Tielemansning goli va Belgiya mo‘jizasi: Seattleda sahna o‘zgardi
Seattledagi kechki shovqin allaqachon pasaygandek edi. Tablo Belgiya uchun shafqatsiz haqiqatni ko‘rsatib turgan, Senegal chorak final sari bir oyog‘ini qo‘yib bo‘lgandek tuyulardi. Atigi besh daqiqa. Ikki gollik farq. Soat esa Belgiya “oltin avlodi” uchun xayrlashuv qo‘ng‘irog‘ini chalishga tayyor edi.
Keyin esa hammasi boshqacha yo‘lga kirdi.
Senegal ikki gol oldinga chiqib olganida, stadionning yarmi allaqachon bu o‘yinning ssenariysi yozilib bo‘lgandek qabul qilgan edi. Belgiyaliklar og‘ir, sust, ruhsiz ko‘rinardi. Romelu Lukaku, Kevin De Bruyne, ehtimol Thibaut Courtois ishtirokidagi bu avlodning so‘nggi sahifasi yozilayotgandek taassurot uyg‘otardi.
Ammo bunday futbol ertaklarida yakun hech qachon shu qadar sodda bo‘lmaydi.
Lukaku uyg‘otgan umid
Bosim asta-sekin oshdi. Belgiyaning oldingi chizig‘i maydonni chuqurroq bosib ola boshladi, Senegal esa orqaga tortildi. Himoyada mayda xatolar paydo bo‘ldi, pressing sustlashdi. Shunda Lukaku sahnaga chiqdi.
Uning goli nafaqat hisobni qisqartirdi, balki butun jamoaning yuragini yana urdirdi. Bir zarba bilan umidsizlik o‘rnini ishonch egalladi. 2:1. Endi Senegal emas, Belgiya yugurardi. Har bir ikkinchi to‘p uchun kurash, har bir standart vaziyatda xavf. Tribunalar uyg‘ondi.
Bosim oxiri o‘z samarasini berdi. Youri Tielemans o‘yinni tenglashtirgan zarbasi bilan nafaqat Belgiya uchun, balki butun o‘yin ruhiyati uchun burilish nuqtasini yaratdi. 2:2. Qo‘shimcha daqiqalar oldidan Belgiya qaytib kelgan, Senegal esa zarba ostida qolgan edi.
125-daqiqadagi sinov
Qo‘shimcha bo‘limlar charchoq, kramp, sekinlashgan pressing va keskin qarorlar davriga aylandi. Belgiyaning texnik ustunligi, Senegalning jismoniy quvvati bilan to‘qnashdi. Har bir xato hal qiluvchi bo‘lishi mumkin edi.
Va hal qiluvchi lahza keldi: penalti.
125-daqiqa. Youri Tielemans to‘pni nuqtaga qo‘ydi. Oldinda — Belgiya taqdiri. Atrofida — Senegal futbolchilari, psixologik bosim, kechikish, bahslar. Vaqt cho‘zildi, nafaslar qisildi. Bunday pallada asab dosh berishi hamma ham uddalaydigan ish emas.
Rudi Garcia aynan shu lahzani alohida e’tirof etdi. U o‘yindan so‘ng kapitani haqida gapirar ekan, Tielemansning sovuqqonligi va sifatini tilga oldi. Murabbiyga ko‘ra, 120-daqiqadan keyin, oyoqlar og‘irlashgan, mushaklar yonayotgan paytda penalti tepish — eng og‘ir vazifalardan biri. Tielemans esa bu vazifani uddaladi.
U zarbani aniq yo‘lladi. Belgiyaning qaytishi rasmiylashdi. 3:2. O‘yin tugadi. Senegal qulab tushdi, Belgiya esa turnirda qolib ketdi.
Garcia: “Bu kabi ssenariy jamoani birlashtiradi”
Garcia uchun bu faqat dramatik g‘alaba emas, bu ruhiy burilish edi. U 2:0 hisobidan qaytishning o‘ziyoq jamoaga ulkan turtki berganini ta’kidladi. Bu kabi o‘yinlar, deydi u, futbolchilarga bir narsani eslatadi: hakamning so‘nggi hushtagi chalinmaguncha hech narsa tugamaydi.
Belgiyaning bu kechasi aynan shuni isbotladi. Oltin avlod haqida gaplar, yakun topayotgan davr, 2018-yilgi bronza xotiralari — bularning bari bir lahzaga fon bo‘lib qoldi. Maydonda esa hanuz jang qilishga tayyor, yonib turgan jamoa borligi ko‘rindi.
Garcia kapitani Tielemansni alohida olqishladi. Uningcha, aynan shunday vaziyatda, eng og‘ir pallada mas’uliyatni o‘z zimmasiga olish — haqiqiy liderlik belgisi. Belgiyani keyingi bosqichga aynan shunday ruh olib kirdi.
Keyingi sahna: yana Seattle, yangi sinov
Endi Belgiya Seattleni tark etmaydi. Navbatdagi raqib — hamkash mezbon United States yoki Bosnia and Herzegovina. Chorak final yo‘llanmasi uchun jang shu yerning o‘zida davom etadi.
Bu kecha esa bir narsani aniq ko‘rsatdi: bu jamoa hali xayrlashishga shoshilmayapti. Lukaku, De Bruyne, Courtois nomlari atrofidagi “so‘nggi imkoniyat” gaplari hamon havoda, ammo ular hali ham o‘yin taqdirini o‘zgartira olishini isbotlashdi.
Savol endi boshqacha: bu qaytish — faqat bitta dramatik sahna bo‘lib qoladimi yoki Belgiya uchun yana bir chuqur yurishning boshlanishimi?
