Ispaniya Jahon chempioni bo‘ldi, Argentina esa o‘zini yo‘qotdi
Ispaniya oltinni oldi, Argentina esa o‘zini yo‘qotdi
Ferran Torresning qo‘shimcha daqiqalardagi zarbasi Ispaniyaga Jahon chempionligini olib berdi. Hisob — 1:0, tarixga esa yana bir final natijasi qo‘shildi. Ammo bu kecha esda faqat gol bilan qolmaydi. So‘nggi daqiqalar, ayniqsa yakuniy hushtakdan keyingi manzara — futbolning qorong‘i tomoni edi.
Hushtak chalinadi, asablar uziladi
Yakunda asab doskasi birinchi bo‘lib Argentina tomonida yorildi. Mag‘lubiyatni qabul qilish og‘ir bo‘ldi, intizom esa chiziqdan chiqib ketdi. Hushtak chalingan, o‘yin tugagan, ammo maydondagi janjal endi boshlanayotgandek edi.
Leandro Paredes o‘yin tugagach, Eric Garcia va Gavi bilan kelib chiqqan to‘qnashuv ortidan qizil kartochka ko‘rdi. Bu endi taktik xatolik yoki o‘yin ichidagi keskinlik emas, mag‘lubiyatni yuta olmagan jamoaning portlashi edi.
Hakamlarga bahslashish, raqib bilan itarish, yuz-ko‘zdagi alam — hammasi bir-biriga qo‘shilib, final darajasiga mutlaqo yarashmaydigan manzara yaratdi.
Sharafiga saf tortganlar va burilib ketganlar
Medallar topshirilish marosimi odatda hurmat, rasmiyatchilik va futbol diplomatiyasi namoyishi bo‘ladi. Bu safar ham shunday bo‘lishi kerak edi.
Ispaniya futbolchilari Lionel Messi va uning jamoadoshlari uchun sharaf yo‘lagini tashkil qildi. Yangi chempionlar mag‘lub jamoa oldidan hurmat bajo keltirdi, kumush medal sohiblarini qarsaklar bilan kuzatdi. Ammo shu yerda stsenariy buzildi.
Argentina futbolchilari javoban xuddi shunday hurmat ko‘rsatish o‘rniga, maydonning narigi tomoniga yurib ketdi. Ispanlar kubokni ko‘tarishga hozirlanayotgan paytda, Albiceleste safi allaqachon chetga chiqib bo‘lgandi. Maydon o‘rtasida bir tomonda tantana, ikkinchi tomonda esa sovuq sukut.
Bu oddiy protokol detali emasdi. Bu butun dunyo ko‘z o‘ngida namoyish etilgan qaror, kayfiyat, xulq edi.
Rodri sahnaga chiqadi, tribunalar esa Messi nomini baralla aytadi
Turnirning eng yaxshi futbolchisi sovrini Rodri qo‘liga topshirilgan payt ham ziddiyatli ohang so‘nishni istamadi. U sahnaga ko‘tarildi, oltin to‘pni ko‘tardi, lekin tribunadagi bir qism argentinalik muxlislar boshqa ismni hayqirardi.
Ular Messi nomini baralla kuyladi, Argentina deya qichqirdi. Yangi qahramon e’tirof etilayotgan pallada ham ular o‘z afsonasidan voz kechmadi, lekin shu bilan birga, yangi chempionni tan olishdan bosh tortgandek taassurot qoldirdi.
Natijada, Ispaniyaning g‘alabasi va Rodrining shaxsiy triumfi atrofida ham bahslar, savollar, hatto tanqidlar girdobi paydo bo‘ldi. Maydonda yutqazilgan finaldan keyin xulq-atvor ham asosiy mavzulardan biriga aylandi.
“Hech qanday sinf yo‘q” — og‘ir ayblovlar efirda yangradi
Bu voqealar, albatta, bejavob qolmadi. Teleefirlar, radio studiyalar, tahlil dasturlari — barchasida Argentina xatti-harakati muhokama qilindi.
Adrian Durham talkSPORT efirida keskin ohangni tanladi. U argentinaliklarning maydondan keyingi odobini yer bilan bitta qildi, ularni “mutlaqo sinfsiz”, “butunlay sharmandali” deb atadi. Uning ta’kidlashicha, stadiondagi ko‘pchilik muxlislar ajoyib muhit yaratgan, ammo Argentina tomoni final kuni o‘zini butunlay yomon tomondan ko‘rsatgan.
Durham Rodriga topshirilgan “eng yaxshi futbolchi” sovrini paytidagi vaziyatni ham alohida tilga oldi: u argentinalik muxlislar o‘sha paytda ham Messi nomini kuylashda davom etganini eslatdi va buni mag‘lubiyatni tan olmaslik, yangi chempionni qabul qilmaslik sifatida talqin qildi.
Uning fikricha, Argentina Jahon chempionati finalida yutqazganini hazm qila olmadi. Bu esa, ayniqsa, butun dunyo tomosha qilayotgan marosim paytida yanada ko‘proq ko‘zga tashlandi.
Yo‘l ham savol ostida
Durham tanqidni faqat final kuni bilan cheklamadi. U Argentina turnir davomida olgan yo‘lini ham shubha ostiga qo‘ydi, raqiblar darajasini, qarorlarni, vaziyatlarni tilga oldi.
Uning ta’rifiga ko‘ra, Argentina “Jahon chempionati tarixidagi eng oson guruh”ga tushgan bo‘lsa-da, baribir yo‘lda qiynaldi. Pley-off bosqichlarida Cape Verde ustidan g‘alaba oson kechmadi, chorak finalga chiqish uchun esa Egypt o‘z imkoniyatini qo‘ldan boy berishi kerak bo‘ldi. Switzerland bilan bahsda raqibning keraksiz qizil kartochkasi Argentina foydasiga ishladi.
Durham Angliyaga qarshi yarim finalni ham eslatib, o‘sha uchrashuvda England ustun bo‘lganini, ammo baribir Argentina finalga yo‘l topganini aytdi. Uningcha, bu turnir davomida Argentina juda ko‘p marotaba bahsli, lekin ular foydasiga bo‘lgan qarorlardan foydalanib kelgan.
Natijada, finaldagi mag‘lubiyat fonida bu barcha omillar yana bir bor yuzaga qalqib chiqdi va Argentina nafaqat natija, balki o‘zini tutishi bilan ham tanqid nishoniga aylandi.
Kubok Ispaniyada, savollar esa Argentinada qoladi
Fakt o‘zgarmaydi: Ferran Torresning zarbasi Ispaniyani dunyo cho‘qqisiga olib chiqdi. Rodri turnirning eng yaxshi futbolchisi sifatida e’tirof etildi. Kubok, medallar, tarixiy suratlar — bularning bari Ispaniya nomi bilan birga tilga olinadi.
Ammo bu final atrofida yana bir hikoya bor: mag‘lubiyatni qanday qabul qilish kerakligi haqidagi hikoya. Argentina bu savolga bu safar javob topolmadi.
Endi esa asosiy savol shunday: Albiceleste keyingi safar faqat o‘yini bilan emas, xulqi bilan ham chempionlik darajasini ko‘rsata oladimi?
