Messi va otasining yo‘qotilishi: yozgi mundialdagi og‘ir yuk
Inter Miami hujumchisi Lionel Messi bu yozgi Jahon chempionatini boshidan oxirigacha ko‘tarib yurdi. Faqatgina Argentina terma jamoasining yetakchisi sifatida emas. U maydonga har safar chiqqanida, tribunada bo‘lishi kerak bo‘lgan, lekin kasallik bilan kurashayotgan otasining umidi va qo‘rquvini ham olib chiqdi.
O‘sha umid endi xotiraga aylangan.
Rosario shahridan kelgan qora xabar
Lionel Messining otasi va umrboqiy hamrohi Jorge Messi bir necha oylik davolanishdan so‘ng, o‘tgan hafta oxirida Rosario shahridagi shifoxonada 68 yoshida vafot etdi. Kasallik turi rasman oshkor etilmadi, ammo jarayonning og‘ir kechgani allaqachon Messi oilasining ichki og‘rigiga aylangandi.
Messi chorshanba kuni ijtimoiy tarmoqlarda yozgan murojaatida dardini yashirmadi: u otasini nafaqat ota, balki do‘st va agent sifatida yo‘qotganini ochiq aytdi. Yillar davomida barcha muhim qarorlar yonida turgan, transferlardan tortib shartnomalargacha hammasini boshidan o‘tkazgan odam endi yo‘q.
“Dad, men hali ham ketib qolganingga ishonolmayman”, — deya boshlaydi u. Gaplar qisqa, ammo og‘ir. “Endi seni ko‘rmasligimni, gaplashmasligimizni tasavvur qilish qiyin. Bilaman, qiynalayotganding, shuning uchun bu eng to‘g‘ri yo‘l bo‘ldi, lekin baribir juda erta ketib qolding. Birga baham ko‘rishimiz kerak bo‘lgan juda ko‘p narsalar qolib ketdi”.
Bu satrlar ortida faqat o‘g‘ilning alamli ohangi emas, balki butun futbol olami yillar davomida sahna ortida ko‘rgan, lekin yetarlicha qadrlamagan figura — Jorge Messining ulkan izi sezilib turadi.
Barcelonaga olib borgan qaror
Messi 13 yoshga to‘lganida, Jorge Messi oilani yig‘ib, hayotni tubdan o‘zgartiradigan qaror qabul qildi: u o‘g‘li bilan birga Barcelonaga ko‘chib o‘tdi. O‘sha paytda bu qadam tavakkal edi, lekin aynan shu tavakkalni bugun ko‘pchilik “tarixiy qaror” deb ataydi.
Jorge Messining nazarida esa bu oddiyroq edi: o‘g‘lining iste’dodiga ishonch va uni himoya qilish instinkti. U Lionelning yonida turib, uni dunyoning eng yaxshi futbolchisiga aylantiradigan yo‘lni ochdi — sakkiz marta “Ballon d’Or”, Barcelonadagi cheksiz sovrinlar, Argentina bilan Jahon chempionligi.
Messi bugun ham shu qarorga qayta-qayta ishora qiladi: “Sen hech qachon xato qilmading. Har doim haq bo‘lding. Oxir-oqibat hammasi sen aytgandek bo‘ldi”.
Jahon chempionatiga soyadek ergashgan kasallik
Jorge Messining sog‘lig‘i bu yil boshida yomonlashdi. Shuning uchun u yozda Shimoliy Amerikada o‘tkazilgan Jahon chempionatiga bora olmadi. Bu Messi uchun terma jamoadagi birinchi yirik turnir bo‘lib, otasi tribunada o‘tirganini ko‘rmasdan o‘tkazishga to‘g‘ri keldi.
Shunga qaramay, u Argentina bilan finalgacha yetib bordi. Oxir-oqibat Ispaniyaga boy berilgan hal qiluvchi o‘yin ortida esa boshqa bir shaxsiy kurash yotardi: Messi har bir uchrashuvdan so‘ng otasining ahvoli yaxshilanib, kamida bitta o‘yinga bo‘lsa-da kelishiga umid qilardi.
“Bu birinchi marta edi — sen turnirda yo‘q eding”, — deb yozadi u. “Onam menga tuzalishingni, sayohat qila olish darajasiga yetishingni aytdi. Men esa senga finalgacha borishimizni va o‘sha o‘yinga kelishingni va’da qildim”.
Har bir o‘yindan keyin Messi telefoniga qaradi. Yillar davomida odat bo‘lib qolgan, deyarli marosimga aylangan narsa — otasining xabari — bu safar yo‘q edi. Shunda u vaziyat qanchalik og‘irligini tushuna boshladi. Shunga qaramay, to‘xtamadi, maydonda yana yugurdi, yana kurashdi, yana mas’uliyatni o‘z zimmasiga oldi. Har bir daqiqa — otasiga berilgan vaqtdek tuyuldi.
Final, charchagan oyoqlar va bo‘sh qolgan qo‘llar
Argentina finalda yutqazdi. Messi buni o‘ziga xos tarzda qabul qildi: “Men buni yutib, kubokni uyga olib kelib, yana bir bor senga ko‘rsatmoqchi edim. Eplolmadim, oyoqlarimda kuch qolmadi. Urindim, lekin bo‘lmadi”.
Bu gaplar stadion chiroqlari o‘chganidan keyin ham futbolchining ichida davom etadigan o‘yinni ochib beradi. Jahon chempionatini yutish yoki yutqazish — futbol tarixidagi satrlar. Messi uchun esa bu safar boshqa narsa ham bor edi: u otasiga va’dasini bajarishni istadi.
Jorge Messi esa finalni penaltida boy berilgan deb o‘ylagan. Ular bo‘lib o‘tgan voqealar haqida to‘liq gaplasha olmadi. “Hech narsani muhokama qila olmadik. Hech narsadan zavqlana olmadim”, — deydi Messi.
Shunga qaramay, u otasining so‘nggi marta ham haq bo‘lganini tan oladi: “Biz chempion bo‘lolmadik, lekin sen tasavvur ham qila olmaydigan darajada har bir o‘yindan zavq oldik. Yana bir bor haq bo‘lding: men o‘sha Jahon chempionatida bo‘lishim va o‘ynashim kerak edi”.
Ota merosi va Messining yangi savollari
Messi yozgan xabarida otasining o‘rni endi farzandlar tarbiyasida yashashini ta’kidlaydi. U o‘z o‘g‘illarini xuddi Jorge o‘zi bilan qilgandek tarbiyalashini, uning qadriyatlarini davom ettirishini aytadi. Bu oddiy e’tirof emas, balki butun umr yo‘l-yo‘riq bo‘lib kelgan odamga berilgan eng katta baho.
Shu bilan birga, u ilk bor ochiqchasiga kelajagi haqida shubha bildiradi: “Men bilmayman, sensiz nima qilaman, qanday davom etaman. Men doim faqat futbol o‘ynadim, endi esa keyin nima qilishim haqida juda ko‘p shubhalar bor”.
Bu so‘zlar futbolchining karerasi tugashiga yaqinlashayotganini eslatadi. Messi shuni ham yozadi: “Sen boshidan yonimda bo‘lding, oxirigacha esa juda oz qoluvdi. Nega birozgina ko‘proq chidading, hammasini birga yakunlashimiz mumkin edi-ku?”
Bu savolga javob yo‘q. Futbolda ham, hayotda ham.
Futbol olamining hamdardi
Jorge Messi ortida turmush o‘rtog‘i Celia Cuccittini va to‘rt nafar farzandi qoldi: Lionel, uning akalari Rodrigo va Matías, hamda singlisi María Sol. Bu familiya bugun faqat futbol yulduzini emas, balki sahna ortidagi mehnatkash, talabchan, lekin o‘g‘liga cheksiz ishonadigan otani ham yo‘qotdi.
Dunyo bo‘ylab futbolchilar, klublar, muxlislar Messiga hamdardlik bildirmoqda. Inter Miami ichkarisida esa bu faqat professional yo‘qotish emas, balki insoniy og‘riq sifatida qabul qilindi. Himoyachi Facundo Mura butun jamoa sherigining otasi vafotidan larzaga kelganini aytdi. Bu so‘zlar kiyinish xonasida bugun futbol taktikasidan ko‘ra ko‘proq insoniy suhbatlar bo‘layotganini ko‘rsatadi.
Lionel Messining karerasi davom etadi. Gollar, paslar, sovrinlar hali oldinda bo‘lishi mumkin. Lekin endi har bir medal, har bir kubok, har bir stadiondagi olqishlar ortida bir bo‘sh joy qoladi — Barcelonaga birinchi chipta olgan, har bir shartnomaga imzo chekkan, har bir muhim qarorda yonida turgan odam uchun ajratilgan joy.
Savol shunday: Messi bu yo‘lning qolgan qismini qanday yuradi — o‘zi uchunmi, farzandlari uchunmi yoki baribir, har bir zarbada otasining ovozini eshitgandek bo‘libmi?
