Trinity Rodman: US Open tribunalaridagi yulduz
Nyu-York kortlarida bu safar faqat raketkalar ovozi emas, futbol tuflisi izlari ham eshitilgandek bo‘ldi. Washington Spirit hujumchisi Trinity Rodman, NWSL mavsumidan bo‘sh payt topib, US Open tribunalarida turnirning eng ko‘zga ko‘ringan qahramonlaridan biriga aylandi. U Ben Shelton uchun oddiy muxlis emasdi. U – “omad timsoli”, tayanch, finalgacha yetaklagan ruhiy tayanch.
Dunyoning eng ko‘p maosh oladigan ayol futbolchisi, NBA afsonasi Dennis Rodmanning qizi bo‘lgan Trinity bilan otasi o‘rtasidagi munosabatlar iliq emasligi allaqachon ma’lum. Lekin Flushing Meadowsda u boshqa hikoyaning markazida turdi: o‘z sevgilisi Ben Sheltonni birinchi “Grand Slam” finalida yelkama-yelka qo‘llab-quvvatlagan sportchi sifatida.
Tribunalarda uning ustidagi futbolkaga yozilgan yozuv ko‘p narsani aytib turardi: “I love my boyfriend”. Shior emas, pozitsiya.
Final, mag‘lubiyat va kechikib kelgan “omad”
Ben Shelton finalda Germaniya vakili Alexander Zverevga qarshi maydonga tushdi. Uchinchi setda o‘yinni qaytarishga urinib, to‘rt set davomida kurashdi, lekin yakunda 6-3, 7-6(2), 5-7, 6-2 hisobida mag‘lub bo‘ldi. 3 soat 33 daqiqa davom etgan jangda unga kortda raqibi, tribunada esa vaqt qarshi turdi.
Sheltonning so‘zlariga ko‘ra, Trinity Rodman Nyu-Yorkka deyarli imkonsiz taqvimni yorib kelgan. U avvaliga NWSL doirasidagi uchrashuvda Washington Spirit safida maydonga tushdi, ammo jamoasi Boston Legacyga 0:3 hisobida yutqazdi. Shundan keyin darhol yo‘lga chiqdi va US Open finaliga yetib keldi.
Shelton shunday dedi: Trinity “hammasini anglatadi”. Ularning munosabatini bir jumlada jamladi: “Biz bir-birimiz uchun juda ko‘p narsadan voz kechganmiz va bir-birimizni qo‘llab-quvvatlash uchun dunyo bo‘ylab sayohat qilganmiz”.
U Rodmanning finalga yetib kelish jarayonini alohida ta’kidladi: “Uning bu yerga yetib kelishi deyarli imkonsiz edi, lekin shunchaki harakat qilgani, urinib ko‘rgani ham ajoyib. U aynan men yutqaza boshlaganimda yetib keldi, bu, albatta, uning uchun ham hafsalani pir qilgandir…”.
Trinity tribunaga chiqqan paytda hisob allaqachon Shelton foydasiga emasdi. “Omad timsoli” kechikib yetib kelgan, lekin uning borligi baribir final sahnasiga boshqa kayfiyat olib kirdi.
Kortdagi nutq, ko‘z yoshlar va “baxtli joy”
Finaldagi mag‘lubiyatdan keyin Sheltonning marosimdagi nutqi sportchining ichki dunyosini ochib tashladi. U Rodmanni eslar ekan, uni his-tuyg‘uga to‘ldirdi, Trinity esa ko‘z yoshlarini yashira olmadi. Bu safar US Open tribunalarida ko‘z yoshlari faqat alamdan emas, faxr va minnatdorlikdan ham oqdi.
Shelton o‘zini kortda qanday his qilishini ham aytib o‘tdi: “Bu mening baxtli joyim. Men eng ko‘p bo‘lishni xohlaydigan joy – aynan shu. Turnir hech qachon tugamasin, deb istayman… Bu mag‘lubiyat juda og‘ir”.
Bu gaplar finalni yutqazgan, lekin bir turnir davomida o‘sib, o‘zini namoyon qilgan tennischining ovozi edi. Yon tribunada esa uni mavsumning eng og‘ir taqvimlaridan biri orqali ham yolg‘iz qoldirmagan Trinity Rodman turardi.
Zverevning hazili va “omad timsoli”ga murojaat
G‘olib bo‘lgan Alexander Zverev ham bu hikoyani chetlab o‘tmadi. Sovrin topshirish marosimida u ham Rodmanga yuzlandi: “Trinity, men o‘ylagandimki, bugun senga o‘yin bor edi, shunday emasmi? Baribir tabriklayman. Sen omad ramzisan. Bugun emas, lekin odatda ha”.
Zverevning hazil aralash murojaati tribunadagi kulgilarni uyg‘otdi, lekin unda haqiqat ham bor edi. Turnir davomida Trinity Rodman ko‘rinishi Ben Sheltonning seriyali yurishlari bilan chambarchas bog‘lanib ketdi. Final kuni esa bu “omad” kechikib yetib keldi.
US Open yakunlandi. Shelton – finalchi, lekin mag‘lub. Trinity – mag‘lubiyatdan keyin ham yonida turgan, stadionni tark etayotgan, ammo hikoyani davom ettiradigan inson. Endi savol bitta: kelasi yili Flushing Meadowsga qaytishganda, bu juftlik yana kort va stadionlar orasida bir-birini qanday darajada yuksaltira oladi?
