Xabi Alonso va Romeo Lavia: Jakarta kechasidagi muhim sinov
Chelsea uchun mavsumoldi yakunlandi. Endi hisob orqaga sanalmoqda: bir necha kundan so‘ng Premier League boshlanadi. Lekin Osiyo safaridan qaytgan jamoa atrofida hanuz yangi mavsum ohangini belgilashi mumkin bo‘lgan kichik, ammo mazmunli voqealar tilga olinmoqda.
Shulardan biri – Romeo Lavia hikoyasi.
Uch yillik soyadan chiqqan 90 daqiqa
Lavia uchun AC Milan bilan o‘rtoqlik uchrashuvi oddiy yozgi sparring emasdi. U uchun bu – uch yil ichida ilk bor to‘liq 90 daqiqa edi. Klub safida rasmiy o‘yinda bunday yuklamani olmaganiga ancha bo‘lgan, hatto o‘rtoqlik uchrashuvida ham oxirgi to‘liq o‘yini ikki yil avval qolib ketgan.
Shu sabab, Jakarta kechasidagi bu duel futbolchining o‘zi uchun ham, murabbiy shtabi uchun ham kichik test emas, psixologik sinov bo‘ldi.
Kieran Gill (Daily Mail) ma’lumotiga ko‘ra, Xabi Alonso vaziyatni juda erta payqadi. Lavia uzoq davom etgan jarohatlar seriyasidan keyin o‘yin oxirigacha maydonda qolish bo‘yicha ichki to‘siqqa ega edi. Bu oddiy statistik fakt emas, ongga o‘rnashib qolgan “blok” edi.
Murabbiy bunga ko‘z yumishni tanlamadi.
Jakarta qarori: almashtirmaslik – asosiy taktika
Alonso Lavia bilan ochiqchasiga suhbatlashdi. U futbolchining “do‘zaxga aylangan” jarohatlar tarixi, o‘z tanasiga bo‘lgan ishonchi sinib ketgani haqida eshitdi. Odatda bunday fon bilan murabbiylar xavfsiz yo‘lni tanlaydi: 60-daqiqada almashtirish, ehtiyotkorlik, yumshoq qaytish.
Jakartada esa boshqa yo‘l tanlandi.
Chelsea bosh murabbiyi Laviaga AC Milan bilan o‘yinda start tarkibidan joy berdi va eng muhim qarorni qabul qildi – uni maydondan olmaslikni. O‘yin davom etar, oyoqlar og‘irlashar, mushaklar charchar, ammo Alonso rejani o‘zgartirmadi. U aynan shu og‘irlik, aynan shu “oyoqdagi jeliga aylangan” hissiyot Lavia uchun yangi bosqich bo‘lishini xohladi.
Natija? Futbolchi charchoq chizilgan yuz bilan, ammo boshini baland ko‘tarib yakuniy hushtakka yetib keldi. 90 daqiqa – nihoyat ortda.
Pizza Marzano va kiyinish xonasidagi kichik g‘alaba
Hushtak yangragach, bu faqat daftardagi yana bir o‘rtoqlik o‘yini emasligi ayon bo‘ldi. Jamoadoshlari Laviaga oddiy odatdagidan ko‘ra boshqacharoq qarashdi: bu safar u bilan birga kichik, ammo muhim g‘alabani nishonlashdi.
Gill yozishicha, o‘sha kecha Chelsea kiyinish xonasiga yaqin atrofdagi Pizza Marzano’dan o‘nlab qutilar yetkazib berilgan. Bu hashamat emasdi. Bu mukofot edi. Ustiga-ustak, murabbiy qarorining ham, futbolchining o‘ziga bo‘lgan ishonchini qayta tiklash yo‘lidagi ilk qadamining ham ramziy tasdig‘i edi.
Lavia maydonni tark etarkan, oyoqlari chindan ham “jeli”ga aylangandek bo‘lgandir. Ammo aynan shu tuyg‘u – uzoq tanaffusdan so‘ng qaytgan haqiqiy 90 daqiqa futbol hissi – unga eng katta sovg‘a bo‘lib tushdi.
Premier League startiga sanoqli kunlar qoldi. Agar Jakartadagi bu kecha Lavia ongidagi blokni sindirgan bo‘lsa, Chelsea o‘rta chizig‘ida yangi, to‘liq quvvatdagi variant paydo bo‘ldi, degan so‘z. Endi esa savol bitta: bu 90 daqiqa yozgi epizod bo‘lib qoladimi yoki butun mavsum uchun burilish nuqtasiga aylanadimi?
