘rt ligaviy uchrashuvida birorta ham gol urilmagan. Bu nafaqat yomon statistika, balki ruhiy zarba.

Peshqadamlar oldinda, lekin poyga tugamagan

Arsenal va Manchester City hozircha ligani o‘z yo‘liga solib, raqiblarining ichki inqirozlarini chetdan kuzatayotgandek. Himoya ishonchli, ochkolar to‘planmoqda, murabbiylar g‘oyasi maydonda ishlayapti. Qolgan “kattalar” esa hali o‘zini topgani yo‘q: kimdadir himoya yemirilgan, kimdadir hujum tishsiz, kimdadir esa raqamlar va natija bir-biriga zid.

Tarix bir narsani ko‘rsatadi: to‘rtta g‘alaba chempionlikni kafolatlamaydi. Lekin yana bir haqiqat bor — kuchli start ko‘pincha boshqalarga ortidan quvib yetish uchun juda baland to‘siq bo‘lib qoladi.

Savol endi boshqacha: Chelsea, Liverpool, Manchester United yoki Tottenhamdan kim birinchi bo‘lib uyg‘onadi va bu erta ikki otlik poygani buzishga jur’at topadi?