Roddy Collins Ispaniya sohilidan Ebbsfleet Unitedga qaytadi
Roddy Collins yana ingliz futbolida. Bu safar texnik zonada emas, lekin sahnadan ham uzoq emas. U National League Southdagi kichik, ammo notinch klub – Ebbsfleet United – uchun futbol bo‘yicha maslahatchi sifatida qaytdi.
Bu qaytish oddiy ish taklifi emas. Bu – moliyaviy halokat yoqasidan qaytgan klubga tashlangan najot arqoni.
Soliq bo‘ynidagi arqon va yangi davr boshlanishi
Yoz boshida Ebbsfleet United uchun hamma narsa tugagandek ko‘ringan edi. Klubga iyul oyida tugatish to‘g‘risida sud buyrug‘i berildi, katta miqdordagi soliq qarzi bo‘yicha HMRC bilan mojarolar chigallashdi, ilk uchta liga o‘yini qoldirildi va National League tomonidan klub vaqtincha chetlatildi.
Shu fonida yangi egasi – Dublin tadbirkori John O'Leary – sahnaga chiqdi. U bu hafta klubni to‘liq nazoratiga oldi va soliq qarzini yopib, Ebbsfleet Unitedni nafaqat ligada, balki umuman hayotda ushlab qoldi.
Endi klub nihoyat National League South mavsumini boshlashga hozir. Shanba kuni raqib – AFC Totton. Qiziq bir tafsilot: bu jamoa safida bir vaqtlar Collinsning o‘g‘li, Roddy Jnr ham to‘p surgan.
Shu paytda sahnaga yana bir tanish ism qaytdi.
“Qanday qilib bu qadar kichik klub bu darajada botqoqqa botdi?”
Collins klubning rasmiy Youtube kanali orqali bergan katta intervyusida vazifasini aniq tushuntirdi. U nafaqat O'Learyning maslahatchisi, balki uning vakili, ko‘prigi bo‘ladi.
“Vazifam – kelib, klubni his qilish, muxlislarni tinglash va mana shunday kichik klub qanday qilib bunday moliyaviy chigallikka tushib qolgani haqida tushuncha hosil qilish”, – dedi u.
Uning so‘zlaridan shunchaki vaqtincha yordamchi emas, balki uzoq muddatli figura kelgani bilinadi. “Hammasi joyiga tushgach, rafiqam bilan bu yerga ko‘chib kelaman va klubning ajralmas qismiga aylanaman. Bu yerda kimdir bilan egalar o‘rtasida aloqaga ehtiyoj bo‘lsa, o‘sha men bo‘laman. Va men halol fikrimni aytaman”.
Bu gaplar shunchaki diplomatik ibora emas. Collins o‘z karerasida ko‘p marta tizim bilan to‘qnash kelgan, “o‘z gapini aytadigan” murabbiy sifatida tanilgan.
Ispaniya plyajimi yoki oltinchi liga jangimi?
Collinsning so‘nggi murabbiylik ishi Athlone Town bilan bog‘liq edi. U endi murabbiy emas, lekin futbolni tark etmagan. U Ispaniyada bo‘lgan paytda yangi egalaridan telefon kelgan.
“Ular: ‘Rod, biz klub sotib oldik. Senga tajribang va biliming uchun muhtojmiz’, deyishdi”, – deydi u.
Keyingi kadrni tasavvur qilish qiyin emas. Ispaniya quyoshi, dengiz, tinch hayot. Va yonida umr yo‘ldoshi Caroline.
Collins eslaydi: “Konsortsiumdagi odamlarga ko‘nglim iliq bo‘ldi. Rafiqamga, Caroline, boshliq, deb qaradim-da: ‘Nima deysan?’ dedim. U: ‘Rod, bo‘ldi qiling. Senda hali juda ko‘p beradigan narsa bor’, dedi. Shunday qilib, Ispaniya sohilida sayr qilib, chiroyli cho‘milish yoki mana shu yerda turish o‘rtasida tanlov bo‘ldi. Va mening sadoqatim shu yerda”.
Shu jumla uning xarakterini ochib turibdi. Qulaylik emas, ish. Tayyor infratuzilma emas, muammo. Plyaj emas, oltinchi liga.
“Bu haqiqiy futbol”
Collins o‘z rolini faqat raqamlar va balanslar bilan cheklab qo‘ymoqchi emas. U birinchi navbatda klubning moliyaviy holatini tartibga solishga yordam beradi, lekin futbol tomonini ham chetlab o‘tmaydi. Egalar futbol bo‘yicha qarorlarida ham uning fikriga tayansa, ajab emas.
U Ebbsfleet United muxlislarini alohida tilga oldi: “Bu – haqiqiy futbol va ular – haqiqiy futbol odamlari. Men ham haqiqiy futbol odaman. Menga bundan ko‘proq zavq beradi, xuddi biror liga klubi telefon qilib: ‘Keling, sizga directorlar uchun loja beramiz’, deganidan ko‘ra. Yo‘q, bu – haqiqiy futbol”.
Bu gaplar bo‘sh shior emas. Collinsning o‘zi ham “yuqori” va “past”ni ko‘rgan odam.
Bohemiansdan Carlisle Unitedgacha – va yana qaytish
Collinsning murabbiylik yo‘li 1990-yillar o‘rtalaridan 2010-yillargacha cho‘zildi. Uning cho‘qqisi – 2000-01 yillarda Bohemians bilan erishilgan “dubl”: liga chempionligi va kubok. Bu shimoliy Dublin klubi uchun 23 yillik liga chempionligi tanaffusiga nuqta qo‘ygan tarixiy mavsum edi.
Keyin u Carlisle United bilan yuqori darajadagi, ko‘zga ko‘ringan davrni boshdan kechirdi. U yerda ham Dublinlik egasi – marhum John Courtenay bilan ishladi. Irlandiyalik murabbiy va Dublinlik egalar tandemi endi Angliyaning oltinchi pog‘onasida yana paydo bo‘ldi.
Shu bilan birga, uning keyingi yillari silliq kechgani yo‘q. Shamrock Rovers, Derry City va boshqa klublardagi qisqa, ko‘ngilsiz davrlar, tez-tez almashgan ish joylari uning obro‘siga dog‘ tushirdi. Lekin u Monaghan United va Athlone Townni Birinchi divizion chempionligiga olib chiqqanini ham unutib bo‘lmaydi.
Collins yaqinda yana sarlavhalarga chiqdi – bu safar maydonda emas, mikrofon ortida. U Derry City futbolchisi James McClean bilan og‘zaki jangga kirishib, uning transferini klub tarixidagi eng yomon imzolash deb atadi va bu holat murabbiy Tiernan Lynch ketishiga olib kelishini bashorat qildi. Bu fikrlar Irlandiya futbol jamoatchiligida katta bahs uyg‘otdi.
U o‘zini o‘zi shunday ta’riflaydi: “Men Irlandiyadagi har bir top klubni boshqarganman. Shamrock Rovers, Bohemians. Carlisle United. FC Floriana (Malta). Va men buni yaxshi ko‘raman. Lekin, afsuski, men tizimga qarshi chiqdim va yutqazdim. Va kareramni yo‘qotdim. Lekin endi yana ichidaman”.
Ebbsfleet uchun jang endi boshlanadi
Ebbsfleet United uchun bu tayyorgarlik davri emas, omon qolish davri. Klub soliq qarzidan qutuldi, lekin ishonchni qayta tiklash, maydondagi natijalar va tribunadagi kayfiyatni ko‘tarish – bu uzoq yo‘l.
Collins uchun esa bu yana bir sinov. U o‘zini “tizim bilan urushib yutqazgan odam” deb ataydi, lekin aynan shunday xarakter ko‘pincha kichik, ammo qat’iyatli klublarni qayta tiriltiradi.
Shanba kuni AFC Tottonga qarshi o‘yin – bu faqat kalendar sanasi emas. Bu yangi egalar, yangi maslahatchi va azob chekkan muxlislar uchun yo‘nalish sinovi. Savol bitta: Roddy Collins bu safar tizimni emas, vaqtni yutishga ulguradimi?
