Yozgi transferlar: Premyer-liga klublarining 20 jamoasining holati
Yozgi tanaffus deyarli sezilmadi. Premyer-liga klublari allaqachon to‘liq ish rejimida, stadionlar hali ochilmagan bo‘lsa-da, yangi mavsumning ohangi shakllanib bo‘ldi. Transferlar, murabbiylar almashinuvi, yoshlik jo‘shqini va jarohatlar – hammasi bir-biriga chirmashgan. Keling, eng ko‘p savol tug‘dirayotgan 20 jamoaning holatini birma-bir ko‘zdan kechiramiz.
Arsenal: Tzolis – 34 million funtlik tavakkalmi yoki topilma?
Yoz boshida Christos Tzolis transferi katta shov-shuvsiz o‘tgandi. E’tibor ko‘proq Vinicius Junior va Bradley Barcola atrofida aylangan paytda, Club Brugge’dan 34 million funt evaziga kelgan yunon vingeri biroz soyada qolgandek tuyuldi.
Ammo maydon bunday jim qolmaydi. Olti o‘rtoqlik uchrashuvida Tzolis – olti golli uzatma va bitta gol. Community Shieldda Man Cityga qarshi ikki golga hammualliflik qildi. Dribbling bo‘yicha raqibni “yorib” o‘tmayapti, lekin samaradorlik? Aynan Arteta yoqtiradigan pragmatizm.
Bu premyera emas, davomi. O‘tgan mavsumda u Club Brugge safida 52 o‘yinda 51 golli ishtirok qayd etgan – soniya sayin xavf tug‘diradigan standartlar, jarima zarbalari, uzatmalar. Agar Angliyada ham shu ko‘rsatkichlarga yaqinlashsa, Arsenal 34 millionga haqiqiy bozordagi “o‘g‘irlik”ni amalga oshirgan bo‘ladi.
Aston Villa: Yulduzlar ketdi, endi esa jarohatlar zarbasi
Villa Parkda yoz kayfiyati boshida og‘ir edi. Morgan Rogers va Youri Tielemans ketishi fonida kayfiyat pasaygan, ammo UEFA Super Cup finalida Paris Saint-Germainga qarshi o‘yin biroz bo‘lsa-da havoni tozalagandek bo‘ldi.
Joao Gomes va 17 yoshli Brian Madjo – aynan shu ikki futbolchi premyer-liga oldidan umid uchqunini yoqqan edi. Ularning PSGga qarshi o‘yindagi ishtiroki ham shunday taassurot qoldirdi, garchi natija foydaga bo‘lmasa-da.
Shu payt zarba: ikkalasining ham jarohat olgani haqida xabarlar paydo bo‘ldi. Endi ular Amadou Onana va yangi kelgan Johan Manzambi bilan birga tribunaga ko‘chadi. Ezri Konsa va Ollie Watkins esa Jahon chempionati tufayli deyarli butun tayyorgarlikni o‘tkazib yubordi. Brighton bilan ochilish o‘yini? Tarkib ham, o‘yin sifati ham Amexda kutilmagan hodisalarga boy bo‘lishi hech gap emas.
Bournemouth: Eng katta mavsum oldidan sokin yoz
Andoni Iraola davridan keyingi hayot qanday bo‘ladi, degan savol Bournemouth atrofida ko‘p berilgandi. Javob asta-sekin shakllanmoqda: Marco Rose qo‘l ostida hujumkor, ko‘p golli o‘rtoqlik uchrashuvlari va nisbatan tinch, tizimli yoz.
Klubning reja va vorislik falsafasi ishlayapti. Murabbiylar almashadi, lekin uslub tubdan buzilmaydi. Transferlar erta yakunlangani esa Rosega tarkibni sinab ko‘rish, o‘yinchilarni moslashtirish imkonini berdi.
Salbiy nuqta ham bor: Eli Kroupi Junior oyog‘idagi jarohat tufayli ajoyib o‘tgan mavsumdan keyingi sur’atni davom ettira olmaydi. Lekin Elche’dan kelgan Alvaro Rodriguez atrofida allaqachon qiziqish kuchaygan.
Himoyaning markazida esa savollar ko‘p. Marcos Senesi o‘rnini 22 yoshli Antonio Silva to‘ldiradi – bu katta mas’uliyat. Biroq u allaqachon Portugaliya termasi uchun 20 ta o‘yinda maydonga tushgan, Champions League’da 41 uchrashuv o‘tkazgan. Tajriba bor, savol – moslashuv tezligida.
Brentford: Yevropadan bir qadam narida to‘xtagan “asalari”lar
O‘tgan mavsumda Brentfordni Yevropadan faqatgina to‘plar nisbatigina ayirib qo‘ydi. Endi esa o‘sha alam unutilgandek, klub yangi yurish uchun kuch yig‘moqda.
Yozda 60 million funtdan ortiq mablag‘ sarflandi. Rekord transfer – Mali termasi yarim himoyachisi Mamadou Sangare (Lens). Hujum chizig‘iga esa Premyer-ligada o‘zini ko‘rsatgan Callum Wilson va Jaidon Anthony qo‘shildi.
Eintracht Frankfurt ustidan Gtechda qayd etilgan 7:0 hisobidagi g‘alaba ichkarida nimadir o‘zgarayotganidan darak berdi. Bu faqat o‘rtoqlik o‘yini bo‘lishi mumkin, ammo kayfiyatga ta’siri juda katta. Klub ichkarisidagi maqsad aniq: bu safar Yevropani qo‘ldan chiqarmaslik.
Brighton: Istanbulni orzu qilayotgan “chayqovchi”lar
Brighton uchun yoz og‘ir qarorlar bilan boshlandi. Danny Welbeck ketdi – klubga ko‘p xizmat qilgan futbolchi uchun bu tabiiy qadam, muxlislar ham buni tushunadi. Jan Paul van Hecke va Carl Rushworth transferlaridan tushgan mablag‘ esa moliyaviy jihatdan ajoyib bitim bo‘ldi. Rushworth hatto kelajakda James Trafford bilan Angliya darvozasi uchun raqobat qilishi mumkinligi aytilmoqda.
Keluvchilar bo‘yicha esa odatdagi shior: skautlarga ishonish. So‘nggi yillarda “hit-rate” biroz sekinlashgandek ko‘rinsa-da, klub deyarli har mavsum tarkibni qayta yig‘ib, raqobatbardosh bo‘lib qolishga muvaffaq bo‘ldi.
Bu mavsum uchun maqsad juda keskin: Conference League’ni yutish. O‘tgan mavsum Crystal Palace Istanbulda kubokni ko‘targanini ko‘rgan Brighton uchun boshqa natija deyarli qabul qilib bo‘lmaydigan darajada og‘ir bo‘ladi.
Chelsea: Alonso qo‘li sezilmoqda, lekin tizim hali xom
Xabi Alonso Stamford Bridge’ga kelishi bilan birinchi savol shunday bo‘ldi: Bayer Leverkusen’dagi 3-4-3 bu yerda ham ishlaydimi? Yozgi o‘rtoqlik uchrashuvlari bu savolga aniqroq javob bera boshladi.
Dastlabki uch o‘yinda 4-2-3-1 sinab ko‘rildi. Ammo AC Milan ustidan 3:0 hisobidagi g‘alaba bilan yakunlangan uchrashuvda orqa chiziq uchlikka o‘zgartirilgach, Alonso shu yo‘ldan borishga qaror qilgandek tuyuldi. Fulhamga qarshi ochilish o‘yinda ham aynan shu tizimni kutish mumkin.
Real Sociedadga qarshi so‘nggi o‘yinda Maxence Lacroix uchlik markazida o‘ynadi. Hujum uchligida esa Morgan Rogers, Joao Pedro va Cole Palmer uchligi xavfli ko‘rindi. Biroq qanot himoyasida muammolar bor: chapda Marco Palestra qiynalmoqda, o‘ngda Pedro Neto ishlayapti, lekin butun mexanizm hali mukammal emas. Alonso uslubi sezilyapti, ammo bu jamoa hali shakllanish jarayonida.
Coventry: 25 yillik tanaffusdan keyin yana sahnada
Coventry uchun o‘rtoqlik uchrashuvlaridagi Monaco ustidan g‘alaba – nafaqat natija, balki ishonch signali bo‘ldi. O‘tgan mavsumda ijarada o‘ynab, o‘zini ko‘rsatgan Carl Rushworth endi to‘liq shartnoma bilan qaytdi va aynan u bilan himoya chizig‘i yana liga bo‘yicha eng mustahkamlaridan biriga aylanishiga umid katta.
Ochilish o‘yini? Emiratesda Arsenalga qarshi. Qaytish uchun bundan qiyinroq sinov topish mushkul, lekin 25 yildan keyin Premyer-ligaga qaytgan klub va uning muxlislari bu sahnadan zavqlanishni istaydi.
Frank Lampard qo‘l ostidagi jamoa oldingi chiziqda ijodkor Gustavo Hamer va kuchli Taiwo Awoniyi bilan raqiblarni qiynashga urinadi. Savol bitta: bu front-pressing va dadil o‘yin uslubini eng yuqori darajada ham saqlab qolishadimi?
Crystal Palace: Sage va tinkering – chegaradan o‘tib ketdimi?
Pierre Sage Selhurst Parkka kelganida, hamma uning yangi uslubini ko‘rishga oshiqdi. Ammo yoz rejalariga Jahon chempionati aralashdi. Bir qator asosiy futbolchilar o‘rtoqlik o‘yinlarida emas, mundialda band bo‘lishdi, bu esa fransiyalik murabbiyning tajribalarini cheklab qo‘ydi.
Shunga qaramay, bir yorqin hikoya paydo bo‘ldi: Matheus Franca. Ko‘pchilik deyarli unutib qo‘ygan braziliyalik yosh yulduz Swindon Townga qarshi o‘yinda xet-trik qayd etdi va tayyorgarlik davomida muntazam maydonga tushdi.
Ammo hammasi ham shunday yorqin emas. Bromleyga 0:3 hisobida yutqazish, so‘ngra Como Cup doirasida sobiq klubi RC Lensdan yana 0:3 – Sage uchun og‘ir zarba. Famalicao ustidan penaltilarda g‘alaba va Alula SC ustidan 3:0 hisobidagi tasalli g‘alabasi biroz nafas rostladi, xolos.
Yaxshi xabar: Ismaila Sarr qaytdi va Franca bilan birga Fulhamga qarshi 2:1 hisobidagi g‘alabada gol urdi. Yomon xabar: Freiburgga 0:3. Sage o‘zi ham tan oldi – haddan tashqari ko‘p “tinkering” qilganini jilovlashga to‘g‘ri keladi.
Everton: O‘ng qanot himoyasi – bosh og‘riq, Yevropa esa qo‘l yetadimi?
Everton yozni sokin, lekin maqsadli o‘tkazdi. Hayden Hackney va Arsenal’dan kelgan Christian Norgaard markaziy chiziqqa sifat va agressiya qo‘shdi. O‘yin ritmini nazorat qilish bo‘yicha David Moyes aynan shunday profildagi futbolchilarni yoqtiradi.
Ammo boshqa joylarda chuqurlik yetishmayapti. O‘ng qanot himoyasida yana Jake O'Brien yoki hatto James Garnerni vaqtinchalik yechim sifatida ko‘rish ehtimoli katta. Klub Daniel Munoz bilan bog‘landi, Djed Spencega ham qiziqdi, ammo u Inter Milanni tanladi. Yangi o‘ng himoyachi hanuz kelgani yo‘q.
Hujumning o‘ng tomonida esa vaziyat boshqacha. Brennan Johnson tezligi bilan qarshi hujumga asoslangan futbolni yanada xavfli qilmoqda. Moyes buni har bir imkoniyatda ishga soladi.
Savol o‘sha-o‘sha: o‘tgan mavsum oxiridagi qulashni ortda qoldirib, bu safar Yevropa yo‘llanmasini qo‘lga kiritisharmikan? Hill Dickinson Stadium tribunalarida Moyes har doim ham sevimli bo‘lmasligi mumkin, ammo u bilan hisoblashmaslik – xato.
Fulham: Arbeloa davridagi “Los Blancos of London”
Alvaro Arbeloa Craven Cottage’ga kelishi bilan klubga Madrid nafasi kirib keldi. Harry Wilson va Raul Jimenez o‘rnini ichki bozor orqali to‘ldirish o‘rniga, u to‘g‘ridan-to‘g‘ri Real Madrid akademiyasiga murojaat qildi.
Natija – La Fábrica’dan ikki supertalant: Gonzalo Garcia (hujumchi) va Cesar Palacios (hujumkor yarim himoyachi). Ikki futbolchi uchun jami 50 million yevro to‘langan. Orqa chiziqda esa Shea Charles 30 million funt evaziga kelib, tayanch yarim himoyada tayanch bo‘lishi kutilmoqda.
Arbeloa nafaqat tarkib, balki uslubni ham ispanlashtirmoqda. Yozda Fulham yuqori pressing, intensivlik va tezkor o‘tishlarga tayanayotgan futbolni sinab ko‘rdi. Muxlislar hayajonda, lekin taqvim rahm qilmaydi: dastlabki o‘yinlar orasida Chelsea, Liverpool va Manchester United bor. “Los Blancos of London” o‘zini juda tez topishi kerak bo‘ladi.
Hull City: “Yo‘lbars”lar g‘o‘ldirab turibdi, ammo gol-chi?
Hull o‘tgan mavsum Championship pley-offini yutib, ko‘pchilikni hayratda qoldirdi. Transfer embargosiga qaramay, Premyer-ligaga qaytish – bu haqiqiy sensatsiya edi.
Endi esa yana shubha nazarlari. Sababi – tarkibdagi katta o‘zgarishlar va oynaning so‘nggi kunlarida ham yangi keluvchilar kutilayotgani. Eng og‘riqli zarba – yangi darvozabon Jack Butland jarohati. Sobiq Angliya posboni qo‘lidan operatsiya o‘tkazdi va taxminan Rojdestvogacha maydonga qaytmaydi.
Shunga qaramay, klub o‘zini Sunderland uslubida “aqlli xaridlar” bilan qutqarishga umid qilmoqda. Nobel Mendy, Konstantinos Tzolakis va 18 yoshli avstraliyalik markaziy himoyachi Lucas Herrington – kuzatishga arzigulik nomlar. Lekin tayyorgarlik o‘yinlarida so‘nggi uch uchrashuvda atigi bitta gol. Aynan gol muammosi Hull’ning bu mavsumdagi taqdirini belgilab berishi mumkin.
Ipswich: Potensial emas, tayyor sifatga tikilgan qaytish
Ipswich 2025 yil may oyida tushib ketgan klubdan mutlaqo boshqa jamoa sifatida Premyer-ligaga qaytmoqda. Gary O'Neil qo‘l ostida so‘nggi uch o‘rtoqlik o‘yinidagi g‘alabalar nafaqat natija, balki yangi tizim – uch markaziy himoyachi bilan o‘ynashga moslashuvni ham ko‘rsatdi.
Transfer siyosati ham o‘zgargan. Endi klub Championship yulduzlariga emas, allaqachon Premyer-ligada o‘zini ko‘rsatgan tajribali futbolchilarga tayanmoqda. Celticdan kelgan Daizen Maeda shimoliy chegaradan tashqarida ko‘p gol urgan, endi esa bu ishni Angliyada davom ettirishga urinadi.
Braziliyalik Emersonn esa hali ham sirli. U so‘nggi ikki o‘rtoqlik uchrashuvida ikki marta to‘p kiritdi, lekin yuqori darajada qanday ko‘rinish berishi noma’lum. Yana bir necha transferlar ham kutilmoqda – Sunderland Portman Road’ga kelguncha klub bozorni yakunlab olishni istaydi.
Leeds: Calvert-Lewin – navbatdagi sakrashga tayyormi?
Dominic Calvert-Lewin yozgi tayyorgarlikda alangalanib ketdi: uch gol, ikki golli uzatma. O‘tgan mavsumda u Premyer-ligada 14 gol urgan edi, lekin bu natija to‘liq tayyorgarliksiz, oxirgi daqiqada Elland Road’ga kelgan futbolchi uchun juda zo‘r ko‘rsatkich edi.
Endi esa vaziyat boshqacha. To‘liqroq pre-season, jarohatlardan xoli tana va atrofida Harry Wilson kabi ijodkor futbolchilar. Daniel Farke “oqsuyaklar”ni yanada raqobatbardosh qilishni xohlaydi. Bu rejada Calvert-Lewin asosiy qurol bo‘lib turibdi.
Savol: u bu safar 14 gollik chegarani yorib o‘tadimi?
Liverpool: Iraola – Anfield bosimini ko‘tara oladimi?
Andoni Iraola uchun bu yoz – sinovlarning eng kattasi. Bournemouthdagi uch yillik ishidan ko‘ra, Liverpooldagi bir oy ichida ko‘proq tahlil, tanqid va bahslar bo‘ldi. Transfer siyosati, tarkib balansi, pressing intensivligi, 90 daqiqa davomida uslubni ushlab turish – hammasi lupa ostida.
Alexander Isak va Florian Wirtz kabi yulduzlar sifat qo‘shadi, bu aniq. Lekin baribir qayta qurish jarayoni sezilib turibdi. Anfield tribunalarini “rock and roll” futboldan boshqa narsa qiziqtirmaydi. Iraola ilk bor Yevropa miqyosidagi bosimni his qiladi. Savol esa juda sodda: u natijani ham, tomoshani ham bir vaqtda bera oladimi?
Man City: Maresca qanotlarni ochdi, lekin markaz bo‘shab qolyapti
Enzo Maresca falsafasi Pep Guardiola’nikiga juda yaqin. Ammo bitta aniq farq bor: u qanot futbolchilarini an’anaviy vinger sifatida ishlatmoqchi. Raheem Sterling va Leroy Sane davriga qaytgandek tasavvur qiling – chiziq bo‘ylab yugurish, to‘pni olib kirish, kenglik berish.
City aynan shunday futbolchilarga ega: Antoine Semenyo va Jeremy Doku ligadagi eng kuchli driblerlardan. Maresca ularni maksimal darajada ishlatmoqchi. Muammo esa markazda. Arsenalga qarshi Community Shield o‘yinida bu yaqqol ko‘rindi.
Semenyo pre-season’da beshta golli uzatma qayd etdi, lekin Arsenalga qarshi 0:3 hisobidagi mag‘lubiyatda u deyarli yolg‘iz qoldi. Bernardo Silva ketdi, Rodri ham chiqib ketishi arafasida. Markaziy yarim himoya qayta qurilmas ekan, Maresca tasavvuridagi o‘yin ritmini yo‘lga qo‘yish juda qiyin bo‘ladi.
Man Utd: G‘oya bor, ammo tarkib to‘liq emas
Manchester United AC Milan’dan 2:4 hisobida mag‘lubiyat bilan pre-season’ni yakunladi. Natija unchalik quvonchli emas, lekin Michael Carrick uchun asosiy yangilik – ikki futbolchining qaytgan formasi.
Bryan Mbeumo va Amad Diallo yana “elektrik” holatida. O‘tgan mavsum oxirida charchoq sezilgandi, hozir esa ular yuqori pressing va tezkor qarshi pressingda jamoaning eng muhim bo‘g‘iniga aylanyapti.
United o‘tgan mavsumda asosan jarima maydonchasi oldida chuqur himoyalangan holda o‘ynardi. Yozgi o‘yinlarda esa chiziq yuqoriroqqa ko‘tarildi, pressing kuchaydi. Bu – evolyutsiya.
Bitta katta muammo esa ko‘zga tashlanib turibdi: chap qanot himoyasi. Luke Shaw Yevropa o‘yinlari ko‘payishi bilan albatta rotatsiyaga muhtoj bo‘ladi. Carrickning yangi, agressiv uslubida esa aynan shu pozitsiyaga sifatli raqobat zarur.
Newcastle: Jaissle – tajriba yo‘q, ammo talab yuqori
Eddie Howe bu yoz boshqacha bo‘lishini istagan edi. Erta transferlar, kuchaytirilgan tarkib, aniq reja. Haqiqat esa butunlay boshqa yo‘nalishga ketdi.
Anthony Gordon va Sandro Tonali ketishi klubni yana bozor ortidan quvishga majbur qildi. Bruno Guimaraes transferi esa Howe uchun so‘nggi tomchi bo‘ldi – u klubni tark etdi. Uning o‘rniga Red Bull tizimidan chiqqan Matthias Jaissle keldi. Undan ham chiroyli, ham agressiv futbol kutishmoqda.
Lekin bitta muhim detal bor: 140 million funtga tushgan besh yangi futbolchining to‘rttasi 20 yosh yoki undan kichik. Maydonda ham, texnik zonada ham tajriba kamayib ketdi. Tyneside yana bir “o‘tish mavsumi”ni boshdan kechirishi mumkin, ammo klub rahbariyati to‘rt yil ichida Premyer-liga uchun kurashishni maqsad qilgan. Demak, Jaissle va uning yosh jamoasi juda tez ulg‘ayishi kerak bo‘ladi.
Nottingham Forest: Glasner rejasi bo‘yicha qayta qurilish
Oliver Glasner City Ground’ga Crystal Palace bilan ikki mavsumda uchta sovrin yutib kelgan murabbiy sifatida keldi. Endi u o‘zining sevimli tizimini Nottingham Forestga ko‘chiryapti. Klub tarkibni ham shu rejaga moslab, asta-sekin o‘zgartirmoqda.
Ousmane Diomande hozircha asosiy transfer sifatida ajralib turibdi. Eng muhimi – asosiy yetakchilar hozircha klubda qolmoqda. Forest muxlislari Yevropa sarguzashtlaridan keyin kamtarroq maqsad – Premyer-ligada barqarorlikka ham rozi bo‘lishardi. Lekin egasi Evangelos Marinakis transfer oynasining so‘nggi kunlarida qanday “fişek” chiqarishini hech kim oldindan ayta olmaydi.
Sunderland: Yevropaga qaytgan gigant, ammo sokin bozor
O‘tgan yoz Sunderland 180 million funt sarflab, Premyer-ligaga qaytish arafasida butunlay yangi jamoa tuzdi. Natija – yarim asrdan keyin ilk bor Yevropa yo‘llanmasi, Europa League yo‘nalishida qatnashish huquqi.
Bu yoz esa aksincha. Birinchi jamoa uchun yagona aniq transfer – 34 yoshli Thomas Meunier, u Lille’dan erkin agent sifatida kelgan. Yaqinda Dayann Methalie ham 25,7 million funt evaziga klub tarixidagi eng qimmat xaridga aylanishi kutilmoqda, ammo bu ham o‘tgan yilgi shov-shuv darajasida emas. Qolgan mablag‘lar esa asosan ortiqcha futbolchilarni sotishdan tushgan – 30 million funtdan ko‘proq.
Eng katta yangilik – Granit Xhaka qarori. Chelsea Xabi Alonso bilan yana birga ishlash uchun 8 million funtlik taklif bilan chiqqan bo‘lsa-da, sardor qolishni tanladi. U 2025/26 mavsumida hal qiluvchi rol o‘ynagan, endi esa Yevropada ham, ichki chempionatda ham yana bir bor jamoaning yuragi bo‘ladi.
Tottenham: De Zerbi jamoasi uchmayapti, yugurayapti
Tottenham pre-season’ni mag‘lubiyatsiz yakunladi. Roberto De Zerbi qo‘l ostida bu yoz katta xarajatlar bilan birga, katta umid ham keldi.
Olti yangi futbolchi – va deyarli barchasi darhol ta’sir ko‘rsatdi. 185 million funtlik yangi markaziy juftlik Sandro Tonali va Mateus Fernandes nafaqat o‘yinni boshqarmoqda, balki gollar ham uryapti. Hoffenheimga qarshi o‘yinda ikkalasi ham to‘p kiritdi.
Orqa chiziqda Marcos Senesi va Jan Paul van Hecke juftligi yakshanba kungi “quruq” o‘yinda ishonchli ko‘rindi. Bu ayniqsa muhim, chunki Micky van de Ven bir daqiqa ham o‘rtoqlik uchrashuvlarida maydonga tushmadi – demak, Brentfordga qarshi o‘yinda u yo‘qligi deyarli aniq.
Pedro Porro, Mohammed Kudus va Destiny Udogie ham yozda o‘ynamadi. Shu sababli yangi chap qanot himoyachisi Andy Robertson Hoffenheimga qarshi o‘yinda o‘zini ko‘rsatib, birinchi turda asosiy tarkib uchun da’vogar bo‘lib oldi.
Porro Jahon chempionatidan kech qaytganiga ko‘ra, o‘ng qanot himoyasida butun pre-season’ni o‘sha pozitsiyada o‘tkazgan Archie Gray start olishi kutilmoqda. Kapitanlik masalasi esa hali ham ochiq. Ammo yangi Tottenham allaqachon maydonda gapirayotgandek: bu mavsumda ular faqat ishtirokchi bo‘lib qolishni emas, sahnani egallashni rejalashtiryapti. Savol shuki, bu rejani qanchalik uzoqqa olib borishadi?
